سنت زیبای روستای گل آباد و نذری برای تمام اهالی/موج وحدت بخشی در ادای نذری

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از رودآور؛ محرم که می شود، محله و کوچه پس کوچه ها همه سیاه پوش شده و رنگ ماتم و عزا به خود می گیرد و امانذری دادن چه کم و چه زیاد، سنتی است که برای گرفتن حاجات یا توسل جستن از بزرگی در راه خدا  قربت الله در ادیان مختلف انجام می شده و در دین اسلام نیز نذری دادن گاهی برای شکرانه نعمتی است و گاهی برای گرفتن حاجتی و گاهی هم برای سر سلامتی به صاحب مجلس عزای حسینی(ع).

کارگروهی در پختن نذری از نکات قابل توجه آن است، هر کسی به هر اندازه ای که می تواند به کمک می آید و اینجا در روستای گل آباد در شهرستان تویسرکان از سالیان گذشته سنت حسنه ای وجود دارد که در آن تمامی اهالی روستا با کمک یکدیگر و همکاری باهم برای تمامی اهالی روستا نذری پخت می کنند.

سنت زیبای روستای گل آباد و نذری برای تمامی اهالی

در کوچه ای آتش به پا می کنند، دیگ های بزرگ نذری را می آورند، همه اهالی خود را در ادای این نذری شریک می دانند و هر خانواده ای به اندازه توان و امکاناتش وارد میدان می شود، تا به گفته خودشان در نذری دادن سهیم باشند، حتی به اندازه یک حبه قند در کنار چایی عزاداران.

سیب زمینی را خلال می کنند، پیازها را هم همچنین، برنج را از شب قبل گذاشته اند تا به اصلاح خیس بخورد، همه وسایل آماده است و همت بلند اهالی در پختن این نذری برای سه هزار نفر آماده تر از همیشه.

اینجا من و تویی وجود ندارد، هر کسی هم هر حاجتی دارد پای دیگ نذری می آید، دعای اولشان ظهور حضرت حجت(عج) است و بلند با هم بر محمد و آل محمد(ص) صلوات می فرستند.درب دیگ ها که باز می شود صلوات ها هم بلندتر می شود؛ "اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم".

هم زدن غذای نذری برای اهالی روستا آرامش بخش است و هر کسی با هر نیتی کنار دیگ می آید و باز صلوات.حاجاتش را ازخدا می خواهد و در کناری می نشیند.خدایا هر آنچه مصلحت است همراه با عاقبت بخیری همه نصیب جمع بفرما و بقیه هم آمین می گویند.

حالا دیگر غروب شده است، بعد از اقامه نماز مغرب وعشاء در مسجد روستا برخی به خانه هایشان می روند و برخی دیگر در مسجد دور هم جمع می شوند و برآورد می کنند تا کاری از قلم نیافتاده و فردا برای همه عزاداران غذای نذری آماده باشد.

تمرین کارگروهی در ادای نذری موج وحدت بخشی در بین اهالی روستای گل آباد است که هر ساله آنان در دهه اول محرم انجام می دهند.

در پختن نذری همه سهیم می شوند، حتی شده برخی ها بیشتر خود را به آب وآتش می زنند تا کارهای بیشتری انجام دهند، چرا که خدمت به عزاداران را سنتی حسنه می دانند.