به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سرو ابرکوه، امروز ۱۲ آذر یا ۳ دسامبر است که از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد روز جهانی معلولین نامگذاری شده است. هدف از تعیین این روز ارتقاء رشد اذهان عمومی درباره مسائل مربوط به معلولیت‌های مختلف و افزایش آگاهی در خصوص اینکه افراد معلول هم باید موردحمایت و توجه قرار گیرند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سرو ابرکوه,محمدرضا یعقوبی متولد سال 1368 جوان ابرکوهی است که در سن 15 سالگی در سانحه‌ای در حال کار کردن، دستانش را از ناحیه کتف و یکی از کلیه‌هایش را از دست داد. ولی محمدرضا در طول این سال‌ها نه‌تنها امیدش ناامید نشد بلکه عزمش را برای جنگیدن با موانع زندگی جزم کرد.
اوایل زندگی بدون دست برایم باورکردنی نبود
یعقوبی در گفتگو با خبرنگار سرو ابرکوه، اظهار کرد: حدود 13 سال پیش که این اتفاق رخ داد، اوایل باورش برام سخت بود که باید بدون دست زندگی کنم. شرایط روحی مناسبی نداشتم، چراکه کسی که تمام کارهایش را خودش انجام می‌داد، حالا باید منتظر یکی باشد که یک لیوان آب بهش بدهد.
وی افزود: هرچند درک اتفاقات ناگهانی برای انسان‌ها سخت است ولی پس از گذشت چند ماه کم‌کم به خودم فهماندم که زندگی؛ آن‌هم نه یک روز و دو روز بلکه بسته به تقدیر خداوند سال‌های سال همین است و قرار نیست دستانم دوباره رشد کنند.
یعقوبی عنوان کرد: جمله معروف خواستن توانستن است در همان روزها برای من معنا شد و دانستم که بخواهم می‌توانم، پس با توکل به خدا و کمک اطرافیان به‌خصوص پدر و مادرم، شروع کردم.
بااراده و پشتکار از پس زندگی برآمدم
جوان ابرکوهی بیان کرد: اکنون نیز به‌جایی رسیده‌ام که آشنایان برای دیگران اراده و پشتکار مرا مثال می‌زنند و می‌گویند؛ هر جا در زندگی ناامید می‌شویم با دیدن تو که درس عبرتی برای ما هستی به زندگی امیدوار می‌شویم.
وی تصریح کرد: هر کاری که علاقه داشته باشم تلاش می‌کنم با هر سختی که دارد خودم به‌تنهایی انجام دهم، حتی اگر چندین برابر افراد معمولی باید برای آن‌وقت صرف کنم. باوجود نقص عضو کار نشدنی برایم معنا ندارد و به‌هیچ‌وجه دنبال فعالیت‌های بی‌دردسر و زندگی آسوده نیستم. عاشق فعالیت‌های هیجانی هستم.
95 درصد کارهای شخصی را خودم انجام می‌دهم
یعقوبی با تأکید بر اینکه 95 درصد کارهای شخصی را خودش انجام می‌دهد، گفت: زمانی در یک مغازه فروشنده بودم و در حال حاضر همراه با پدرم به کارهای کشاورزی مشغول هستم و همچنین مایحتاج کارگران را تهیه می‌کنم و برایشان می‌برم.
وی ادامه داد: درصورتی‌که امروز ماشین‌های دنده خودکار هم وجود دارد، می‌توانم با پا ماشین را روشن و دنده را جابجا کرده و رانندگی کنم، ولی بر اساس قانون افراد داری نقص عضو حق رانندگی ندارند، من هم نمی‌توانم گواهینامه رانندگی بگیرم.
جوان توان‌خواه ابرکوه گفت: هیچ‌گاه ناشکری نکرده‌ام بلکه شاکر خدای بزرگ هستم، تنهای مواقعی که آرزو می‌کنم کاش مثل بقیه بودم زمانی است که دسترسی به بزرگ‌ترین آرزویم؛ یعنی شرکت در مسابقات رالی برایم دست نایافتنی می‌شود. دلم می‌خواهد زمانی برسد که بدون استرس و دغدغه، با داشتن مجوز همانند مردم عادی راحت و آسوده‌خاطر رانندگی کنم.
