به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از مهرزنجان، در قسمت جنوب غربی کهن دژ (ارگ سلطنتی)، گنبد سلطانیه به عنوان یکی از بناهای عظیم اسلامی و شاید باشکوه ترین آن ها، همچون نگینی سربرافراشته و خودنمایی میکند.
این بنا در دوران حکومت سلطان محمد خدابنده (اولجایتو) در مدت 9 سال (از سال 704 الی 712 هجری قمری) احداث شده است. دربارة این بنا، فرضیههای بسیاری از نظر تناسبها، ترکیبها، تلفیقها و دیگر ویژگیها از سوی مورخان، جغرافیدانان، باستانشناسان و حتی مردم عادی ابراز شده است که دو وجهه غالب دارند:
نظریه نخست، به مورخان و جغرافیدانان متقدم مربوط است که بنای گنبد را آرامگاه سلطان محمد خدابنده اولجایتو معرفی کردهاند. نظریه دوم، مربوط به انتساب و اختصاص بنا، از طرف اولجایتو، به آرامگاه علیبن ابیطالب (ع) و حسینبن علی (ع) است.
کارشناسان با بررسیهای باستاننشناسی و مطالعة عناصر معماری، انتساب و اختصاص بنای گنبد سلطانیه به آرامگاه ائمه اطهار (ع) را مردود دانستهاند و روشن شده است که آرامگاه سلطانیه را غازان و اولجایتو به تقلید از آرامگاههای موجود در ایران ساختهاند.
گنبد سلطانیه، شکوه و برزگی کلیسای جامع مریم مقدس در فلورانس ایتالیا و مسجد ایاصوفیای ترکیه را تداعی میکند. این بنا، سومین بنای بزرگ تاریخی در جهان و نخستین بنای بزرگ تاریخی ایران میباشد. این بنا در دوران برپایی، بلندترین بنای جهان بوده است.
,
,
,
,
اشیاء نمایشی در این موزه عبارتند از : اشیاء کاوش شده از سلطانیه شامل انواع پی سوز سفالی یک قسمتی و بشقابی ساده ،انواع کاشی های زرنگار ، صلیبی ،ساده ،معرق و .. ، انواع سکه های مسی و نقره مربوط به دوره ایلخانی و ...
,,
, ,
,
,
,
,
,
,
, انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه