به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سینا شفیعی هنرمند تئاتر البرزی نویسنده نمایش دریازدگی که جزو کاندیدای بهترین نمایش نامه نویس در سی و ششمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر شد در گفتگو با نگارانه از انگیزه نوشتن نمایشنامه هایش می گوید: نمی دانم انگیزه همه نمایشنامه هایم از چیست، شاید هنوز نمی دانم انگیز هایم از تئاتر چیست و یا حتی از زندگی چیست، شاید در نمایشنامه ها به دنبال انگیزه ام؛ هدفی از نوشتن ندارم، در نوشتن دنبال هدف خودم هستم، این شاید صادقانه ترین حرف باشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نگارانه,وی به ارتباط مردم با نمایشنامه هایش اشاره کرد و عنوان کرد: تماشاگر ابتدا به ساکن در مواجهه با کار فاصله دارد، ولی شاید بعد از اندکی خودش را در لابه لای شاخ و برگ آن جنگل ببیند، تماشاگرانی داشتم که بعد از اجرا کلی گریه کرده بودند و مدهوش بودند و بود کسی هم که می گفت این چیه آخه تو این گرونی؟ کدوم مهمه؟ تقدیر یا تقبیح؟ شاید جدی گرفتنِ هر دوش فاسد کننده باشد..
,شفیعی از مدرسه و دوران راهنمایی هنر تئاتر و نمایشنامه نویسی را شروع کرده و در ادامه بیان کرد: اما هنوزم مطمئن نیستم که بتوانم تئاتر کار کنم، اولین نمایشنامه، وای ، من را کجا بردید، پانزده سال پیش، سالهای بی سوالی، نمایشنامم قهرمان داشت، عشق افلاطونی داشت و هزار تا حس دیگر که از من نخواین به تعریف آلودش کنم.
,وی همسر و بردارش را در پیشرفت کار خود مؤثر دانست و گفت: در طول پروسه نوشتن، مشورت های خوبی به من می دهند.
,شفیعی به سبک نمایشنامه دریازدگی اشاره کرد و گفت: سبک نمایشنامه.؛ کاری بهش ندارم، داستان خوب، نقاشی خوب ، موسیقی خوب برام بزرگتر از انواع سبک ها هستند. گاهی فکر می کنم که چه سبکی را دارم دنبال می کنم؟ ولی متوجه شدم که از پاسخش همیشه فرار کردم، سبک من در حال و هوای من است هنوز هم نتوانستم تعریفش کنم، اشتراکاتی در مضامینشان هست ، شاید هیچوقتم نتوانم بگویم سبکم چیست.
,وی تاکید کرد: من در کارهایم حساسم و در همه ی مراحل کار وسواس دارم، آشفتگی دارم و نظم برایم مهم است. این ها کار را برایم سخت می کند. تنبلی در کار حالم را به هم می زند،در کار؛ درس، پیام ایدئولوژی خاصی دارم. فقط یک ساعت یا دو ساعت در صحنه وقت دارم که از خودم و زندگیم دفاع کنم، باید کاری کرد. حال و هوا و جزییات زیادی از متن را می دانم، که انتقال آن به عوامل انرژی زیادی از من می برد، این را بگویم که حال و هوا برایم از موضوع و مضمون و حس مهمتر است، اینکه لحن بازیگر چگونه باشد از موضوع دیالوگ برایم مهمتر است.
,شفیعی به جایگاه تئاتر در البرز اشاره کرد و گفت: تئاتر در کرج هیچ معنایی ندارد، البرز تئاتر ندارد وقتی در اجرای عموم تئاتر در البرز 3 الی 4 تماشاگر حاضر می شود ؛ وقتی تئاتر شهر کرج در نقطه ای کور قرار دارد که هیچ کدام از شهروندان البرزی از جایگاه آن خبری ندارند لذا اداره کل فرهنگ و ارشاد استان البرز باید پیشقدم شود .
,وی در ادامه تصریح کرد: گروه تئاتر هویت من در جشنواره بین المللی تئاتر همدان 6 تندیس بین المللی در بخش های مختلف جشنواره را از آن خود کرد، در جشنواره تئاتر رضوی نیز ما 6 تندیش برنده شدیم در جشنواره فجر و به طور کلی در هر جشنواره ای شرکت کردیم با افتخار به استان برگشتیم و همه استانهای دیگر فکر می کنند کرج قطب تئاتر است ولی یک پارادایسی در البرز وجود دارد و تئاتر از گشنگی کار می کند و ما در البرز تماشاگر تئاتر نداریم و امکان ندارد مردم عادی از مکان تئاتر شهر کرج خبر داشته باشند.
, هویت,شفیعی در پایان اظهار داشت: سطح کیفی تئاتر هر روز کمتر می شود لذا معاونت فرهنگی شهرداری استان باید کاری کند ، متاسفانه کار فرهنگی در استان البرز هیچ معنایی ندارد و امیدواریم روزی مسئولان به تاثیرگذاری این هنر در جامعه پی ببرند و جایگاه هنر تئاتر و هنرمندان آندر استان تثبیت و ارتقا یابد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه