روزی که به نام درمانگران بی‌ادعا سند خورد / مصائب شغلی که به عشق بند است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کُردتودی، بیست و پنجم بهمن ماه همزمان با سالروز تولد حضرت زینب (س) مصادف است با روز پرستارT جامعه پرستاران ایران که همیشه به تاسی از بزرگ پرستار عالم در مسیر خدمت به مردم حرکت کردند متاسفانه آنگونه که شایسته شان و منزلت این عزیزان است مورد توجه قرار نگرفتند.

مواجهه با بدترین شرایط جسمی و روحی انسان ها و سر و کار داشتن با انواع آلودگی ها و بیماریها ، کاری نیست که بتوان به راحتی از عهده هر کسی برآید و لذا هم نیاز به روحیه قوی و استوار دارد و هم متاثر نشدن از شرایط محیط کار و عدم تسری آن به محیط اجتماع و منزل از بزرگترین ویژگی هایی است که در این قشر زحمتکش جامعه وجود دارد.

شاید قشر بزرگی از جامعه تصورشان از پرستاری، حرفه ای با کلاس و پردرآمد باشد و شاغلان این قشر اجتماعی را مرفه های بی درد بنامند اما واقعیت این است که در پس رنگ و لعاب زینتی که به این شغل پر زحمت و حساس داده شده زخمهای عمیق و جراحات کاری وجود دارد که یاریگر مرهم و التیام است.

شب ها وقتی ما خوابیم و بیمارانمان در بیمارستان ها بستری هستند، فرشته های سفیدپوش به دور از خانواده بدون ساعتی استراحت با احساس تبعیض، خستگی، فشار و ... در دل بیمارانمان امید می کارند. راستی حواسمان به آن ها هست تا مبادا غبار ناامیدی خسته شان نکند؟! ولی من و شما می دانیم دعای سبز بیماران پشت سر فرشته های سفید پوش است.

یکی از پرستاران سنندجی می گوید: شیفت‌های شبانه پی‌ در پی، اجرایی نشدن تعرفه‌های خدمات پرستاری، تفاوت درآمد پزشکان و پرستار و به طور کل پایین بودن درآمد پرستاری از جمله مهم‌ترین مشکلات پرستاران است.

وی افزود: پزشک به کمک پرستار یک جراحی را انجام می‌دهد اما در پایان ماه دریافتی برخی پزشکان میلیون‌ها تومان و پرستاران یک میلیون و 900 هزار تومان می‌شود که این مساله به شدت ناراحت کننده است.

این پرستار می‌افزاید: پرستاری درآمد بسیار اندکی دارد طوری که این میزان حتی جوابگوی مهدکودک فرزندن‌مان نیز نمی‌شود برای همین من مجبور هستم گاهی به جای همکاران شیفت بمانم و یا به صورت موقت در کار دوم مشغول شوم که این موضوع برایم بسیار سخت است.

طی سالیان متوالی برای بهبود شرایط کاری و معیشتی پرستاران قوانین مختلفی تصویب شد که متاسفانه با گذشت سالیان بسیار از زمان تصویب، هنوز این قوانین به مرحله اجرا نرسیده است که از جمله این قانون می‌توان به «قانون بازنشستگی پیش از موعد پرستاران» اشاره کرد که در سال 1368 تصویب و به بیمارستان‌ها ابلاغ شد. به موجب این قانون پرستاران بخش خصوصی و تامین اجتماعی از 10 سال بخشودگی بهره‌مند می‌شوند و پیش از موعد بازنشسته می‌شوند که این قانون تا سال‌های اخیر در بیمارستان‌های خصوصی به خوبی اجرا می‌شد اما متاسفانه با افزایش بدهی بیمه‌ها به بیمارستان‌ها این قانون به سختی و با موانع بسیار در حال اجراست.

بیست و پنجم بهمن ماه همزمان با سالروز تولد حضرت زینب (س) مصادف است با روز پرستار. جامعه پرستاران ایران که همیشه به تاسی از بزرگ پرستار عالم در مسیر خدمت به مردم حرکت کردند متاسفانه آنگونه که شایسته شان و منزلت این عزیزان است مورد توجه قرار نگرفتند.

مواجهه با بدترین شرایط جسمی و روحی انسان ها و سر و کار داشتن با انواع آلودگی ها و بیماریها ، کاری نیست که بتوان به راحتی از عهده هر کسی برآید و لذا هم نیاز به روحیه قوی و استوار دارد و هم متاثر نشدن از شرایط محیط کار و عدم تسری آن به محیط اجتماع و منزل از بزرگترین ویژگی هایی است که در این قشر زحمتکش جامعه وجود دارد.

شاید قشر بزرگی از جامعه تصورشان از پرستاری، حرفه ای با کلاس و پردرآمد باشد و شاغلان این قشر اجتماعی را مرفه های بی درد بنامند اما واقعیت این است که در پس رنگ و لعاب زینتی که به این شغل پر زحمت و حساس داده شده زخمهای عمیق و جراحات کاری وجود دارد که یاریگر مرهم و التیام است.

شب ها وقتی ما خوابیم و بیمارانمان در بیمارستان ها بستری هستند، فرشته های سفیدپوش به دور از خانواده بدون ساعتی استراحت با احساس تبعیض، خستگی، فشار و ... در دل بیمارانمان امید می کارند. راستی حواسمان به آن ها هست تا مبادا غبار ناامیدی خسته شان نکند؟! ولی من و شما می دانیم دعای سبز بیماران پشت سر فرشته های سفید پوش است.

پرستار سنندجی می گوید: شیفت‌های شبانه پی‌ در پی، اجرایی نشدن تعرفه‌های خدمات پرستاری، تفاوت درآمد پزشکان و پرستار و به طور کل پایین بودن درآمد پرستاری از جمله مهم‌ترین مشکلات پرستاران است. پزشک به کمک پرستار یک جراحی را انجام می‌دهد اما در پایان ماه دریافتی برخی پزشکان میلیون‌ها تومان و پرستاران یک میلیون و 900 هزار تومان می‌شود که این مساله به شدت ناراحت کننده است.

وی بیان کرد: پرستاری درآمد بسیار اندکی دارد طوری که این میزان حتی جوابگوی مهدکودک فرزندن‌مان نیز نمی‌شود برای همین من مجبور هستم گاهی به جای همکاران شیفت بمانم و یا به صورت موقت در کار دوم مشغول شوم که این موضوع برایم بسیار سخت است.

طی سالیان متوالی برای بهبود شرایط کاری و معیشتی پرستاران قوانین مختلفی تصویب شد که متاسفانه با گذشت سالیان بسیار از زمان تصویب، هنوز این قوانین به مرحله اجرا نرسیده است که از جمله این قانون می‌توان به «قانون بازنشستگی پیش از موعد پرستاران» اشاره کرد که در سال 1368 تصویب و به بیمارستان‌ها ابلاغ شد. به موجب این قانون پرستاران بخش خصوصی و تامین اجتماعی از 10 سال بخشودگی بهره‌مند می‌شوند و پیش از موعد بازنشسته می‌شوند که این قانون تا سال‌های اخیر در بیمارستان‌های خصوصی به خوبی اجرا می‌شد اما متاسفانه با افزایش بدهی بیمه‌ها به بیمارستان‌ها این قانون به سختی و با موانع بسیار در حال اجراست.

انتهای پیام/