سیلیکوزیس، بیماری شغلی ریوی/ کارگران مهم ترین قشر در معرض خطر ابتلا به بیماری های ریوی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از اوشیدا؛ برخی افراد در طول خدمت در شغلی که به آن‌مبادرت دارند مستعد ابتلا به انواع بیماری ها با عنوان بیماری های شغلی می‌شوند.

یکی از بیماری هایی که افراد در هنگام اشتغال می توانند به آن مبتلا شوند بیماری سیلیکوزیس است که مبتلایان به آن با رنج فراوانی مواجه می شوند.

با افزایش اطلاعات و آگاهی بخشی به افراد در هنگام کار می توان تا حدودی ازبروز این بیماری جلوگیری به عمل آورد.

سیلیکوزیس التهاب و زخم شدن حبابچه ها در بخش بالایی ریه را دربردارد

کارشناس بهداشت حرفه ای معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی زابل گفت: سیلیکوزیس یک بیماری شغلی ریوی است که بر اثر اسنتنشاق ذرات سیلیس ایجاد می شود و باعث التهاب و زخم شدن حبابچه ها در بخش بالایی ریه می شود.

محمد علی جودی پور در گفت و گو با خبرنگار اوشیدا؛ اظهار کرد: سیلیس یکی از فراوان ترین ترکیبات اکسیدی در پوسته زمین است که در طبیعت به صورت آزاد یا ترکیب با سایر مواد وجود دارد.

وی با بیان اینکه این بیماری تنفسی در اوایل قرن ۱۸ میلادی و در افرادی که در معادن سنگ و شن و ماسه کار می کردند دیده شده است، خاطرنشان کرد: سیلیکوزیس بیماری رایج ریه به حساب می آید، این بیماری در هر جایی می‌تواند رخ دهد؛ همچنین بیماری سیلیکوزیس در کشورهای صنعتی شیوع بیشتری دارد.

جودی پور در ادامه به عوامل موثر در ایجاد بیماری سیلیکوزیس اشاره و اظهار کرد: ذراتی که اندازه آنها بین ۰.۵ تا پنج میکرون باشند قادر به ایجاد بیماری سیلیکوزیس هستند؛ همچنین هرچه قدر درجه تراکم ذرات در هوای تنفسی بیشتر باشد خطر ابتلا نیز بیشتر خواهد شد و افراد مسن نسبت به ایجاد سیلیکوزیس حساس تر هستند.

کارشناس بهداشت حرفه ای معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی زابل با عنوان اینکه سیلیکوزیس بر دو نوع مزمن و حاد است، اذعان کرد: تنگی‌نفس، سرفه، خستگی، تندنفسی، کاهش اشتها و درد قفسه سینه از علائم این بیماری به شمار می‌روند.

وی تاکید کرد: کارگران معدن، سنگبری‌ها، سنگ‌کوبی‌ها، حفاران تونل، کارگران کوره‌های آجر پزی، سنگ‌تراشان، کارگران کارخانه شیشه، سندبلاستی‌ ها، کارگران ماسه شویی، ریخته گری و ذوب مواد، کارگران ساختمانی (سند بلاستیک، سنگ‌کاری، مته کردن)، کارگران سرامیک و چینی، صنایع سمباده، راه‌آهن و صنایع صابون و مواد شوینده بیشتر از دیگران در معرض ابتلا قرار دارند.

جودی پور عنوان کرد: کارگران باید بدانند که در هر محیط کاری که کریستال سیلیس به طور بالقوه موجود‌ باشد خطر ابتلا به سیلیکوزیس وجود دارد بنابراین اگر تعدادی از کارگران در کارگاه‌های پر گرد وغبار مشغول به کار هستند و فقط یک نفر مبتلا به سیلیکوزیس شده باشد باید سایرین مورد آزمایش قرار گیرند.

کارشناس بهداشت حرفه ای معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی زابل با اشاره به اینکه عکس رادیوگرافی قفسه سینه و اسپیرومتری مهم ترین روشهای تشخیص سیلیکوزیس به شمار می روند، اضافه کرد: توقف استنشاق غبار به ویژه سیلیس و سیگار، درمان سرفه و عفونت، پروفیلاکسی از سل، گشادکننده های برونش، فیزیوتراپی ریه، محیط با اکسیژن بالا، پیوند ریه و احتمالاً کورتیکواستروئید در درمان به کار می‌رود.

وی افزود: کلید پیشگیری از بیماری سیلیکوزیس دور نگه داشتن گرد و غبار سیلیس از ریه ها و جلوگیری از نفوذ آنها به راههای تنفسی می باشد کنترل گرد و غبار می تواند با استفاده از مرطوب کردن گرد و غبار قبل از آزاد شدن آنها به هوا باشد؛ همچنین کارگران و کارفرمایان باید روشهای زیر را برای کنترل گرد وغبار بلورهای قابل استنشاق سیلیس انجام دهند.

جودی پور بیان کرد: تشخیص زمان تولید گرد و غبار سیلیس و برنامه ریزی برای حذف یا کنترل غبار در منبع و استفاده از کنترلهای مهندسی شامل تهویه موضعی (جمع کننده های گرد وغبار) یا روش‌های مرطوب سازی برای پیشگیری از آزاد شدن گرد وغبار به هوا و نگهداری روتین سیستمهای کنترل گرد وغبار برای بهینه کار کردن آنها از جمله راه های پیشگیری از این بیماری به شمار می رود.

کارشناس بهداشت حرفه ای معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی زابل ابراز کرد: پاک کردن مواد و یا تجهیزات باید به گونه ای باشد که باعث رها سازی ذرات به هوا نشود؛ همچنین پاک کردن گرد وغبار باید با شلنگهای آب انجام شود وهرگز از هوای فشرده استفاده نشود و به جای جارو کردن خشک از روش جارو کردن تر استفاده شود.

وی تاکید کرد: آماده کردن کارگر با تمرینهایی شامل اطلاعاتی درباره اثرات سلامتی، تمرین روش صحیح انجام کار و استفاده از وسایل حفاظتی (ماسک N۹۵)، پایش هوا برای اندازه گیری تماس کارگر و اطمینان از اینکه روشهای کنترلی، حفاظت کامل را برای کارگر ایجاد می کند، فراهم ساختن آزمایشات پزشکی سالیانه برای کارگرانی که ممکن است با بلورهای قابل استنشاق سیلیس تماس داشته باشند و حداقل رساندن تماس کارگران در معرض مواجهه با تمرینهای مناسب کاری از جمله نشانه گذاری و مشخص کردن حدود نواحی تولید گرد وغبار از دیگر راه های جلوگیری از این بیماری به شمار میرود.

انتهای پیام