قلعه 3هزارساله زیویه، شاهکار معماری بشریت در پیش از میلاد + عکس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نق از آفتاب دل، قلعه زیویه با قدمتی حدود سه هزار سال یکی از محوطه های کلیدی عصر آهن 3 شمال غرب ایران است. که در فاصله تقریبی 48 کیلومتری جنوب شرقی شهر سقز و یک کیلومتری شمال روستایی موسوم به همین نام، بر فراز تپه ای طبیعی که قسمتی از راس آن سنگی است، قرار دارد.

صابر وقایی سرپرست پایگاه ملی زیویه- کرفتو در مورد این اثر گفت: غالب زبانشناسان و باستان شناسان عقیده دارند که این مکان، همان زیپیه یا ایزیبیای باستان بوده که در سالنامه¬های آشوری در مقام یکی از مهمترین ایالتهای حکومت مانا به آن اشاره شده است.

وی افزود: اعتبار و شهرت جهانی زیویه به سال 1325 شمسی برمی¬گردد که در نتیجه عوامل جوی قسمتی از رأس تپه مشرف به دیواره سنگی صخره جنوبی فرو ریخت و تعدادی از اشیای طلایی و نقره¬ای بسیار با ارزش از زیر خاک نمایان و این موضوع به حفاریهای تجارتی شخصی بنام ایوب ربنو عتیقه شناس معروف در فاصله سالهای 1325 تا 1332 شمسی منجر گردید و در نتیجه آثار فراوانی از این محوطه به موزه های معروف جهان: موزه متروپلیتن نیویورک، موزه لوور فرانسه، موزه بریتانیا، موزه ملی ایران و ... راه یافت.

وفایی در زمینه کاوشهای علمی در این قلعه گفت: در قلعه زیویه تا کنون 15 فصل حفاری و کاوش علمی(رابرت دایسون 1343، نصرت اله معتمدی 1354 تا 1356 و 1373 تا 1373 در مجموع 8 فصل، سیمین لک پور 1379 تا 1382، کامیار عبدی1387 با هدف بازبینی کاوشهای گذشته، عبدالرضا مهاجری نژاد 1391 با هدف تعیین عرصه و حریم اثر) انجام گرفته است.

بخش های برجای مانده از آثار معماری این قلعه بر روی مصطبه هایی در سه تختگاه قرار گرفته اند که عبارتند از راه¬پله سنگی ورودی قلعه، راه پله سنگی ستوندار، حیاط سنگفرش، اطاق ها و انبارهای متعدد، تالار ستوندار با 16 ستون (در دو ردیف هشت تایی) و بخش ورودی غربی و  .... ، از برج و باروی قلعه به دلیل ویرانی کامل آن، مدارک خاصی به دست نیامده است.

سرپرست پایگاه ملی زیویه- کرفتو  اظهار داشت: تعدادی از یافته های مهم این محوطه، شامل آثار طلایی(سینه بند طلایی، سینی نقره ای منقوش، دستبند طلایی و ...)، ریتونهای سفالی و کوزه های سفالین لعابدار، آثار عاجی و پلاکهای عاجی منقوش، آجرهای لعابدار و ... بوده که بر اساس شیوه های هنری اقوام بومی و محلی ساکن در منطقه زاگرس(بویژه ماناها) و به اقتباس از برخی اسلوبهای هنری آشوریان، اورارتوها و سکاها ساخته شده اند.

وفایی در خاتمه خاظر نشان کرد: به استناد و شواهد بدست آمده می توان گفت، قلعه زیویه در دوران حکومت ماناها و در اوج شکوفایی این دولت مقتدر که بر گستره وسیعی از شمال غرب و غرب ایران(حد فاصل دریاچه ارومیه و دریاچه زریبار مریوان) تسلط داشته، از اهمیت و اعتبار خاصی برخوردار بوده و در دوران حکومت مادها و دهه های آغازین امپراطوری هخامنشی، همچنان از سوی حکمرانان مورد استفاده قرار داشته است و هنر موجود در زیویه نیز، هنری مانایی- مادی است که سرآغاز هنر دوره های پس از خود یعنی هنر امپراطوری عظیم هخامنشیان می باشد.

انتهای پیام/