ورزش معلولان در کمایی اسفناک به سر می برد/ هیچ تجلیلی از ما نشد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصرهامون، این روزها همه مردم به خودشان حق می‌دهند که خسته و ناامید یا از زندگی ناراضی باشند اما در کنار ما آدم های معمولی می توان آدم‌هایی را یافت که نگاهشان به زندگی با دیگران فرق می‌کند؛ آدم‌هایی که نه‌تنها مشکلات و سختی‌های معمولی، حتی اتفاق‌ها و حوادث خیلی بد هم نمی‌تواند مانع پیشرفتشان شود.
نمونه این افراد بانوان قهرمان معلول سیستانی هستند که هیچ‌گاه معلولیت را محدودیت ندانستند و با تمام مشکلات و سختی‌های پیش رو اعم از نداشتن اسپانسر، نبود مربی و محل تمرین، عدم حمایت شایسته و بایسته توانستند برای استان سیستان وبلوچستان و کشورمان افتخارآفرینی کنند و پرچم جمهوری اسلامی را در میدان‌های  مختلف به اهتزاز درآورند.
 
^{قهرمان و مدال آور رتبه اول مسابقات دو میدانی در سطح کشور: هیچ گونه امکاناتی در نظر گرفته نشده است}
صدیقه قهرمان و مدال آور رتبه اول مسابقات دو میدانی در سطح کشور با بیان اینکه معلولان در شهرستان زابل در بدترین وضعیت ممکن تمرین می کنند، گفت: هیچ گونه امکاناتی برای این قشر در نظر گرفته نشده به گونه ای که نداشتن مکان برای تمرینات باعث شده همه ورزشکاران معلول در کوچه های اطراف محل زندگی خود به تمرین بپردازند و این اقدام برای یک دختر بسیار سخت است که در مکانی تمرین کند که محل رفت و آمد سایر افراد است؛ افرادی که هنگام رد شدن از  این مکان ها ما را مورد تمسخر قرار می دهند.
وی در گفت وگو با اوشیدا بیان کرد: به دلیل نبود امکانات یک چهارپایه در پشت منزل مسکونی خود قرار می دهیم و با بالا رفتن از آن اقدام به پرتاب دیسک یا نیزه می کنیم.
با این تفاسیر می توان گفت معلولان زابل از جمله مظلوم ترین معلولان کشور به شمار می‌روند به طوری که علاوه بر نبود سلامتی از بسیاری از مواهبی که سایر معلولان در دیگر نقاط کشور بهره مند هستند بی بهره می‌باشند.
 بی مهری آنچنان از سوی مسئولان به این قشر مظلوم شده که آنان را در گرداب یاس و ناامیدی گرفتار کرده است.
میزان امکاناتی که این قهرمانان پارالمپیک کشور در دست دارند آنچنان ناچیز و حتی خنده دار است که به جرات می توان آن را در حد صفر اعلام کرد.
 
^{امکانات ورزشی برای معلولان در زابل در حد صفر است}
سمیرا یکی دیگر از ورزشکاران معلول زابلی با بیان اینکه جامعه معلولان و رئیس هیئت تیروکمان هیچ حمایتی از ورزشکاران معلول ندارند، افزود: امکانات ورزشی برای معلولان زابل در حد صفر است به طوری که تنها یک نیزه که ان هم برای ورزشکاران سالم کاربرد دارد برای معلولان تهیه شده است.
وی در تکمیل مطلب فوق بیان کرد: برای ایاب و ذهاب مسابقات نیز کمک ها بسیار ناچیز است و با وجود معلولیت و مشکلاتی که با آن دست به گریبان هستیم مجبوریم برای رفتن به مسابقات کشوری با هزینه شخصی تا زاهدان آمده و از آنجا نیز تا زابل برگردیم.
 
^{بودجه به ورزش معلولان زابل اختصاص نمی یابد}
این بانوی ورزشکار تصریح کرد: هر چه مشکلات خود را به رئیس، نایب رئیس و دبیر هیئت می گوییم کسی جوابگو نیست و این موضوع سبب ناامیدی ورزشکاران شده است.
وی خاطر نشان کرد: در حالی که بودجه وجود دارد اما این بودجه به ورزش معلولان زابل اختصاص نمی یابد و این موضوع سبب پس رفت ورزش معلولان شده است.
 
^{بدون مربی تمرین می کنیم}
گفته می شود ورزش معلولان سیستان در کمایی اسفناک به سر می برد زیرا استعدادهای درخشانی که می توانند حتی در سطح جهانی بدرخشند با نبود امکانات روزگار بدی را به سر می‌برند.
آرزو یکی دیگر از ورزشکاران معلول شهرستان زابل با بیان اینکه بدون مربی تمرین می کنیم و بدون هر گونه تکنیک و تاکتیکی در مسابقات حضور می یابیم، گفت:  علی رغم اینکه مربی برای آموزش دادن در منطقه وجود ندارد اما با این حال ورزشکاران زابل بسیار خوب در مسابقات می درخشند.
 وی با بیان اینکه ورزشکاران شهرستان های دیگر با بهترین امکانات و مربی در مسابقات حضور پیدا می کنند، افزود: این درحالی است که ورزشکاران زابل از هیچ کدام از امکانات و یا نعمت مربی بی بهره هستند اما با این حال با روحیه مضاعف در مسابقات حضور می یابیم تا حریف به دلیل محرومیت ما روحیه نگیرد.
این بانوی ورزشکار ادامه داد: ورزشکاران معلول زابل در رشته های پرتاب نیزه، پرتاب وزنه، شطرنج نابینایان، پرتاب دیسک و وزنه، شنا، والیبال نشسته و ساحلی فعالیت می کنند اما تمامی این رشته ها از نظر حمایت و امکانات در شرایط بحرانی به سر می برند.
 
^{هیچ مسئولی از ما تجلیل نکرد}
وی خاطر نشان کرد: هیچ امیدی به آینده ورزشی خود نداریم چرا که می دانیم تمام زحمات ما بی ثمر خواهد بود؛ همچنین در زمانی که در مسابقات ورزشی مقام و رتبه ای کسب می کنیم حتی یک تقدیر و تشکر هم از ما نمی شود.

انتهای پیام/