به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از نهبندان خبر، روستای لخشک در فاصله 85 کیلومتری در غرب شهرستان نهبندان قرار دارد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نهبندان خبر,دور تا دور روستا را معادن سنگ گرانیت فرا گرفته ،اما در آنجا محرومیت سیلی ساکنان راسرخ نموده و حتی خبری از یک متر سنگ گرانیت در خانه هاشان نیست.
روستای معدن دار لخشک ،از مسجد،غسالخانه،حمام،سرویس بهداشتی،آب شرب،فقر فرهنگی، راه مناسب و... رنج می برد.
فقر اینجا به شدت بیداد می کند، چنانچه یکی از اهالی روستا به رحمت خدا بپیوندد برای غسل و تطهیر میت بایستی 13 کیلومتری از جاده پر پیچ و خم کوهستان را گذر کرده تا بتوانی متوفی را غسل و کفن دهی و حال اگر این شرایط در زمستا ن باشد که مصیبت را دو چندان می کند،برف و بوران از یک سو و سوز سرما و یخبندان از سوی دیگر طاقت مردم را به درد آورده و چاره ای جز ادامه مسیر نیست.
اهالی روستا علاوه بر کمی آب از نبود سیل بند و بند خاکی نیز بی بهره مانده و آب بارانی که خداوند در زمستان به آنها هدیه می دهد با غم و غصه مردم لخشک روانه می شود می رود و می رود که دگر هویدا نیست.
آب آشامیدنی مردم شریف لخشک با تانکر آبرسانی حمل و در منبع فلزی آب ذخیره می گردد، در تابستان با گرمای زیاد پس از گذشت 2 روز، آب آن قابل خوردن نیست و در زمستان نیز بر اثر یخبندان یخ می بندد و چنانچه باران ببارد،گل و لای جاده کوهستان را می گیرد که دگر تانکر آبرسان قادر به رساندن آب نیست.
از آب و کمی ها یش گفتیم از مردمانش که در فقر و نداری سر می کنند، از معلولینی که در این روستا جای گرفته و روز را به شب می رسانند همانانی که هزینه های درمانشان سر به فلک می کشد و از نداری باید با درد همزیست شده و خو بگیرند.
وضع فلاکت باری دارد لخشک!!
خانه هایشان غیر اصولی بنا شده و علاوه بر دختران و پسران،پدران و مادران،گاها عقرب،مار، مارمولک و هزاران خزنده و جونده دیگر لانه بنا کرده و با اهالی منزل روز به شب می رسانند.
تابستان اگر گذری به لخشک کردی جوانان بسیاری ، در زیر سایه دیوار نشسته و عده ای گوسفند اندکی به چرا برده را نظاره خواهی کرد اما در زمستان همین تصویر با دگر منظره ای که خاشاک و هیزم می سوزانند و خود را گرم می کنند، مهمان دیدگان شما خواهد بود.
فقر فرهنگی موج می زند، خبری از برگزاری مراسمات مذهبی نیست،صدایی از پخش اذان نمی آید،گویا ده خالی از سکنه است اما اینگونه نیست.
برق دارد، به تازگی مسجدی ساخته اند، کانکس، مدرسه ای هم دارد.
سوال این است؟ مردم لخشک نشین با سایرین چه تفاوتی دارند؟مگر در آمار و ارقام ، انتخاب و انتخابات مردم این خطه محروم جزئی از آمار به شمار نمی آیند؟
سود معادن لخشک به کجا برده می شود،مالیات آن به کجا؟ و هزاران کجای نا کجای دیگر!!!
خدا کند باشد کسی که به یک سوال من و دیگر سوال کنندگان پاسخ دهد.
انتهای پیام/
دور تا دور روستا را معادن سنگ گرانیت فرا گرفته ،اما در آنجا محرومیت سیلی ساکنان راسرخ نموده و حتی خبری از یک متر سنگ گرانیت در خانه هاشان نیست.
روستای معدن دار لخشک ،از مسجد،غسالخانه،حمام،سرویس بهداشتی،آب شرب،فقر فرهنگی، راه مناسب و... رنج می برد.
فقر اینجا به شدت بیداد می کند، چنانچه یکی از اهالی روستا به رحمت خدا بپیوندد برای غسل و تطهیر میت بایستی 13 کیلومتری از جاده پر پیچ و خم کوهستان را گذر کرده تا بتوانی متوفی را غسل و کفن دهی و حال اگر این شرایط در زمستا ن باشد که مصیبت را دو چندان می کند،برف و بوران از یک سو و سوز سرما و یخبندان از سوی دیگر طاقت مردم را به درد آورده و چاره ای جز ادامه مسیر نیست.
