فریدونکنار در خواب زمستانی مسئولان رو به افول است

 
دریا، جنگل، بندر، زمین‌های حاصلخیز، شهرک‌های ساحلی، مهاجرت پرندگان، نزدیکی به پایتخت و گردشگرپذیری از مهم‌ترین ظرفیت‌هایی است که در فریدونکنار نهفته و در حالی که هر یک از آن‌ها می‌تواند در رشد و توسعه یک شهرستان بسیار تاثیرگذار باشد و حال که "خطه مبارک" همه این مواهب را یکجا دارد باید دید که وضعیت توسعه‌ای فریدونکنار در کجا قرار دارد.
 
با توجه به موارد ذکر شده که به عنوان عوامل پیشرفت می‌توان از آنها بهره برد، اما مسئولان فریدونکنار نه تنها انگار هیچ برنامه‌ای برای نقدسازی این موهبت‌های خدادادی و جغرافیایی ندارند بلکه بعضاً به خاطر سوء مدیریت، این ظرفیت‌ها به عنوان چالش‌های جدی اجتماعی، سیاسی و امنیتی بروز پیدا می‌کنند.
 
فریدونکنار که پس از ۶۶ سال انتظار از شهر به شهرستان ارتقا پیدا کرد، اما هم‌اکنون که بیش از ۱۰ سال از این اتفاق می‌گذرد مردم این شهرستان به غیر از ساختمان فرمانداری و دارا بودن فرماندار هیچ رویداد خاصی را که بتوان به عنوان یک اتفاق نو و نتیجه تبدیل شدن شهر به شهرستان دانست، شاهد نبودند.
 
اما شاید این روزها را بتوان روزهای رو به افول چند سال اخیر فریدونکنار دانست و این امر در حالی رخ می‌دهد که بسیاری از مسئولان این شهرستان در خواب زمستانی فرو رفته‌اند و به غیر از نماینده این شهرستان که هر از چندگاهی مسئولان کشوری و اعتبارات را وارد فریدونکنار می‌کند تا بخشی از مشکلات را برطرف کند، دیگر مسئولان این شهرستان حاضر نیستند که از خواب خود بیدار شوند و آن طور که پیدا است مشکلات موجود فریدونکنار برای آن‌ها عادی شده است.
 
اگر بخواهیم مشکلات موجود فریدونکنار را بررسی کنیم لیستی بلند بالا و تکراری می‌شود که شاید نتیجه آن فقط دلسردی و ناامیدی شهروندان و مردم انقلابی این شهرستان باشد که آوازه ایثار آن‌ها بلند است؛ به همین منظور فقط شاخص‌ترین مشکلات برخی از ادارات فریدونکنار برای یادآوری و شاید برطرف کردن به مسئولان گوشزد می‌شود.
 
نخستین و مهم‌ترین اداره‌ای که باید تلاش کند تا در پی رفع مشکلات شهرستان باشد، فرمانداری و فرماندار هر شهر است که متاسفانه در فریدونکنار این امر توسط مسئول ارشد شهرستان به فراموشی سپرده شده و به غیر از جلسات بدون خروجی و خسته کننده هیچ عایدی را برای مردم به دنبال نداشته که پیشنهاد می‌شود با تغییر سیستم اجرایی و افزایش سطح کاریزمای مدیریتی به دنبال برطرف کردن مشکلات زیرساختی و اساسی باشند.
 
دو بخشداری فریدونکنار که شاید از نظر مدیریتی دارای سبک جدیدی از مدیران را در خود شاهد باشد، که یکی جوان و دیگری خانم است، در نظر اول بسیار مناسب دیده می‌شود اما لازم است این مدیران در بررسی و رفع مشکلات موجود در روستاها، که برای مثال می‌توان به عدم تکمیل طرح هادی و مجموعه‌های ورزشی بخش دهفری و عقب ماندگی امکانات روستایی و بلاتکلیفی جنگل های بخش مرکزی اشاره کرد، به صورت جدی ورود پیدا کنند.
 
شهرداری و شورای شهر فریدونکنار که در حال حاضر می‌توان عدم هم‌افزایی و تعامل را بیشترین مشکل آن‌ها بیان کرد، باید فارغ از جناح‌بندی و با اتحاد و همدلی برای رفع معضلات شهر و شهروندان فریدونکنار اقدامات مناسبی را انجام دهند.
 
اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و کتابخانه عمومی، که به عنوان دو نهاد مهم فرهنگی هستند، در حال حاضر از هیچ برنامه شاخص فرهنگی و اجتماعی برخوردار نیستند و روزمرگی گریبان آن‌ها را گرفته که می‌توانند با بهره‌گیری از افراد موثر فرهنگی و تشکیل هیات‌های اندیشه ورز در رفع معضلات فرهنگی و اجرای برنامه‌های تاثیرگذار بهره‌مند شوند.
 
اگر جایی از مشکلات فریدونکنار سخن به میان می‌آید، پروژه کمربندی نیمه تمام ۱۷ ساله، نمک آن‌ها است و اداره راه و شهرسازی که متولی اصلی آن است مهم‌ترین ماموریت خود را باید در اتمام این پروژه قرار دهد.
 
اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری فریدونکنار در حالی که باید پرچم‌دار توسعه گردشگری و استفاده از ظرفیت‌های توریستی این شهرستان باشد، مهم‌ترین رسالت خود را در اعلام آمار گردشگران نوروز و تابستان می‌داند و این در حالی است که ارائه برنامه برای استفاده از ظرفیت مهاجرت پرندگان در امر پرنده‌نگری، تعامل با رسانه‌های ملی و صدا و سیما برای پخش و معرفی جذابیت‌های فریدونکنار در قالب‌های مختلف تصویری، برگزاری نمایشگاه‌های صنایع دستی و محصولات خانگی و تلاش برای جذب سرمایه‌گذار از مهم‌ترین اتفاقاتی است که می‌تواند از سوی این اداره برای جذب گردشگر و استفاده از توانمندی‌های فریدونکنار انجام شود.
 
این موضوعات و بسیاری از موارد دیگر، که در این نوشتار مجال پرداختن به آن نبود، بخش‌هایی از مشکلات فریدونکنار هستند که کلید برطرف شدن آنها در عزم مسئولان شهرستان گیر کرده و نیاز است تا اراده‌ای محکم مدیران به خواب رفته را از جا بلند کند.