استفاده بی رویه از عایق ایزوگام زنگ خطری برای ساختمان ها نوساز/چه گزینه هایی برای جایگزینی ایزوگام وجود دارد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از  صبح زاگرس کهگیلویه و بویراحمد به مرکزیت شهر یاسوج و به مساحت 16 هزار و 249 کیلومتر مربع است که درجنوب غرب کشور قرار دارد. سرزمینی نسبتا مرتفع و کوهستانی است که جمعیت آن بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 96 حدود 800 هزار و 623 نفر است. از جمله استان هایی است که  از شرق با  اصفهان و فارس، از جنوب با استان بوشهر، از غرب با استان خوزستان و از شمال با استان چهارمحال و بختیاری همسایه است.

استفاده بی رویه از عایق ایزوگام در بیش از 70 درصد از ساختمانهای شهر یاسوج ، این شهر را به شهری با ساختمانهای نقره ای تبدیل کرده است. استفاده از ایزوگام در بدنه و حتی نمای ساختمان‌ها در یاسوج باعث شده سالانه  چندین واحد ساختمانی دراین شهر طعمه حریق شوند.

عدم آگاهی مردم از وجود نما‌ها و عایق‌های مناسب و بی خطر برای ساختمان‌ها و نبود نظارت دقیق شهرداری و نظام مهندسی در طول سال‌های گذشته تاکنون، علت استفاده بی رویه مردم این شهر از ایزوگام در ساختمان سازی بوده است.

می توان مصالح جایگزین دیگری مانند: رنگ ضد آب، الاستیک، ایزوگام های پلیمری و غیره به عنوان عایق در ساختمان‌ها استفاده کرد که هم هزینه کمتری دارد و هم به افزایش قیمت ساختمان کمک می‌کند. استفاده از ایزوگام از اوایل دهه هفتاد در کهگیلویه وبویراحمد رایج شد که تاکنون نیز از همین ایزوگام استفاده می شود.

در گذشته دور، عدم وجود محصولات نانو تکنولوژی که قابلیت اجرایی ساده و سریع داشته باشند و همزمان مقرون بصرفه نیز باشند  باعث استفاده گسترده از محصولات پایه نفتی و حلالی در سالیان گذشته شده بود به گونه ای که اکثر مردم تا ساختمان خود را با قیر یا ایزوگام سیاه و پوشیده نکنند احساس می کردند آب بندی نشده!!! این ذهنیت تا سالها پیش نیز ادامه داشت!

چند سال پیش بود که یکی از ساختمان های خوابگاه دانشجویی دخترانه به واسطه همین ایزوگام های نفتی و حلالی دچار حریق شد که تعدادای از این دانشجویان نیز دچار مسمومیت ناشی از گاز سوختن ایزوگام شدند اما خوشبختانه این حال خسارت جانی چندانی در پی نداشت.

اینکه قیر و گونی و ایزوگام تنها گزینه انتخابی در سالیان گذشته جهت ایزولاسیون و آب بندی سطوح و دیواره ها بوده را نمیتوان رد کرد ولی بیش از سه دهه است که مواد نانو تکنولوژی آب بند کننده و مقاوم کننده وارد صنعت ایزولاسیون ساختمان و سازه ها شده است که متاسفانه در کشور ما استفاده از این مواد قدمتی ۱۵ ساله دارد .

شرکت NSG در سال ۱۳۷۹ بعنوان اولین و تنها ارائه کننده محصولات نانو تکنولوژی در ایران با اجرای بیش از صد ها پروژه اجرایی آب بندی و دایر نمودن همایش های متعدد فنی توانسته است دیدگاه مشتریان خود را به نحو شایسته ای به محصولات نانو و کاربرد های برتر آن آشنا کند.

ایجاد اطمینان و تعهد به اجرا از عمده فعالیت های این شرکت در ده سال ابتدای کار بود تا مهندسین و متخصصین را قانع کند که محصولات این شرکت قادرند بدون مشکلات و عوارض زیست محیطی باعث آب بندی و مقاوم سازی سازه هایشان شود .

عمده معایب قیر و گونی و ایزوگام

 فاسد شدن عایق بعد از ۶ ماه (از زمان تولید ) بعلت عدم نگهداری مطلوب ( باید بصورت عمودی در دمای ۵ تا ۳۵ درجه نگهداری شود ) ، کم بودن طول عمر مفید ( طول عمر در حدود ۱۵ سال ) ، در موقع ترمیم محل آسیب دیده ، باعث تغییر شکل و نیز برجستگی نسبت به سایر نقاط می گردد ، تجزیه شدن بر اثر اشعه ماورابنفش ، تجزیه شدن در دمای زیاد وتبدیل آن به ذغال توأم با اشتعال ، تغییر شکل در مقابل فشار و حلال ها ، پوسیدگی این عایق به مرور زمان ، پارگی بر اثر نشستهای احتمالی ساختمان، عمر مفید قیر وگونی به طور متوسط کمتر از ۴ سال بوده و ترمیم آن با مشکلات اجرائی زیاد و هزینه های قابل توجه همراه است .

همچنین اجرای این مواد باعث ایجاد خطرات کارگاهی و نیز آلودگی های زیست محیطی می باشد ، عدم امکان تردد در سرما و گرما روی این لایه ها ، امکان رشد خزه و باکتری و میکروب ، فرار از نقاط گرم سازه به سمت نقاط خنک تر ، عدم چسبندگی ملات ها به قیر و گونی و ایزوگام که نیاز به نصب توری و فنس را قبل از سیمانکاری الزامی میکند ، تمایل شدید قیر و ایزوگام جهت توسعه حریق و آتش سوزی و تولید گاز های سمی در زمان آتش سوزی که باعث خفگی افراد حاضر در محل میگردد و بالا بودن خطر سوختگی و حوادث مشابه  ، بوی بد و تولید دود و گازهای سمی پنهان که باعث سیاهی رنگ ، افت سطحی و دیگر معضلات فنی در سطح سازه می گردد ، سست نمودن لایه های زیرین ، ایجاد مواد سمی در مواجه با آب در مخازن آب آشامیدنی و ایجاد ترک های شدید ، همگی این معایب نشان می دهد که این روش سنتی فاقد استاندارد لازم جهت مصرف در لایه های ایزولاسیون بوده و به همین لحاظ استفاده از آن در حد گسترده ای کاهش یافته و رو به انحطاط است.

انتهای پیام/ب