همگامی زنان استان چهارمحال وبختیاری در حمایت از کودکان غزه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا  به نقل از مشکات برین، زهرا عطایی رئیس کمیسیون آموزش و پژوهش شورای شهر شهرکرد با هدف حمایت از کودکان مظلوم غزه و با اشاره به این نکته که نسل‌کشی در فلسطین با کشتن کودکان بی‌پناه غزه ادامه دارد، گفت: در این شرایط  من به عنوان یک مادر ونماینده زنان استان وظیفه خود می‌دانم که برای توقف کشتار کودکان هر کاری از دستمان برمی‌آید انجام دهیم.
وی درباره ایده شکل‌گیری سازمان های برای حمایت از کودکان غزه اظهار کرد: مردم ایران از طریق سازمان بهزیستی وکمیته امداد امام خمینی (ره) حمایت همه‌جانبه خود را از ایتام کشورمان اعلام می کنند و در ادامه ما می توانیم همین طرح حمایت از ایتام را  برای کودکان جنگ بویژه کودکان غزه مطرح کنیم که مطمئنا مورد استقبال مردم واقع می شود.
عطایی با اشاره به حمایت همه مردم استان به ویژه زنان، تصریح کرد: ما در این مسیر به کمک همه احتیاج داریم. باید رسانه‌های مکتوب، صدا و سیما و همه چهره‌های فرهنگی، هنری و ... استان با هم همراه شوند تا شاید شاهد اتفاق‌های خوبی در آینده باشیم.
عضو شورای شهر، شهرکرد ادامه داد: این حمایت موفق نخواهد شد، مگر با حمایت اصحاب رسانه، ورزشکاران و هنرمندان، بنابراین ما از همه دوستانی که بین مردم مقبولیت دارند و دلشان برای کودکان می‌تپد انتظار داریم به هر شکلی که از دستشان بر می آید حمایت کنند.
وی همگامی زنان استان چهارمحال وبختیاری جهت تحقق ایجاد یک زندگی آرام بدون بمب و محاصره برای کودکان غزه را لازم دانست.
وی افزود:من به عنوان یک مادر می‌دانم همه کودکان فارغ از هر قومیت، ملتی و نژاد پاک، بی آلایش و دوست داشتنی هستند.
این استاد دانشگاه ادامه داد: من با کشتار کودکان مخالفم و وظیفه خود می‌دانم از مظلومیت آنها دفاع کنم.
رئیس کمیسیون آموزش و پژوهش شورای شهر شهرکرد بیان کرد: بارها دیده‌ایم که با انتشار اخباری درباره انقراض یک گونه حیوانی کمپین‌های حمایتی برپا می‌شود و مردم دلشان می‌سوزد، اما آیا کسی نیست که برای کودکان مظلوم غزه دلسوزی کند؟
عضو کمیسیون فرهنگی شورای شهر شهرکرد گفت: کودکان غزه نه خوراک ونه پوشاکی دارند، آنها در تحریم هستند. من معتقدم بچه‌ها نباید آسیب ببینند.
این استاد دانشگاه در پایان خاطر نشان شد: بسیاری از این کودکان پدر و مادر خود را از دست داده اند و علاوه بر اینکه، این موضوع آنها را از لحاظ روحی تهدید می کند بلکه آنها مرتب در استرس انفجار، کشت و کشتار قرار دارند و همین امر امید به آینده را در آنها کاهش می دهد.

انتهای پیام/ش