کسب 6 رتبه کشوری در ورزش شنا
یعقوبی یادآور شد: به رشته‌های ورزشی شنای قورباغه و کنگ فو، علاقه زیادی دارم و طی سال‌های گذشته 6 مقام کشوری در مسابقات شنا را کسب کردم، هرچند مورد استقبال مسئولان و دستگاه‌های مربوطه قرار نگرفت.
وی ضمن تشکر از آقایان غلامرضا ولی، ذوالفقار اسلامی و محمد زاهدیان مربیان شنا و سید کمال‌الدین مصطفوی مربی ورزش رزمی، گفت: برای اولین بار که می‌خواستم شنا کنم، ترس و دلهره داشتم ولی پس از 12 جلسه آموزشی موفق شدم در عمق آب شنا کنم.
افراد معلول باید دیده شوند
دارنده مقام کشوری شنا با تأکید بر این مطلب که معلولیت ناتوانی نیست و افراد معلول باید دیده شوند، خاطرنشان کرد: جوانان زیادی همچون من در شهرستان وجود دارند، که اگر با توجه به ظرفیت‌ها و استعدادهایشان به هر طریقی و در هر زمینه‌های، واقعاً موردحمایت قرار بگیرند، فعالیت آنها کمتر از افراد سالم و عادی نیست.
انتهای پیام/ ف
محمدرضا یعقوبی متولد سال 1368 جوان ابرکوهی است که در سن 15 سالگی در سانحه‌ای در حال کار کردن، دستانش را از ناحیه کتف و یکی از کلیه‌هایش را از دست داد. ولی محمدرضا در طول این سال‌ها نه‌تنها امیدش ناامید نشد بلکه عزمش را برای جنگیدن با موانع زندگی جزم کرد.
اوایل زندگی بدون دست برایم باورکردنی نبود
یعقوبی در گفتگو با خبرنگار سرو ابرکوه، اظهار کرد: حدود 13 سال پیش که این اتفاق رخ داد، اوایل باورش برام سخت بود که باید بدون دست زندگی کنم. شرایط روحی مناسبی نداشتم، چراکه کسی که تمام کارهایش را خودش انجام می‌داد، حالا باید منتظر یکی باشد که یک لیوان آب بهش بدهد.
وی افزود: هرچند درک اتفاقات ناگهانی برای انسان‌ها سخت است ولی پس از گذشت چند ماه کم‌کم به خودم فهماندم که زندگی؛ آن‌هم نه یک روز و دو روز بلکه بسته به تقدیر خداوند سال‌های سال همین است و قرار نیست دستانم دوباره رشد کنند.
یعقوبی عنوان کرد: جمله معروف خواستن توانستن است در همان روزها برای من معنا شد و دانستم که بخواهم می‌توانم، پس با توکل به خدا و کمک اطرافیان به‌خصوص پدر و مادرم، شروع کردم.
بااراده و پشتکار از پس زندگی برآمدم
جوان ابرکوهی بیان کرد: اکنون نیز به‌جایی رسیده‌ام که آشنایان برای دیگران اراده و پشتکار مرا مثال می‌زنند و می‌گویند؛ هر جا در زندگی ناامید می‌شویم با دیدن تو که درس عبرتی برای ما هستی به زندگی امیدوار می‌شویم.
وی تصریح کرد: هر کاری که علاقه داشته باشم تلاش می‌کنم با هر سختی که دارد خودم به‌تنهایی انجام دهم، حتی اگر چندین برابر افراد معمولی باید برای آن‌وقت صرف کنم. باوجود نقص عضو کار نشدنی برایم معنا ندارد و به‌هیچ‌وجه دنبال فعالیت‌های بی‌دردسر و زندگی آسوده نیستم. عاشق فعالیت‌های هیجانی هستم.
