به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل ازصاحب نیوز؛ فهیمه خوانساری/ امام موسی کاظم (علیه السلام)، در کنار ممانعت از همکاری برخی از یارانش با دستگاه خلافت، برخی دیگر از یارانش را به سمت همکاری با دستگاه خلافت ترغیب می‌نمود و آنان را مورد حمایت خود قرار می‌دادند، ورای سیاست هایی که در پس این اقدام حضرت وجود داشته است نباید از این نکته غافل شد که در تربیت و ترغیب این افراد به عنوان مدیر آن هم در سطوح بالای حکومتی تدبیر حکیمانه ای وجود داشته است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صاحب نیوز, فهیمه خوانساری/,با توجه به این که مهم‌ترین هدف امام از این کار، در آن برهه تاریخی استفاده از این افراد برای کسب اطلاعات و نقشه‌های دشمنان شیعه (خلفای عباسی)، بوده است در درجه بعدی گره‌گشایی‌هایی بوده است که توسط این افراد برای جامعه شیعی صورت می‌پذیرفت.
,متاسفانه یکی از خلاء هایی که در حال حاضر در سطح مدیریتی کشور وجود دارد، کمبود مدیران تراز و عملیاتی است که در بحران ها و در مواقع حساس تصمیمات و اقدامات درست و موثری اتخاذ نمایند.
,مدیرانی که صلاحیت و کیاست لازم را برای رفع معضلات و تهدیدات بالقوه و بالفعل داشته باشند و ظرفیت هایی نظام اسلامی را برای تحقق عدالت بیش از پیش بالا ببرند.
,اسناد تاریخی نشان می دهد در عصر عباسیان مدیریت این افراد، با توجه به حساسیت فوق العاده خلفای عباسی به ویژه هارون الرشید، برای شناسایی عوامل امام کاظم (علیه السلام) در دستگاه خلافت، کار آسانی نبوده، لیکن امام (علیه السلام) به نحو شایسته‌ای بر این امر خطیر مدیریت می‌فرمودند.
,امام کاظم (علیه السلام)، از این فرصت نهایت استفاده را به عمل آورده، به تناسب توانمندی، شرایط و صلاحیت این مدیران، از وجودشان در جهات مختلف استفاده می‌فرمود.
,برخی از افرادی که در شمار کارگزاران شیعه عباسیان از آنها نام برده شده است ابوسلمه خلال؛ اولین وزیر عباسیان، ابوبجیر بصری اسدی؛ از فرماندهان و امیران بزرگ منصور، محمد بن اشعث؛ وزیر هارون‌الرشید (با توجه به داستان دستگیری امام کاظم (علیه السلام))، علی بن یقطین؛ وزیر مهدی و هارون، یعقوب بن داوود؛ وزیر مهدی عباسی، طاهر بن حسین خزاعی؛ حاکم خراسان در عهد مأمون، شریک بن عبدالله نخعی؛ قاضی کوفه و واقدی؛ مورخ مشهور که قاضی دوره مأمون بود.
,سمت ها و پست هایی که به طور عمده در رده ها بالا و راهبردی است و سطح تربیت این مدیران در زمانی که شیعیان بیش از هر برهه ای نیاز به استعانت و یاری داشته اند، نشان از هوشمندی و تدبیر دقیق موسی بن جعفر علیه السلام برای حمایت از شیعه و زنده نگه داشتن آرمان تشیع دارد.
,در برخی از رویدادها که سند آن در تاریخ نیز ذکر شده است، حضرت به گونه ای برای حمایت شیعیان از این مدیران راهبردی تربیت شده در نظام تفکر شیعی استفاده های دقیق و خطیری کرده اند.
,
, در همین باب جا دارد به روایتی اشاره شود تا بیشتر به میزان اهمیت تربیت مدیران راهبردی در نظام اسلامی پی برده شود.
,“مردی از اهل ری بدهی سنگین مالیاتی به حاکم آنجا داشت که در صورت پرداخت، هر چه داشت از بین می‌رفت. او شنیده بود که حاکم آنجا که قبلاً یکی از نویسندگان یحیی بن خالد بود، شیعه و پیرو ائمه طاهرین (علیهم السلام) است. با این حال از مراجعه به او هراس داشت تا این که در سفر حج، موضوع را با امام موسی بن جعفر (علیه السلام) در میان گذاشت. امام نیز نامه‌ای به این مضمون برای او نوشت که خداوند را زیر عرش سایبانی است که در زیر آن سایبان قرار نمی‌گیرد مرگ کسی که نسبت به برادر دینی خود متکی کند یا غم از دل او بردارد یا او را شادمان کند آورنده نامه برادر دینی تو است والسلام.
,او پس از بازگشت به ری، به دیدار فرماندار آنجا رفته، گفت از سوی صابر آمده است، حاکم با پای برهنه بیرون آمده، او را بوسید و محبت بسیاری کرد. او امام را با عنوان مولا یاد می‌کرد. نامه امام را خوانده و بوسید و اموال زیادی را به آن مرد بخشید”.
,
ملاحظه می‌شود که امام (ع)، از وجود این فرد در دستگاه خلافت، استفاده اقتصادی به نفع شیعیان برده و او را مورد حمایت خود قرار می‌دهد.
نتیجه ملموس این دوراندیشی امام کاظم (ع) در تربیت شبکه مدیران برجسته و تراز اسلامی پشت سر نهادن بحران هایی بود که خلفای عباسی برای شیعیان ایجاد می کردند.
,
تربیت و تعلیم مدیرانی که در رخدادهای حساس و تنگناهای نفس گیر، کشور و جامعه اسلامی را به سلامت به منزل مقصود برسانند، مدیرانی که آینه تمام نمای آن را می توان در چهره هایی چون حضرت امام خمینی (ره) و رهبر معظم انقلاب، سردار قاسم سلیمانی و شهید چمران و قس علیهذا یافت.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه