به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از سیمرغ، ویژگی بارز فیلم سینمایی «پنج ستاره» به کارگردانی مهشید افشارزاده قصه‌گویی آن است، چیزی که شاید در فضای بیگانه این روزهای تولیدات سینمایی ایران کمتر بتوان آن را یافت و همین امر موجب جذب مخاطب و آشتی او با سینما خواهد شد.
,
,
فیلم سینمایی «پنج ستاره» به نویسندگی علی‌اکبر قاضی‌نظام و کارگردانی مهشید افشارزاده و تهیه‌کنندگی امیر سمواتی روایت داستان دختری است که برای تأمین هزینه‌های تحصیل خود تصمیم می‌گیرد کارگر خانه‌داری هتل و همکار مادرش شود؛ همزمان با حضور او در هتل اتفاقات زیادی رقم می‌خورد، ماجرای سرقت ساعتی گرانبها متعلق به آمیتا پاچان یکی از میهمانان هتل و...
,
,
«پنج ستاره» می‌خواهد موضوعی اجتماعی را مطرح کند؛ بحث اشتغال زنان در محیط خارج از خانه برای تأمین مایحتاج زندگی، کمک مخارج خانوار و مسائلی از این دست که البته در انتخاب فضای کاری زنان شاغل حسن سلیقه به خرج داده است چرا که معمولاً اشتغال زنها در مواردی کلیشه‌ای و تکراری در فیلم‌ها تصویر می‌شود در قالب‌هایی همچون خدمتکار خانه، مدیر و یا معاون مدرسه، چرخ‌کار یک کارگاه خیاطی و نمونه‌هایی نظیر آن.
,
,
«پنج ستاره» به بهانه‌ای کاملاً ساده یعنی تصمیم یک دختر محصل که به تازگی در دانشگاه پذیرفته شده است و باید برای تأمین هزینه‌های تحصیلش کار کند، مخاطب را به محیطی غیرمتعارف برای کار زنان یعنی هتل برده و موضوع خانه‌داری را مطرح می‌کند.
,
,
روابط کاری میان زنان شاغل در این هتل، برخوردها و واکنش‌هایی که نسبت به یکدیگر دارند بستر مناسبی را فراهم می‌آورد تا بیننده در فصل‌های آغازین فیلم اطلاعات نسبتاً کاملی از شخصیت تک تک زنان این فیلم به دست آورد به شکلی که حتی با وجود آنکه با زندگی خصوصی یکی از آنها یعنی «هما» با بازی شیرین بینا آشنا می‌شویم اما اطلاعات در مورد سایر بازیگران زن فیلم آنچنان کافی است که نقطه ابهامی در مورد بروز برخی واکنش‌های دور از انتظار آنها باقی نماند.
,
,
به طور مثال ریشه تمام ناهنجاری‌های رفتاری که شخصیت زری با بازی خوب و باورپذیر بهنوش بختیاری در این فیلم دارد که البته کمی برای بیننده نیز مضحک و خنده دار نیز به نظر می‌رسد و فضای شاد و مفرحی را در مقاطعی از فیلم به وجود می‌آورد در خود فیلم مشهود است، حتی در محیط دربسته راهروهای تو در توی هتل و یا اتاق میهمانان و مسافران آن بدون آنکه فیلم با او همراه شود که به کجا می رود و با چه کسانی حشر و نشر دارد.
,
,
تمییز کردن اتاق مسافران هتل که قطعاً از طبقه مفرح جامعه هستند و یا میهمانانی که به عنوان مسافر خارجی و بین‌المللی در این هتل اسکان دارد حتی اگر خودشان هم در قاب تصویر دیده نشوند در مواجهه خدمتکاران هتل با وسایل شخصی آنها که در اتاق‌ها باقی مانده فضای مؤثری را به وجود می‌آورد که از رهگذر آن می‌توان به همه جوانب شخصیتی آنها پی برد.
,
,
کسانی که در عرصه سینما فعالیت می‌کنند قطعاً با این نظر موافقند که روایت یک داستان در فضای محدود، کارگردان را نیز در هدایت بازیگر محدود می‌کند چرا که میزانسن‌های خطی و اصطلاحاً تئاتری مقداری قاب تصویر سینما را از جذابیت بصری مورد دلخواه مخاطب خارج می‌کند اما در مقاطع گوناگونی از این فیلم شاهد تنوع نما، قاب‌بندی مناسب و نور‌پردازی خوب هستیم که چشم بیننده را نه تنها آزار نمی‌دهد بلکه او را بیشتر مشتاق به پیگیری روایت داستان فیلم می‌کند.
,
,
شاید تلقی بسیاری از منتقدان در انتخاب چنین فضایی برای روایت فیلم از سوی فیلمنامه‌نویس و کارگردان این باشد که این فیلم به عنوان نخستین فیلم بلند کارگردان باید به گونه‌ای روایت شود که برای فیلمساز دستگرمی برای ورود به عرصه سینمای حرفه‌ای باشد درست همانند آنچه که در قیاسی مع‌الفارق عرصه فیلمسازی را با فوتبال مقایسه می‌کنند که ابتدا باید گل کوچک بازی کرد و بعد وارد زمین چمن شد اما انصافاً باید گفت که مهشید افشازاده در نخستین تجربه کارگردانی فیلم بلند خود سختترین آزمون را برای فیلمسازی انتخاب کرده است که البته کارنامه موفقی نیز در خروجی کار یعنی آنچه که مخاطب روی پرده نقره‌ای سینما می‌بیند داشته است.
,
,
«پنج ستاره» در حقیقت نگاهی واکاوانه به لایه‌های زیرین حقیقتی در دل اجتماع است، روایتی بی طرف از دغدغه‌های قشری از جامعه که کمتر در ذره‌بین نگاه هنرمند برای پرداختن به موضوعات اجتماعی قرار می گیرد و این توجه را به سایر فیلمسازان می‌دهد که همچنان سوژه برای داستان پردازی به منظور جذب و آشتی تماشاگران با سینما وجود دارد.
,,
انتهای پیام/خ
]
ارسال دیدگاه