جذب هیئت علمی مبتنی بر حیاط خلوت غربزد‌ه‌ها در دانشگاه است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از شیرازه؛ برخی مشکلات حاکم بر دانشگاه‌ها که موجب رنج و زحمت فراوان برخی اساتید و دانشجویان می‌شود به سیاست‌های کلی وزارت علوم مربوط می‌شود. تصمیم‌ها و برنامه‌هایی که اعمال آن در برهه‌ای از زمان صحیح بود اما حال با گذشت چند سال‌ نیازمند بازاندیشی و تغییر است تا با کنار زدن ساختارهای غلط و شکستن حصارهای زنگ‌زده موجبات پیشرفت و ترقی علمی دانشجویان و پاسخ به نیازهای جامعه فراهم شود.

از همین رو شیرازه در گفتگو با دو تن از اساتید دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه شیراز که با محرومیت از تدریس به نوعی قربانی این وضعیت رو به غلط حاکم بر دانشگاه‌هاست به بررسی این موضوع پرداخته است که در ادامه شرح آن را می‌خوانید:

در تولید مقالات به نیازهای کشور توجه نمی‌شود
علی حقدل، عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی برق دانشگاه شیراز در گفتگو با شیرازه گفت: از ابتدا هدف از تاسیس دانشگاه حل مشکلات جامعه نبوده بلکه قصد تربیت نیروهایی مبتنی بر نیاز کشورهای غربی است. اکنون در دانشگاه‌ها تولید و چاپ مقالات با توجه به نیازهای کشورهای اروپایی و آمریکا است و به نیازهای اصلی کشور توجه نم‌شود. یعنی عملا با بودجه جمهوری اسلامی پژوهش‌های مورد نیاز کشورهای غربی انجام می‌شود.

بیش از 90 درصد پژوهش‌ها مربوط به صنایع نظامی است
وی تصریح کرد: اکنون بیش از 90 درصد پژوهش‌ها مربوط به صنایع نظامی است زیرا سال‌هاست در این حوزه تحریم هستیم اما سایر حوزه‌ها نیازهای خود را به طرق مختلف از خارج کشور برطرف می‌کنند و بودجه‌ای را به پژوهش اختصاص نمی‌دهند. آیا انتشار اسرار علمی و فناوری کشور در مقالات امری عقلانی است؟ زیرا حتی کشورهای اروپایی و آمریکایی هم چنین کاری انجام نمی‌دهند؟ گویی هدف دانشگاه‌ها تربیت نیروهای وابسته و مورد نیاز کشورهای غربی است.

جذب هیئت علمی مبتنی بر حیاط خلوت غربزد‌ه‌ها در دانشگاه است
عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی برق دانشگاه شیراز افزود: بعد از انقلاب اسلامی مکانیزم جذب هیئت علمی در دانشگاه‌ها به گونه‌ای بود که دانشگاه حیاط خلوت غربزد‌ه‌ها باشد. مثلا در دانشکده‌ها جذب دانشجوی مقطع دکتری و استخدام نیرو با نظر مستقیم اعضای هیئت علمی انجام می‌شود و اگر فردی با پارادایم فکری آن‌ها همراه نباشد به سادگی حذف می‌شود که این مسئله با اهداف انقلاب اسلامی مخالف است. در واقع یک نظام طبقاتی در دانشگاه‌ها ایجاد شده است مثلا دانشجویان برجسته باید در کشورهای غربی تحصیل و تدریس کنند و سایر دانشجویان سرکوب و تحقیر شوند تا تفوق علمی اساتید حفظ شود.


مکانیزم جذب هیئت علمی از تهران موجب شکستن حیاط خلوت انحصارطلبان می‌شود
این استاد دانشگاه ادامه داد: البته در دولت دهم سعی بر تغییر این ساختار غلط بود. یعنی سعی شد تا مکانیزم جذب هیئت علمی ‌به صورت متمرکز و از تهران انجام شود که این امر مورد خشم اساتید انحصارطلب دانشکده‌ها شد. زیرا موجب شکسته ‌شدن حیاط خلوت آن‌ها می‌شد. از این رو غرب‌گرایان با بُلد کردن دو هزار بورسیه این مسئله را منحرف کردند.

دانشگاه‌ها باید مورد نقد و نظارت قرار گیرد
حقدل در پایان متذکر شد: دانشگاه‌ها همیشه عادت دارند منتقد نظام و حاکمیت باشند اما چرا هیچ فرد و نهادی دانشگاه‌ها را مورد نقد قرار نمی‌دهد؟ در حالی‌که ریشه بسیاری از مشکلات جامعه در دانشگاه‌هاست و تربیت دانشجویان، اساتید، مدیران، مهندسین، معلمین و همه تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران میشود در دانشگاه‌ها صورت می‌گیرد. در واقع همه نخبگان جامعه از دل دانشگاه بیرون می‌آید. بنابراین اگر دانشگاه اصلاح شود جامعه هم اصلاح خواهد شد.

لزوم تغییر سیاست کلی وزارت علوم در امتیاز‌دهی به دانشگاه‌ها
علیرضا مسندی شیرازی، عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی برق دانشگاه شیراز در گفتگو با شیرازه، گفت: هدف وزارت علوم و بالتبع دانشگاه‌های کشور صرفا تولید و چاپ مقاله است. زیرا در اخذ امتیاز صرفا به کمیت مقالات توجه می‌شود. تولید مقاله علمی با کیفیت بالا نیازمند دو سال زمان است. اما بدلیل مشوق‌های غلط وزارت علوم‌ تمام دانشگاه‌ها به کیفیت مقالات توجه ندارند. به همین دلیل اکثر مقالات تولیدی دانشگاه شیراز دارای کیفیت متوسط و ضعیف است. به طور کلی باید سیاست وزارت علوم تغییر کند‌.

هیئات علمی دانشگاه‌ها حاضر به کیفی محوری در مقالات نیستند
عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی برق دانشگاه شیراز ادامه داد: مثلا کشور ایران در میزان مقالات علمی رتبه 22 و در میزان ارجاعات به مقالات علمی و کیفیت دارای رتبه 37 است. حال رژیم جعلی اسرائیل در حوزه کمی رتبه 23 و در زمینه کیفی رتبه 19 را به خود اختصاص داده و این در حالی است که ایران دارای 80 میلیون جمعیت و رژیم اسرائیل هفت میلیون جمعیت است اما رتبه کیفی مقالات اصلا قابل مقایسه نیست. این یک مشکل جدی است که وزارت علوم و هیئات علمی دانشگاه‌ها از آن آگاه هستند اما حاضر به تغییر رویه و حرکت به سمت کیفیت نیستند زیرا بسیاری از اساتید حاضر به عرق‌ریزی فکری،  تحمل زحمت و تغییر رویه نیستند.