نبود بازار فروش؛ چالش بازار صنایع دستی در کُردستان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، صنایع دستی،هنر صنعتی است که برای ایجاد یک شغل نیاز به صرف هزینه و سرمایه گذاری بالا،تکنولوژی پیچیده،زمین برای ساخت محل کار،کارشناس خارجی ندارد.

ضمن اینکه با ساده ترین ابزار و حتی در منازل افراد و با کمترین سرمایه گذاری امکان کار فراهم است و از نظر اقتصادی، محصولات صنایع دستی دارای ارزش افزوده بالایی است.

 نبود آثار مخرب زیست محیطی و امکان گسترش کار در همه استانها و شهرستانها و روستاها،از دیگر مزایای فعالیت در حوزه صنایع دستی است،که مورد غفلت مسئولان برنامه ریزی اشتغال کشور قرار گرفته است.

یکی از مزیتهای فرهنگی،اجتماعی و جغرافیایی کشورمان موضوع صنایع دستی و مزیت دیگر موضوع صنعت توریسم است،که به نظر می رسد هنوز مسئولان اقتصادی کشور روی ظرفیت های عظیم اقتصادی و اشتغال زایی این صنایع حساب نمی کنند.

صنایع دستی میتواند در بحث مشاغل خانگی،مشاغل زنان سرپرست خانوار و حتی برای مشاغلی که به عنوان کمک درآمد یا درآمدهای مکمل به آنها پرداخته میشود نقش اساسی ایفا کند.

صنایع دستی از جنبه‌های مختلف دارای اهمیت بسیار بالایی است. نخست می‌توان ارزش افزوده آن را مد نظر قرار داد، در واقع وقتی هنر انسان بر اشیا تحقق پیدا میکند باعث می‌شود مواد خام اولیه دارای زیبایی بسیار بالایی شوندکه این امر باعث به وجود آمدن ارزش افزوده ی بسیار زیاد می‌شود.

ضعیت هنرمندان و صنعتگران حوزه صنایع دستی کشور،به رغم همه پتانسیل و ظرفیتی که این هنر صنعت در اقتصاد و اشتغال دارد،وضعیت مناسبی نیست.امروزه فعالان تولید صنایع دستی کشور با مشکلات عدیدهای مواجه هستند. اکنون عدم رونق و فروش محصولات،عدم ارائه تسهیلات در تولید کارگاهی،عدم تامین انرژی ارزان برای کارگاههای صنایع دستی و اخیرا موضوع اخذ بیمه و مالیات و عوارضهای مختلف از هنرمندان صنایع دستی و بخصوص آن دسته که تولید کارگاهی دارند،را تجربه میکنند.

از طرفی وضعیت بد اقتصادی و گرانیها، باعث شده به رغم میل باطنی، بسیاری از هنرمندان صنایع دستی از این کار فاصله بگیرند و برای کسب درآمد بیشتر به سایر صنایع و مشاغل که حقوق و دستمزد بیشتری دارند،روی آورند.ازجمله دلایل رکود صنایع دستی کشور که هنرمندان این حوزه را رنج میدهد عدم وجود بازارهای فروش و کاهش تقاضا برای خرید است.

درآمد حاصل از صادرات صنایع دستی در دنیا در حدود 300 میلیارد دلار است اما متاسفانه درآمد حاصل از صادرات صنایع دستی در ایران با این سابقه بسیار زیاد چیزی در حدود 8 درصد این رقم یعنی معادل 300 میلیون دلار است. این درحالی است که کشورهایی مانند چین ، هند ، ویتنام و … که سابقه‌ساخت صنایع دستی در کشورشان مانند ایران قدمت دار نیست توانسته‌اند درآمدی به مراتب بیشتر از ایران از این بازار جهانی را نصیب خود کنند.

اصلی‌ترین مشکل صنایع‌دستی استان در زمینه فروش و عرضه محصولات است. به عبارتی عدم وجود بازار مناسب برای فروش محصولات صنایع‌دستی و عدم وجود بسته‌بندی مناسب محصولات تولید‌شده بارزترین مشکلات است که لازم است با حمایت همه جانبه از صنعت‌گران صنایع‌دستی، ایجاد بستر مناسب برای فروش محصولات و برداشتن واسطه‌ها، اعطای تسهیلات کم‌بهره بانکی به صنعت‌گران برای توسعه صنایع دستی، ایجاد مکانی منسجم برای برپایی نمایشگاه دائمی محصولات صنایع‌دستی (بازارچه صنایع‌دستی)، حمایت هر چه بیشتر از صنعت‌گران در طراحی محصولات تولیدی، حمایت از طراحان صنایع‌دستی و رفع مشکلات بیمه صنعت‌گران و برداشتن موانع کار می‌توان در این زمینه به یک درآمد پایدار رسید.

انتهای پیام/