صنایع تبدیلی، حلقه مفقوده بخش کشاورزی در همدان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از نافع،آمارها نشان از این دارد که سالانه بخش عظیمی گندم، برنج، تره بار، مرکبات، سیب زمینی و پیاز تولید شده در کشور به ضایعات تبدیل می شود؛ این درحالیست که بنابر علم کشاورزی، بعد از تولید جلوگیری از ضایع شدن محصولات برداشت شده مهم است حال صنایع تبدیلی و تکمیلی می توانند این خلا را پر کرده و نه تنها به اقتصاد کشور کمک کنند بلکه قدمی در راه تحقق اقتصاد تاب آور و مقاومتی باشند.

یکی از بهترین راهکار در راستای جلوگیری از افزایش ضایعات، برنامه ریزی به منظور جلوگیری از تولید محصولات مازاد کشاورزی و ایجاد کارخانه های فراوری محصولات با توجه به محصولات کشاورزی هر منطقه می باشد؛ اصلاح ساختارها، تدوین بسته های سرمایه گذاری صنایع تبدیلی و به روز کردن برنامه ریزی ها همراه با فناوری های کارآمد گامی موثر در این مسیر است که نباید مورد غفلت واقع شود.

آن چه امروزه واضح و نیازمند برنامه ریزی است، توجه ویژه به این است که از جمله بهترین روش های توسعه اشتغال، ایجاد و توسعه صنایع تبدیلی کشاوزی و صنایع روستایی است.

تدوین بسته های سرمایه گذاری صنایع تبدیلی می تواند زمینه حمایت سرمایه گذاران و توسعه این حوزه را در استان مهیا سازد که این اقدام بایستی با توجه به زمینه های مناسب علمی پیش رود.

استان همدان با دو محصول کشاورزی عمده سیب زمینی و سیر می تواند با بکارگیری روش های علمی صنایع تبدیلی به پول و سرمایه برای استان مبدل گردد.

امروزه تاکید کارشناسان اقتصادی برای بهبود زمینه اشتغال در استان همدان و کاهش نرخ بیکاری، استفاده از صنایع مکمل و تبدیلی است چرا که به سبب کم آبی، مهاجرت روستاییان از سویی و ضررهای اقتصادی آن ها از سوی دیگر اقتصاد منطقه را تحت الشعاع قرار داده است.

نرخ غیرقابل پیش بینی سیر و سیب زمینی در استان همدان و متغیر بودن آن نشان از عدم توجه به این موضوع دارد و باعث شده است که کشاورزان از این بی ثباتی ها همواره ناراضی باشند.

بارها در خبرها آمده است که نرخ سیب زمینی و یا سیر در استان همدان که قطب این دو محصول است رکورد زده است و از منظری برخی از مواقع مازاد این محصولات، کشاورزان را با ارزان فروشی مواجه ساخته است به راستی جای خالی کارخانه ای چون کارخانه پودر سیر و یا چیپس و یا فراوری دو محصول اصلی کشاورزی همدان همواره احساس می شود و کشاورزان اولین متضرران این خلا برنامه ریزی هستند.

ظرفیت های بالقوی بخش کشاورزی استان همدان، حمایت های مسولین را می طلبد تا بتوان به واسطه برنامه ریزی های علمی ان ها و فراهم کردن زیرساخت های لازم بهره مندی از صنایع تبدیلی ایجاد شود و در نتیجه آن رونق بازار، حمایت های سرمایه گذاری و بهبود وضع بازار را شاهد باشیم.

مسئولین استان بایستی به این نکته توجه داشته باشند که نبود صنایع تبدیلی در استان همدان بهترین راه برای سود بردن دلالان شده است و در این بین نه تنها کشاورزان متضرر می شوند بلکه شهروندان نیز خسارت های بی شماری از این امر می بینند، سایه بیکاری در استان همدان فراموش نشدنی است؛ حتی اگر آمارها نرخ بیکاری این استان را صفر نشان دهند باز هم دردِ بیکاری استان را با نیم نگاهی بر وضعیت شهر می توان درک کرد.

اگر قدمی در خیابان های اصلی همدان بزنیم، با تعداد بالای دستفروشان به عنوان مشاغل کاذب و تعداد بی شمار تاکسی های همدان مواجه خواهیم بود این در حالی است که کارخانه جات، صنایع تولیدی و معادن استان در حجم وسیعی نیمه تعطیل هستند.

عدم توجه به بخش کشاورزی با معدود بودن کارخانه های محصولات فراورده های جانبی و تکمیلی کاملا مشهود است و ارزان فروشی محصولات توسط کشاورزان همواره آن ها را با وظضع نامناسب اقتصادی مواجه می سازد.

به راستی معنای اقتصاد مقاومتی چیزی جز توجه به این امر نیست و استان همدان پیش از نیاز به نیروگاه و مکان هایی برای دستفروشی بهتر جوانان، نیازمند راه اندازی کارخانه هایی است که محصولات کشاورزی آن را با علم و تکنولوژی فراوری کند تا بتواند استان را به خودکفایی در این حوزه رسانده و از سویی کشور را نیز به توسعه پایدار کشاورزی نزدیک می سازد.

چنان که طبق آمارهای موجود باتوجه به متوسط برداشت 34 تا 36 تن سیب زمینی از هر هکتار اراضی زیرکشت این محصول و تولید 900 هزار تن در سال، نبود صنایع تبدیلی و کمبود انبار فنی موردنیاز برای نگهداری این محصول، تهدیدی برای قطب تولید سیب زمینی کشور محسوب می شود. خبرگزاری مهر/1390

در عصر حاضر، توسعه پایدار کشاورزی یکی از ضروریات مهم و یکی از شاخص ترین هدف های هر دولتی محسوب می شود به نوعی که به واسطه توجه علمی به این موضوع بایستی تحولات بنیادی و همه جانبه در ساختار کشاورزی، مدیریت و بهره برداری مطلوب از منابع و امکانات و ساماندهی سنجیده فعالیت های کشاورزی مدنظر قرار گیرد.

مهم بهره برداری مناسب از تمامی ظرفیت هاست، نه افزایش تولید. افزایش تولید محصولات کشاورزی در صورت نبود زیرساخت های لازم، چون بازار فروش مناسب و کارخانه های مکمل تنها مازاد محصولات را به همراه دارد که لطمه ای بزرگ در بخش اقتصاد کشاورزی خواهد بود.

اهمیت به توسعه پایدار کشاورزی خصوصا در مناطقی که اشتغال و درآمد های ان وابستگی زیادی به کشاورزی داشته است، بیش از سایر مناطق مطرح است اما به راستی چه زمانی، زمان تلنگر مناسب به مسولین امر است؟ آیا زمان آن نرسیده که با مدیریت بهره برداری از امکانات قدمی مسولانه و پایدار در این حوزه برای استان همدان برداشته شود؟

اصلاح مدیریت منابع طبیعی، توانمندسازی منطقه از لحاظ کشاورزی، تقویت منابع انسانی در حوزه روستایی، به کار گیری علم به روز کشاورزی در بالا بردن بهره وری کشاورزی و استفاده از مدیریت فناوری علمی در این حوزه همه و همه می توانند وعده مسئولین استان را برای بهبود وضع اشتغال به واقعیت مبدل سازند و در پی این امر می توان به راستی بیان کرد اقتصاد مقاومتی در این استان محقق شده است.

انتهای پیام/