اهالی روستا علاوه بر کمی آب از نبود سیل بند و بند خاکی نیز بی بهره مانده و آب بارانی که خداوند در زمستان به آنها هدیه می دهد با غم و غصه مردم لخشک روانه می شود می رود و می رود که دگر هویدا نیست.
آب آشامیدنی مردم شریف لخشک با تانکر آبرسانی حمل و در منبع فلزی آب ذخیره می گردد، در تابستان با گرمای زیاد پس از گذشت 2 روز، آب آن قابل خوردن نیست و در زمستان نیز بر اثر یخبندان یخ می بندد و چنانچه باران ببارد،گل و لای جاده کوهستان را می گیرد که دگر تانکر آبرسان قادر به رساندن آب نیست.
از آب و کمی ها یش گفتیم از مردمانش که در فقر و نداری سر می کنند، از معلولینی که در این روستا جای گرفته و روز را به شب می رسانند همانانی که هزینه های درمانشان سر به فلک می کشد و از نداری باید با درد همزیست شده و خو بگیرند.
وضع فلاکت باری دارد لخشک!!
خانه هایشان غیر اصولی بنا شده و علاوه بر دختران و پسران،پدران و مادران،گاها عقرب،مار، مارمولک و هزاران خزنده و جونده دیگر لانه بنا کرده و با اهالی منزل روز به شب می رسانند.
تابستان اگر گذری به لخشک کردی جوانان بسیاری ، در زیر سایه دیوار نشسته و عده ای گوسفند اندکی به چرا برده را نظاره خواهی کرد اما در زمستان همین تصویر با دگر منظره ای که خاشاک و هیزم می سوزانند و خود را گرم می کنند، مهمان دیدگان شما خواهد بود.
فقر فرهنگی موج می زند، خبری از برگزاری مراسمات مذهبی نیست،صدایی از پخش اذان نمی آید،گویا ده خالی از سکنه است اما اینگونه نیست.
برق دارد، به تازگی مسجدی ساخته اند، کانکس، مدرسه ای هم دارد.
سوال این است؟ مردم لخشک نشین با سایرین چه تفاوتی دارند؟مگر در آمار و ارقام ، انتخاب و انتخابات مردم این خطه محروم جزئی از آمار به شمار نمی آیند؟
سود معادن لخشک به کجا برده می شود،مالیات آن به کجا؟ و هزاران کجای نا کجای دیگر!!!
خدا کند باشد کسی که به یک سوال من و دیگر سوال کنندگان پاسخ دهد.
انتهای پیام/
دور تا دور روستا را معادن سنگ گرانیت فرا گرفته ،اما در آنجا محرومیت سیلی ساکنان راسرخ نموده و حتی خبری از یک متر سنگ گرانیت در خانه هاشان نیست.
روستای معدن دار لخشک ،از مسجد،غسالخانه،حمام،سرویس بهداشتی،آب شرب،فقر فرهنگی، راه مناسب و... رنج می برد.
فقر اینجا به شدت بیداد می کند، چنانچه یکی از اهالی روستا به رحمت خدا بپیوندد برای غسل و تطهیر میت بایستی 13 کیلومتری از جاده پر پیچ و خم کوهستان را گذر کرده تا بتوانی متوفی را غسل و کفن دهی و حال اگر این شرایط در زمستا ن باشد که مصیبت را دو چندان می کند،برف و بوران از یک سو و سوز سرما و یخبندان از سوی دیگر طاقت مردم را به درد آورده و چاره ای جز ادامه مسیر نیست.
اهالی روستا علاوه بر کمی آب از نبود سیل بند و بند خاکی نیز بی بهره مانده و آب بارانی که خداوند در زمستان به آنها هدیه می دهد با غم و غصه مردم لخشک روانه می شود می رود و می رود که دگر هویدا نیست.
آب آشامیدنی مردم شریف لخشک با تانکر آبرسانی حمل و در منبع فلزی آب ذخیره می گردد، در تابستان با گرمای زیاد پس از گذشت 2 روز، آب آن قابل خوردن نیست و در زمستان نیز بر اثر یخبندان یخ می بندد و چنانچه باران ببارد،گل و لای جاده کوهستان را می گیرد که دگر تانکر آبرسان قادر به رساندن آب نیست.
