آیا مدیران از احوال زندگی مردم خبر دارند؟/حذف گوشت قرمز و سفید از سبد خانوارها

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ آقای حیدری یکی از همشهریان فارسانی در گفتگو با خبرنگار جهانبین نیوز گفت: گوشت به 80 هزار تومان رسیده است. البته برخی می‌گویند که 100 هزار تومان هم آن را خریده‌اند. مرغ هم که در پله 14 هزار تومان ایستاده است.
 
وی بیان کرد: برای آن‌هایی که این قیمت‌ها را اعلام می‌کنند و آن‌هایی که پول‌دارند، شاید این قیمت‌ها عجیب نباشد. برای بسیاری از مردم اما گوشت 80 هزار تومان و مرغ 14 هزارتومانی یعنی حذف گوشت قرمز و سفید از سبد زندگی.
 
وی اظهار داشت: نمی‌دانم آن‌هایی که دستی برای آتش مدیریت کشور دارند، از احوال زندگی مردم خبردارند؟ می‌دانند آن‌ها چگونه با این قیمت‌های افسارگسیخته زندگی می‌کنند؟
 
آقای همتی یکی دیگر از همشهریان فارسانی گفت: کارگران و کارمندان در این سرزمین چقدر درآمد دارند که با آن اجاره خانه بدهند، گوشت 80 هزار تومان بخرند، قسط‌ وام‌هایی که گرفته‌اند بپردازند و ...
 
وی بیان داشت: در زمان‌های نه‌چندان دور آن‌هایی که پول نداشتند، به غذاهای ساده اکتفا می‌کردند اما در حال حاضر غذاهای ساده هم لاک چری شده است. می‌گفتند آبگوشت، غذای کارگرها بوده اما اکنون غذایی است که شاید ماهی یک‌بار بشود آن را خورد.
 
وی بیان کرد: خیلی دردناک است که پدری تمام‌روز را تلاش می‌کند تا اهل خانه‌اش شام داشته باشند. آرزوی او، شام شب خانواده‌اش است نه آینده آن‌ها، نه ازدواج آن‌ها، نه دانشگاه رفتن آن‌ها، بلکه او فقط تلاش می‌کند تا شکم آن‌ها سیر شود.
 
وی اظهار داشت: چه کسی باید به حال این خانواده‌ها فکری کند، نمی‌دانم؟ کاش کسانی که اهل حساب‌وکتاب هستند، حساب می‌کردند چگونه یک خانواده با این گرانی، با حقوق 800 هزار تومان یا یک‌میلیون تومان، روزگار سپری می‌کند؟ کاش آن‌ها جدول‌ها را بالا و پایین می‌کردند و می‌دیدند که یک پدر چگونه با حقوق کم، شکم خانواده خود را سیر می‌کند؟
 
وی گفت: تازه این احوال افرادی است که سر ماه حقوق می‌گیرند. بیچاره آن‌هایی که چند ماه بی حقوق، روز و شب خود را سپری می‌کنند و از این و آن قرض می‌گیرند، به امید آنکه با حق‌های عقب‌افتاده هم قرض‌ها را بدهند هم زندگی کنند. زندگی کردن سخت شده است. چرخ زندگی خیلی‌ها در این سرزمین دیگر نمی‌چرخد. چرخ‌ها در گل مانده است.
 
وی در پایان افزود: همه مشکلات کشور را می‌دانیم. همه می‌دانیم سنگ‌های بزرگی در مسیر اقتصاد کشور افتاده است اما مردم هم باید زندگی کنند. صورت مردم دیگر به کبودی می‌زند از بس آن را سرخ نگه‌داشته‌اند.

انتهای پیام/