سایه ابر غفلت بر خورشید حجاب/حجاب و عفاف؛ حلقه مفقوده فعالیت‌های فرهنگی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بلاغ، بیست و یکم تیرماه سالروز قیام مردم مشهد علیه کشف حجاب به عنوان روز عفاف و حجاب نامگذاری شده است. روزی که دژخیمان رضاخان مردم معترض به کشف حجاب را در مسجد گوهرشاد به خاک و خون کشید.

دشمنان اسلام با برنامه‌ریزی وسیع شیطانی خود در بی‌اهمیت جلوه دادن، کمرنگ کردن و محو ارزش‌های دینی با موضوعاتی چون حجاب هراسی و... تلاش می‌کنند و امروز یکی از مهم‌ترین محورهای تهاجم فرهنگی در مواجهه با نظام جمهوری اسلامی ایران تلاش برای تغییر سبک زندگی زنان ایرانی در موضوع عفاف، حجاب و... است که نتیجه آن از هم گسیختگی نهاد خانواده‌های ایرانی و سست شدن پایه‌های اعتقادی جوانان مسلمان می‌باشد اما باید گفت امروز بر خلاف همه تلاش‌های جبهه استکبار و سلطه‌گر، فطرت‌های بیدار و دین‌مدار در حال بازگشت به عفاف هستند و از طرفی فرهنگ اسلامی و دینی، بیش از پیش چهره جهانی پیدا کرده است.

و در این میان زنان قهرمان و بیدار ایران اسلامی با مقاومت در برابر تهاجم گسترده تبلیغاتی دشمن نشان داده‌اند که حاضرند از جان خود بگذرند امّا از عفت و حجاب هرگز و گواه این ادعا فقط زنان به خون تپیده مسجد گوهرشاد نیستند؛ چادرهای خاکی، ترکش‌خورده و خونین شهیدان مریم فرهانیان، نسرین افضل، طاهره هاشمی و هفت هزار شهید زن انقلاب اسلامی و دفاع مقدس و...، سند انکارناپذیری از این واقعیت است.

به کوری چشم دشمنان، امروز اکثریت قاطع بانوان ما پایبند حجابند، تاریخ کهن ایران و فرهنگ غنی اسلام ایجاب می‌کند تا رفتار و پوشش همگان اعم از مردان و زنان به گونه‌ای باشد که شایسته پیشینه و جایگاه ما در جهان امروز باشد و بتواند به عنوان الگویی برای سبک زندگی دینی و اسلامی مطرح شود.

حجاب و عفاف واژه‌ای که در فصل گرما بیش از هر زمان دیگری به گوشمان می‌رسد. مسئله‌ای که جامعه ما هر ساله نسبت به گذشته نسبت به اهمیت و رعایت آن می‌‌پردازد و سوژه‌ای که شبکه‌های ماهواره زبان و دشمن برای از بین بردن آن بیشتر از قبل تلاش می‌کند.

شعارها و آثار هنری که این روزها بیشتر در سطح شهر و معابر عمومی شاهد آن هستیم یا در روزنامه‌ها، رسانه ملی، پایگاه‌های خبری و تحلیلی داخلی به‌عنوان مقاله یا گزارش درباره آن بحث و نظر می‌شود.

کمیت و کیفیت برنامه‌‌های حجاب و عفاف

مسئله‌ای که حائز اهمیت است این است که آیا این برنامه‌ها و نمایشگاه‌ها که به موضوع عفاف و حجاب هر ساله برگزار می‌شود به چه میزان نسبت به سال قبل از لحاظ کمیت و کیفیت مباحث ارتقا‌ پیدا کرده است و آیا توانسته پاسخگوی سؤالات و شبهات عموم افراد جامعه باشد؟

آیا توانسته تغییر نگرشی در دید عموم افراد جامعه ایجاد کند؟ و مهم‌تر از همه اینکه آیا در این برنامه‌ها و نمایشگاه‌ها قشر با حجاب جامعه فقط شرکت می‌کنند و یا عموم افراد با هر ظاهر و پوششی در این برنامه‌ها و نمایشگاه‌ها شرکت می‌نمایند.