از آب و کمی ها یش گفتیم از مردمانش که در فقر و نداری سر می کنند، از معلولینی که در این روستا جای گرفته و روز را به شب می رسانند همانانی که هزینه های درمانشان سر به فلک می کشد و از نداری باید با درد همزیست شده و خو بگیرند.
وضع فلاکت باری دارد لخشک!!
خانه هایشان غیر اصولی بنا شده و علاوه بر دختران و پسران،پدران و مادران،گاها عقرب،مار، مارمولک و هزاران خزنده و جونده دیگر لانه بنا کرده و با اهالی منزل روز به شب می رسانند.
تابستان اگر گذری به لخشک کردی جوانان بسیاری ، در زیر سایه دیوار نشسته و عده ای گوسفند اندکی به چرا برده را نظاره خواهی کرد اما در زمستان همین تصویر با دگر منظره ای که خاشاک و هیزم می سوزانند و خود را گرم می کنند، مهمان دیدگان شما خواهد بود.
فقر فرهنگی موج می زند، خبری از برگزاری مراسمات مذهبی نیست،صدایی از پخش اذان نمی آید،گویا ده خالی از سکنه است اما اینگونه نیست.
برق دارد، به تازگی مسجدی ساخته اند، کانکس، مدرسه ای هم دارد.
سوال این است؟ مردم لخشک نشین با سایرین چه تفاوتی دارند؟مگر در آمار و ارقام ، انتخاب و انتخابات مردم این خطه محروم جزئی از آمار به شمار نمی آیند؟
سود معادن لخشک به کجا برده می شود،مالیات آن به کجا؟ و هزاران کجای نا کجای دیگر!!!
خدا کند باشد کسی که به یک سوال من و دیگر سوال کنندگان پاسخ دهد.
انتهای پیام/
دور تا دور روستا را معادن سنگ گرانیت فرا گرفته ،اما در آنجا محرومیت سیلی ساکنان راسرخ نموده و حتی خبری از یک متر سنگ گرانیت در خانه هاشان نیست.
روستای معدن دار لخشک ،از مسجد،غسالخانه،حمام،سرویس بهداشتی،آب شرب،فقر فرهنگی، راه مناسب و... رنج می برد.
فقر اینجا به شدت بیداد می کند، چنانچه یکی از اهالی روستا به رحمت خدا بپیوندد برای غسل و تطهیر میت بایستی 13 کیلومتری از جاده پر پیچ و خم کوهستان را گذر کرده تا بتوانی متوفی را غسل و کفن دهی و حال اگر این شرایط در زمستا ن باشد که مصیبت را دو چندان می کند،برف و بوران از یک سو و سوز سرما و یخبندان از سوی دیگر طاقت مردم را به درد آورده و چاره ای جز ادامه مسیر نیست.
اهالی روستا علاوه بر کمی آب از نبود سیل بند و بند خاکی نیز بی بهره مانده و آب بارانی که خداوند در زمستان به آنها هدیه می دهد با غم و غصه مردم لخشک روانه می شود می رود و می رود که دگر هویدا نیست.
آب آشامیدنی مردم شریف لخشک با تانکر آبرسانی حمل و در منبع فلزی آب ذخیره می گردد، در تابستان با گرمای زیاد پس از گذشت 2 روز، آب آن قابل خوردن نیست و در زمستان نیز بر اثر یخبندان یخ می بندد و چنانچه باران ببارد،گل و لای جاده کوهستان را می گیرد که دگر تانکر آبرسان قادر به رساندن آب نیست.
از آب و کمی ها یش گفتیم از مردمانش که در فقر و نداری سر می کنند، از معلولینی که در این روستا جای گرفته و روز را به شب می رسانند همانانی که هزینه های درمانشان سر به فلک می کشد و از نداری باید با درد همزیست شده و خو بگیرند.
وضع فلاکت باری دارد لخشک!!
خانه هایشان غیر اصولی بنا شده و علاوه بر دختران و پسران،پدران و مادران،گاها عقرب،مار، مارمولک و هزاران خزنده و جونده دیگر لانه بنا کرده و با اهالی منزل روز به شب می رسانند.
تابستان اگر گذری به لخشک کردی جوانان بسیاری ، در زیر سایه دیوار نشسته و عده ای گوسفند اندکی به چرا برده را نظاره خواهی کرد اما در زمستان همین تصویر با دگر منظره ای که خاشاک و هیزم می سوزانند و خود را گرم می کنند، مهمان دیدگان شما خواهد بود.
