سرگذشت تلخ «سینما» در خرامه؛ ماجرایی که با چاشنی سیاست و اقتصاد همراه شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صدای خرامه، 120 سال پیش زمانی که برادران لومیر در فرانسه اولین دوربین فیلم برداری را ساختند و به تولید فیلم «ورود قطار به ایستگاه» به عنوان اولین فیلم ساخته شده دست بشر پرداختند کسی فکر آن نمی کرد که روزی صنعت سینما به عنوان یک صنعت پردرآمد در کل دنیا محسوب شود.

5 سال بعد نخستین سالن سینمای ایران با نام «سینما سولی» توسط کاتولیک‌ها در شهر تبریز تأسیس شد تا بنای فرهنگ سینما را در کشور ایران شکل دهد؛ هرچند که بخاطر عدم دسترسی به فیلم‌های جدید پس از دو دهه تعطیل شد.

در همین زمان سینمای برزیل هم شکل گرفت اما امروز صنعت سینمای برزیل به یکی از پردرآمدترین سینماهای دنیا و مردم این کشور به عنوان مودب ترین مردم دنیا شناخته می شود که ارتباط سینما با اقتصاد و فرهنگ را می توان به راحتی در این مسئله جستجو کرد.

تاریخچه سینما در شهرستان خرامه به سال 69 بر می گردد؛ زمانی که حسن زارع و نادر صفاری، دو تن از آزادگان شهرستان خرامه مشغول ساختن سینما آزادگان بودند و آن را در سال 71 افتتاح کردند؛ مجموعه ای که تا سال 83 فعالیت داشت.

نادر صفاری در این باره می گوید: از سال 69 مشغول به ساختن این مجموعه شدیم و سال 71 آن را افتتاح کردیم، با ارتباطی که با آموزش و پرورش داشتیم همه چیز خوب پیش می رفت تا اینکه در این مجموعه تغییر مدیریت به وجود آمد.

وی افزود: با عدم همکاری آموزش و پرورش و فشارهای سیاسی و اقتصادی که بعدا به وجود آمد و حجم بدهی به شرکت پخش فیلم، نهایتا مجموعه سینما آزادگان در سال 83 به قیمت 70 میلیون تومان به دانشگاه پیام نور فروخته شد.

و اما ...

12 سال از این ماجرا گذشت و هیچ کسی در این طریق پا نگذاشت تا اینکه به همت انجمن عکس، فیلم و پویانمایی شهرستان خرامه و با حضور رئیس سازمان سینمایی کشور و مدیرکل فرهنگ و ارشاد استان فارس، «سینما سلام» در خرامه کار خود را آغاز کرد هرچند زندگی آن هم به 4 سانس بیشتر نرسید.

سیدشجاع الدین حسینی رییس انجمن عکس، فیلم و پویانمایی شهرستان خرامه در این باره می گوید: درآمد سینما سلام به صورت 70 به 30 بود به این صورت که فقط 30 درصد به انجمن می رسید اما با عشق و علاقه دنبال می شد.

وی افزود: همه تجهیزات از طریق سازمان سینمایی تامین شده بود و فقط دانشگاه پیام نور، صندلی های سالن را در اختیار سینما سلام قرار می داد و با توجه به هزینه های سه نفر پرسنل و هزینه تبلیغات، سودی باقی نمی ماند.

حسینی با اشاره به این مطلب که متاسفانه تجهیزات سینما سلام از خرامه گرفته شده گفت: طی 4 سانسی که در خرامه اجرا شد، استقبال مردم رو به رشد بود، هرچند که هیچ کدام از مسؤوولین از ماجرا حمایت نکردند اما همچنان از فعالیت مجدد سینما سلام استقبال می کنیم و دنبال سود نیستیم بلکه دنبال فرهنگ سازی هستیم.

حرف آخر: سینما به عنوان یک قطعه از پازل فرهنگ و اقتصاد در شهرستان خرامه، سرنوشت نامعلومی دارد؛ سینما در دهه 70 و دهه 90 دستخوش ماجراهای سیاسی و اقتصادی شده و این روزها منتظر یک دست مهربان برای بازگشت است.