95 درصد کارهای شخصی را خودم انجام می‌دهم
یعقوبی با تأکید بر اینکه 95 درصد کارهای شخصی را خودش انجام می‌دهد، گفت: زمانی در یک مغازه فروشنده بودم و در حال حاضر همراه با پدرم به کارهای کشاورزی مشغول هستم و همچنین مایحتاج کارگران را تهیه می‌کنم و برایشان می‌برم.
وی ادامه داد: درصورتی‌که امروز ماشین‌های دنده خودکار هم وجود دارد، می‌توانم با پا ماشین را روشن و دنده را جابجا کرده و رانندگی کنم، ولی بر اساس قانون افراد داری نقص عضو حق رانندگی ندارند، من هم نمی‌توانم گواهینامه رانندگی بگیرم.
جوان توان‌خواه ابرکوه گفت: هیچ‌گاه ناشکری نکرده‌ام بلکه شاکر خدای بزرگ هستم، تنهای مواقعی که آرزو می‌کنم کاش مثل بقیه بودم زمانی است که دسترسی به بزرگ‌ترین آرزویم؛ یعنی شرکت در مسابقات رالی برایم دست نایافتنی می‌شود. دلم می‌خواهد زمانی برسد که بدون استرس و دغدغه، با داشتن مجوز همانند مردم عادی راحت و آسوده‌خاطر رانندگی کنم.
کسب 6 رتبه کشوری در ورزش شنا
یعقوبی یادآور شد: به رشته‌های ورزشی شنای قورباغه و کنگ فو، علاقه زیادی دارم و طی سال‌های گذشته 6 مقام کشوری در مسابقات شنا را کسب کردم، هرچند مورد استقبال مسئولان و دستگاه‌های مربوطه قرار نگرفت.
وی ضمن تشکر از آقایان غلامرضا ولی، ذوالفقار اسلامی و محمد زاهدیان مربیان شنا و سید کمال‌الدین مصطفوی مربی ورزش رزمی، گفت: برای اولین بار که می‌خواستم شنا کنم، ترس و دلهره داشتم ولی پس از 12 جلسه آموزشی موفق شدم در عمق آب شنا کنم.
افراد معلول باید دیده شوند
دارنده مقام کشوری شنا با تأکید بر این مطلب که معلولیت ناتوانی نیست و افراد معلول باید دیده شوند، خاطرنشان کرد: جوانان زیادی همچون من در شهرستان وجود دارند، که اگر با توجه به ظرفیت‌ها و استعدادهایشان به هر طریقی و در هر زمینه‌های، واقعاً موردحمایت قرار بگیرند، فعالیت آنها کمتر از افراد سالم و عادی نیست.
انتهای پیام/ ف
محمدرضا یعقوبی متولد سال 1368 جوان ابرکوهی است که در سن 15 سالگی در سانحه‌ای در حال کار کردن، دستانش را از ناحیه کتف و یکی از کلیه‌هایش را از دست داد. ولی محمدرضا در طول این سال‌ها نه‌تنها امیدش ناامید نشد بلکه عزمش را برای جنگیدن با موانع زندگی جزم کرد.
,اوایل زندگی بدون دست برایم باورکردنی نبود
,
یعقوبی در گفتگو با خبرنگار سرو ابرکوه، اظهار کرد: حدود 13 سال پیش که این اتفاق رخ داد، اوایل باورش برام سخت بود که باید بدون دست زندگی کنم. شرایط روحی مناسبی نداشتم، چراکه کسی که تمام کارهایش را خودش انجام می‌داد، حالا باید منتظر یکی باشد که یک لیوان آب بهش بدهد.
,
,
, وی افزود: هرچند درک اتفاقات ناگهانی برای انسان‌ها سخت است ولی پس از گذشت چند ماه کم‌کم به خودم فهماندم که زندگی؛ آن‌هم نه یک روز و دو روز بلکه بسته به تقدیر خداوند سال‌های سال همین است و قرار نیست دستانم دوباره رشد کنند.