فقر فرهنگی موج می زند، خبری از برگزاری مراسمات مذهبی نیست،صدایی از پخش اذان نمی آید،گویا ده خالی از سکنه است اما اینگونه نیست.
برق دارد، به تازگی مسجدی ساخته اند، کانکس، مدرسه ای هم دارد.
سوال این است؟ مردم لخشک نشین با سایرین چه تفاوتی دارند؟مگر در آمار و ارقام ، انتخاب و انتخابات مردم این خطه محروم جزئی از آمار به شمار نمی آیند؟
سود معادن لخشک به کجا برده می شود،مالیات آن به کجا؟ و هزاران کجای نا کجای دیگر!!!
خدا کند باشد کسی که به یک سوال من و دیگر سوال کنندگان پاسخ دهد.
انتهای پیام/
دور تا دور روستا را معادن سنگ گرانیت فرا گرفته ،اما در آنجا محرومیت سیلی ساکنان راسرخ نموده و حتی خبری از یک متر سنگ گرانیت در خانه هاشان نیست.
,روستای معدن دار لخشک ،از مسجد،غسالخانه،حمام،سرویس بهداشتی،آب شرب،فقر فرهنگی، راه مناسب و... رنج می برد.
,فقر اینجا به شدت بیداد می کند، چنانچه یکی از اهالی روستا به رحمت خدا بپیوندد برای غسل و تطهیر میت بایستی 13 کیلومتری از جاده پر پیچ و خم کوهستان را گذر کرده تا بتوانی متوفی را غسل و کفن دهی و حال اگر این شرایط در زمستا ن باشد که مصیبت را دو چندان می کند،برف و بوران از یک سو و سوز سرما و یخبندان از سوی دیگر طاقت مردم را به درد آورده و چاره ای جز ادامه مسیر نیست.
,اهالی روستا علاوه بر کمی آب از نبود سیل بند و بند خاکی نیز بی بهره مانده و آب بارانی که خداوند در زمستان به آنها هدیه می دهد با غم و غصه مردم لخشک روانه می شود می رود و می رود که دگر هویدا نیست.
,آب آشامیدنی مردم شریف لخشک با تانکر آبرسانی حمل و در منبع فلزی آب ذخیره می گردد، در تابستان با گرمای زیاد پس از گذشت 2 روز، آب آن قابل خوردن نیست و در زمستان نیز بر اثر یخبندان یخ می بندد و چنانچه باران ببارد،گل و لای جاده کوهستان را می گیرد که دگر تانکر آبرسان قادر به رساندن آب نیست.
,از آب و کمی ها یش گفتیم از مردمانش که در فقر و نداری سر می کنند، از معلولینی که در این روستا جای گرفته و روز را به شب می رسانند همانانی که هزینه های درمانشان سر به فلک می کشد و از نداری باید با درد همزیست شده و خو بگیرند.
,وضع فلاکت باری دارد لخشک!!
, وضع فلاکت باری دارد لخشک!!,خانه هایشان غیر اصولی بنا شده و علاوه بر دختران و پسران،پدران و مادران،گاها عقرب،مار، مارمولک و هزاران خزنده و جونده دیگر لانه بنا کرده و با اهالی منزل روز به شب می رسانند.
,تابستان اگر گذری به لخشک کردی جوانان بسیاری ، در زیر سایه دیوار نشسته و عده ای گوسفند اندکی به چرا برده را نظاره خواهی کرد اما در زمستان همین تصویر با دگر منظره ای که خاشاک و هیزم می سوزانند و خود را گرم می کنند، مهمان دیدگان شما خواهد بود.
,فقر فرهنگی موج می زند، خبری از برگزاری مراسمات مذهبی نیست،صدایی از پخش اذان نمی آید،گویا ده خالی از سکنه است اما اینگونه نیست.
,برق دارد، به تازگی مسجدی ساخته اند، کانکس، مدرسه ای هم دارد.
,سوال این است؟ مردم لخشک نشین با سایرین چه تفاوتی دارند؟مگر در آمار و ارقام ، انتخاب و انتخابات مردم این خطه محروم جزئی از آمار به شمار نمی آیند؟
,سود معادن لخشک به کجا برده می شود،مالیات آن به کجا؟ و هزاران کجای نا کجای دیگر!!!
,خدا کند باشد کسی که به یک سوال من و دیگر سوال کنندگان پاسخ دهد.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه