از یک «جابر» تا میلیون ها زائر/دشمن از حرکت عظیم اربعین هراس دارد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل سپاس؛ اربعین به یک حرکت و جریان عالم‌گیر تبدیل‌شده و یکی از معجزات محرم و عاشورا به‌حساب می‌آید چون‌که هر فردی از یک نقطه از عالم، خود را به کربلا می‌رساند ودر روز اربعین اصطلاحاً خود را به میقات می‌رساند.

در چنین روزهایی که از سراسر دنیا زائرین در حال قدم نهادن به سمت کربلای معلا هستند ما نیز این توفیق را داریم که خدمت‌رسانی خود را به زوار ارائه دهیم.

در این روز خدمت‌رسانی بی‌نظیر عراقی‌ها را که نشان از سخاوت وافر آنان می باشد به حال دوستان عراقی خود غبطه می‌خورم که زندگی‌شان را با تمام وجود وقف خدمت‌رسانی به زوار حسینی می‌کنند چراکه فعالیت ما در اینجا در مقایسه با عظمت کار آنان به‌حساب نمی‌آید، امیدواریم در سال‌های بعد ما بتوانیم سهم بیشتری ایفا کنیم.

یکی از درس‌های مهم اربعین، درس انقطاع و بریدن است و انسانی که تا این حد وابسته به کار، زندگی و خانواده است زمانی که بانگ الرحیل اربعین بلند می‌شود همه‌چیز را می‌گذارد و به‌سوی کربلا می‌شتابد که این جدایی از تعلقات در حالت عادی آسان نیست ولی این جاذبه اربعین است که همه را می‌کشاند.

حتی تعلق به بسیاری از مسائل ظاهری، ایمنی و بهداشتی همچون تیپ ظاهری و یا خاک‌آلود شدن لباس‌ها که برای انسان اهمیت دارد، در آن فضا کمرنگ می‌شود به‌طوری‌که در پیاده روزی اربعین اگر در دریای خاک هم غرق شود نه‌تنها خم به ابرو نمی‌آورد بلکه با عشق قدم برمی‌دارد.

درس دیگر اربعین سبک‌بالی است چرا که بسیاری از دستورات الهی و حتی موج‌های اجتماعی انسان را به‌ راحتی از جای خود تکان نمی‌دهد اما همین انسان و جامعه در مقابل موج بلکه نسیمی که از کوی امام حسین(ع) بوزد مانند یک پر سبک است و متأثر می‌شود.

کوچک شمردن عمل خود و بزرگ دیدن عمل دیگران درسی دیگراز حماسه پیاده روی اربعین است که اگر در نظر انسان بیاید که در این مسیر پیاده‌روی کار مهمی انجام می‌دهد، افرادی را می‌بینند که شرمنده می‌شود مثلاً اگر فکر کرد که با سختی راه‌پیمایی می‌کند نظاره‌گر کسانی خواهد بود که یک پا ندارند و با عصا حرکت می‌کنند و یا ویلچر می‌آیند و حتی خود را بر روی زمین می‌کشانند.

عجب مانع عمل و حرکت می‌شود اما در مسیر پیاده‌روی عجبی در کار نیست و انسان زمانی که پس از پیاده‌روی بسیار استراحت می‌کند می‌بیند که حرکت مردم در این مسیر تعطیل‌بردار نیست و شبانه‌روز ادامه دارد و احساس می‌کند از قافله عقب‌مانده است که بهترین جلوگاه این کم شمردن اعمال خود، این «سارعوا الی مغفره من ربکم» و این سبقت گرفتن در کارهای خیر، مراسم باشکوه اربعین است.

در این مسیر راه‌پیمایی به تعبیر دعای کمیل همه اعمال، اوقات و ذکرها یک‌چیز است، برای نیرو گرفتن و حرکت در مسیر امام حسین (ع) چراکه آدمی صبح با یاد امام حسین (ع) از خواب برمی‌خیزد و شب با یاد امام ایشان به خواب می‌رود و این تمرین خدایی زیستن را در جایی دیگر نمی‌توان یافت.

در این مسیر همه عناوین زمین گذاشته می‌شود و همه به یک‌چشم به یکدیگر نگاه می‌کنند و تمام سالکان این مسیر یک عنوان دارند که آن «زائر اباعبدالله» است چراکه ریشه اختلافات، تکبرها و دشمنی ورزی‌ها عناوین و القاب دنیوی است که اگر این تمرین زمین گذاشتن عناوین در زندگی‌ها جاری شود و حیات به سبک حسینی به شهرها وزندگی‌ها آورده شود، کشور ما به تعبیر قرآن شاهد می‌شود و جامعه، امام و الگو می‌شود.

پیاده روی اربعین نشانه جاودانگی نهضت امام حسین (ع) و زنده بودن عاشوراست که دربعد سیاسی مراسم اربعین، نمایشی باشکوه از شور و شعوری است که با نزدیکی قلوب و وحدت مسلمین می ‏تواند راه درمان بسیاری از درد‌های جهان اسلام باشد.

تحریم‌های جدید اقتصادی دشمن را هم نشان از ترس استکبار در برابر عظمت و اقتدار جمهوری اسلامی است که تنها راه برون رفت از تحریم‌های ظالمانه، استقامت و ایستادگی است.

امید است طبق فرموده رهبر معظم انقلاب، تمدن اسلامی تحقق پیدا کرده که آن مقدمه‌ساز ظهور است و با سبک زندگی حسینی و اربعینی می‌توانیم از مقدمه سازان ظهور حضرت مهدی (عج) باشیم.

محمدرضا فکوری

انتهای پیام/