امروزه موضوع عفاف و حجاب به‌عنوان حلقه مفقوده فعالیت‌های فرهنگی قرار گرفته و مسئولان این امر باید در این زمینه راهکارهای مفید و مؤثری ارائه دهند.


توطئه‌ کشف حجاب

یکی از پلیدترین توطئه‌های دشمنان اسلام در تاریخ معاصر، توطئه‌ی کشف حجاب است. رضا‌خان- که با طرح کودتای سوم اسفند 1299 و با حمایت و هدایت انگلیسی‌ها بر سر کار آمد- درصدد اجرای تز اسلام‌زدائی و جایگزینی ارزش‌های لیبرالیستی در جامعه بود. از مهم‌ترین جلوه‌های این طرح، پدیده‌‌ی کشف حجاب بود.

به جرم عفاف

در دوران کشف حجاب، بسیاری از بانوان که نمی خواستند بدون حجاب خارج شوند، در خانه ها ماندند و عده ای فقط شب ها رفت و آمد می کردند و در برخی خانه ها به ناچار حمام ساخته شد. کسانی هم که امکانات بیشتری داشتند، فرار را بر قرار ترجیح دادند و ترک دیار کردند.

دو واژه‌ی «حجاب» و «عفت» در اصل معنای منع و امتناع مشترک‎اند. تفاوتی که بین منع و بازداری حجاب و عفت است، تفاوت بین ظاهر و باطن است؛ یعنی منع و بازداری در حجاب مربوط به ظاهر است، ولی منع و بازداری در عفت، مربوط به باطن و درون است؛ چون عفت یک حالت درونی است، ولی با توجه به این که تأثیر ظاهر بر باطن و تأثیر باطن بر ظاهر، یکی از ویژگی‌های عمومی انسان است؛ بنابراین، بین حجاب و پوشش ظاهری و عفت و بازداری باطنی انسان، تأثیر و تأثّر متقابل است.

بدین ترتیب که هرچه حجاب و پوشش ظاهری بیش‌تر و بهتر باشد، این نوع حجاب در تقویت و پرورش روحیه‌ی باطنی و درونی عفت، تأثیر بیش‌تری دارد؛ و بالعکس هر چه عفت درونی و باطنی بیش‌تر باشد باعث حجاب و پوشش ظاهری بیش‌تر و بهتر در مواجهه با نامحرم می‎گردد.

زنان با حجاب خود هم در تحکیم خانواده شخصی خود نقش دارند و هم در تحکیم خانواده دیگران. اما نقش آن ها در تحکیم خانواده خود، به این لحاظ است که اعتماد شوهر را به پاکی خود جلب می کنند. اما نقش آنها در تحکیم خانواده دیگران، مردان دیگر از تمتعات خارج از خانواده محروم می باشند لذا به همسران خود بیشتر توجه می کنند.

از سوی دیگر رعایت پوشش اسلامی از سوی زنان در برابر مردان یکی از مولفه های سامان دهنده روابط سالم زن و مرد در اجتماع است و زنان را از صورت کسانی که خواسته یا نا خواسته رقیبانی در برابر همسر مردان قرار می گیرند و مردان را به خود و زیبایی های خود می خوانند ، خارج می کند و جاذبه های همسران را برای یکدیگر و درون خانواده نگه می دارد و باعث پدید آمدن جاذبه های بیشتر همسران برای یکدیگر می شود و از این راه به استواری بنیان خانواده کمک می کند.

به گزارش بلاغ، مسئله پوشش در کشور نیاز به بررسی عمیق و کارشناسانه دارد و تصمیم‌گیری‌های مقطعی کارساز نیست. در عین حال می طلبد که اصلاحاتی در قانون ساماندهی مد و لباس صورت پذیرفته و توجه به زیرساخت های اقتصادی، حمایت و ارائه تسهیلات به طراحان مدل های اسلامی و تمرکز نظارت بر واحدهای تولیدی عمده به جای واحدهای صنفی و خرده فروشی ها در درجه اهمیت قرار گیرند.

انتهای پیام/