فتوای تاریخی امام(ره)؛ درسی برای همیشه

نویسنده این مطالب موهن شخصی به نام( سلمان انیس رشدی) است. وی در یکی از خانواده‌های مرفه و مسلمانِ شهر بمبئی، در سال 1326 ش متولد شد. پدرش فردی مسلمان و آگاه به ادبیات ایران و عرب بود.

تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه مبلغان انگلیسی زبان مسیحی در هندوستان گذراند و در 13 سالگی، برای ادامه تحصیلات به انگلستان رفت و دوران متوسطه را در مدرسه «راگبی» انگلستان طی کرد.

رشدی سپس وارد رشته تاریخ دانشگاه «کمبریج» شد و در سال 1347 ش پس از فارغ‌التحصیل شدن به پاکستان، نزد خانواده‌اش بازگشت و به مدت یک سال با تلویزیون پاکستان همکاری داشت، ولی دوباره عازم انگلستان شده و تبعیّت آن جا را پذیرفت.

سلمان رشدی، با نوشتن مقالات تبلیغاتی در انگلستان، به تأمین مخارج زندگی خود پرداخت و انتقادهای گاه و بی‌گاه او از «مارگارت تاچر»، نخست وزیر وقت انگلستان و کتاب‌هایی که چاپ کرده بود، او را به عنوان چهره‌ای روشن فکر معرفی کرد.

آخرین اثر رشدی،کتابی است به نام آیات شیطانی که در 547 صفحه نگارش یافت و به عنوان کتاب سال 1988 انگلستان شناخته شد. یک یهودی صهیونیست بانی این کتاب بود و مبلغ نیم میلیون پوند به عنوان کمک به نویسنده پرداخت و وی را به نوشتن این کتاب ترغیب کرد.

این کتاب، در بردارنده وقیحانه‌ترین اهانت‌ها به ساحت مقدس پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، خاندان ایشان، صحابه و قرآن است و معتقدات مسلمانان را به مسخره گرفته است.

امام خمینی در 25 بهمن سال 67 با صدور فتوایی حکم اعدام این فرد را صادر کرد. این فتوا با واکنش‌های بسیاری در جهان اسلام و غرب مواجه گشت. در جهان اسلام بسیاری از مسلمانان از این اقدام حضرت امام حمایت کردند به نحوی که در 25 دی 1367، مسلمانان شهر برادفورد انگلیس، نسخه‌هایی از آیات شیطانی را سوزاندند و در 24 و 25 بهمن همان سال در جریان تظاهرات مردم پاکستان و هند علیه این کتاب، دست کم هفت نفر کشته شدند.

کشورهای غربی نیز به بهانه آزادی بیان شروع به حمایت از رشدی نمودند. مقام‌های آمریکایی، هم چون جرج‌بوش رئیس جمهور وقت، فتوای امام را غیر مسئولانه، تروریستی و توهین به جامعه متمدن توصیف کردند و از دولت شوروی خواستند این تهدید را محکوم به مرگ کند. بازار مشترک اروپا به بهانه دفاع از آزادی و حقوق بشر و برای ضرب شست نشان دادن به ایران، عالی‌ترین مقام‌های سیاسی خود را از ایران فراخواند.

حضرت امام را باید شروع‌کننده دفاع از کیان اسلام در عرصه فرهنگ دانست. اقدامات کشورهای غربی در زیر سئوال بردن پیامبر در سال‌های بعد نیز ادامه پیدا کرده و این کشورها با ساخت فیلم، کاریکاتور، انیمیشن و ... تلاش کردند تا چهره نورانی آن حضرت را در نزد مردم مسلمان و سایر کشورهای دنیا تیره و تار نشان دهند.

اگر مسلمانان جهان اقدام عملی در تحقق این فتوا از خود نشان می‌دادند امروزه دیگر جرات نمی‌شد که به شکل‌های مختلف اسلام و پیامبر رحمت را خشونت‌طلب و ضد انسانی معرفی کنند و عرصه برای گروه‌های تکفیری و سلفی در منطقه ایجاد نمی‌شد.

 

 

انتهای پیام/