,یعقوبی عنوان کرد: جمله معروف خواستن توانستن است در همان روزها برای من معنا شد و دانستم که بخواهم می‌توانم، پس با توکل به خدا و کمک اطرافیان به‌خصوص پدر و مادرم، شروع کردم.
,
بااراده و پشتکار از پس زندگی برآمدم
جوان ابرکوهی بیان کرد: اکنون نیز به‌جایی رسیده‌ام که آشنایان برای دیگران اراده و پشتکار مرا مثال می‌زنند و می‌گویند؛ هر جا در زندگی ناامید می‌شویم با دیدن تو که درس عبرتی برای ما هستی به زندگی امیدوار می‌شویم.
,
وی تصریح کرد: هر کاری که علاقه داشته باشم تلاش می‌کنم با هر سختی که دارد خودم به‌تنهایی انجام دهم، حتی اگر چندین برابر افراد معمولی باید برای آن‌وقت صرف کنم. باوجود نقص عضو کار نشدنی برایم معنا ندارد و به‌هیچ‌وجه دنبال فعالیت‌های بی‌دردسر و زندگی آسوده نیستم. عاشق فعالیت‌های هیجانی هستم.
,
95 درصد کارهای شخصی را خودم انجام می‌دهم
یعقوبی با تأکید بر اینکه 95 درصد کارهای شخصی را خودش انجام می‌دهد، گفت: زمانی در یک مغازه فروشنده بودم و در حال حاضر همراه با پدرم به کارهای کشاورزی مشغول هستم و همچنین مایحتاج کارگران را تهیه می‌کنم و برایشان می‌برم.
,
وی ادامه داد: درصورتی‌که امروز ماشین‌های دنده خودکار هم وجود دارد، می‌توانم با پا ماشین را روشن و دنده را جابجا کرده و رانندگی کنم، ولی بر اساس قانون افراد داری نقص عضو حق رانندگی ندارند، من هم نمی‌توانم گواهینامه رانندگی بگیرم.
,جوان توان‌خواه ابرکوه گفت: هیچ‌گاه ناشکری نکرده‌ام بلکه شاکر خدای بزرگ هستم، تنهای مواقعی که آرزو می‌کنم کاش مثل بقیه بودم زمانی است که دسترسی به بزرگ‌ترین آرزویم؛ یعنی شرکت در مسابقات رالی برایم دست نایافتنی می‌شود. دلم می‌خواهد زمانی برسد که بدون استرس و دغدغه، با داشتن مجوز همانند مردم عادی راحت و آسوده‌خاطر رانندگی کنم.
,
کسب 6 رتبه کشوری در ورزش شنا
یعقوبی یادآور شد: به رشته‌های ورزشی شنای قورباغه و کنگ فو، علاقه زیادی دارم و طی سال‌های گذشته 6 مقام کشوری در مسابقات شنا را کسب کردم، هرچند مورد استقبال مسئولان و دستگاه‌های مربوطه قرار نگرفت.
,
وی ضمن تشکر از آقایان غلامرضا ولی، ذوالفقار اسلامی و محمد زاهدیان مربیان شنا و سید کمال‌الدین مصطفوی مربی ورزش رزمی، گفت: برای اولین بار که می‌خواستم شنا کنم، ترس و دلهره داشتم ولی پس از 12 جلسه آموزشی موفق شدم در عمق آب شنا کنم.
,
افراد معلول باید دیده شوند
دارنده مقام کشوری شنا با تأکید بر این مطلب که معلولیت ناتوانی نیست و افراد معلول باید دیده شوند، خاطرنشان کرد: جوانان زیادی همچون من در شهرستان وجود دارند، که اگر با توجه به ظرفیت‌ها و استعدادهایشان به هر طریقی و در هر زمینه‌های، واقعاً موردحمایت قرار بگیرند، فعالیت آنها کمتر از افراد سالم و عادی نیست.
,
انتهای پیام/ ف
,]
ارسال دیدگاه