به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ایل بانو، هیچکس نمی تواند چشم انتظاری مادری که بعد از چهل سال هنوز منتظر برگشتن فرزندش است را درک کند چشم انتظاری ذره ذره انسان را آب می کند مادرانی زیادی در استان و کشور هستند که بعد از گذشت سالها از هشت سال دفاع مقدس هنوز در انتظار بازگشت فرزندشان هستند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ایل بانو, ، ,مادرانی که اجساد فرزندانشان بازگشته است کمی آرام هستند و می توانند دلتنگی فرزندشان را با رفتن بر قبر آن اندکی آرام کنند اما مادری که فرزندش هنوز گمنام است و هیچ اثری از آن نیست تنها با دیدن شهدای گمنام آرام می گیرد شهید که از او تنها یک عکس باقی مانده است.
,چند روز قبل یک شهید گمنام به یاسوج آوردند و در دانشکده فنی خواهران به خاک سپرده شد مادر شهید فضل الله خوید از لحظه ای که شهید وارد استان شد تا زمانی که به خاک سپرده شد بالای سرش بود و از خود جدایش نمی کرد گویا حس می کرد فرزندش را آورده اند و با در آغوش گرفتنش برای فرزندش لالایی می خواند.
,مادر شهید خوید سالهاست که چشم انتظار دیدن فرزندش است به همین دلیل هر شهیدی که به استان می آید تا لحظه دفن کردن در خاک در آغوش این مادر است و از خود جدایش نمی کند.
,گویا این مادر با دیدن این شهدا دلتنگی اش برای فرزندش کمتر می شود و گویا فرزند خود را به آغوش کشیده است فرزندی که بیش از سی سال است مادر را چشم انتظار گذاشته است در حقیقت مفقودالاثر نیست بلکه این شهید جاوید الاثر است.
,این مادر در نماز جمعه ها و در مناسبت های مختلف مذهبی از جمله یادمان های شهدا همیشه حضور دارد همیشه تنها یک عکس از فرزندش در دست دارد عکسی که برای همه دیگر آشنا شده است و همه از دور که او را می بینند می دانند که مادر شهید خوید است و در بین مردم نیز احترام زیادی دارد.
,هر چند دو یادمان برای این شهید تعیین شده است اما باز هم دل تنگ این مادر آرامش ندارد به امید روزی که چشم انتظاری این مادر و این فراق و دوری هر چه زودتر تمام شود و پیکر شهید فضل الله خوید به آغوش مادر بازگردد.
,]
ارسال دیدگاه