مسئولان نسبت به خانواده های شهدا وظیفه ای سنگین دارند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از طنین خاتم؛به مناسبت هفته دفاع مقدس تصمیم گرفتم با یک جانباز و رزمنده گفتگویی داشته باشم. اما نمی دانستم از کجا باید شروع کرد ،چه باید بپرسم. از سن جانبازی، از نحوه جانبازی، یا این که با چه هدفی پا به جبهه های جنگ گذاشت؟

یعنی پاسخ به این سئوالات تمام ناگفته های یک جانباز 45 درصد بود؟! نه. پس رفتم که بشنوم آن چه را که سال ها در دل هایشان نوای درد را سر می داد اما سکوت و لبخندشان حکایت از رضایت داشت. کسانی‌که دردهایشان زبانی برای گفتن و زخمایشان دلیلی بر استقامت در راه بود...

رمضان جوزمی جانباز 45 درصد جنگ تحمیلی  که  در مورخ 25 مرداد 1368 در سردشت کردستان در اثر درگیری با عناصر ضد انقلاب کمله،دموکرات و منافقین خلق مجروح و از ناحیه پا جانباز شد و اکنون بیش از 27 سال اسم و افتخار جانبازی را یدک می کشد.

رمضان جوزمی در گفتگو با خبرنگار طنین خاتم اظهار داشت: مسئولین وظیفه سنگینی در قبال معرفی شهدا،جانبازان و آزادگان به نسل جوان امروزدارند.زیراعلاوه بر معرفی تصاویر شهدا به مردم باید عقاید،ارزش ها،آرمان های شهدا،زندگینامه و خاطرات شهدا در جنگ و زندگی خانوادگی برای ترویج سبک را نیزدر قالب کتاب، فیلم،عکس به نسل امروزی به تصویر بکشیم.

جانباز و رزمنده دفاع مقدس گفت: مسئولین و مردم باید جانبازان و ایثارگران را درک و به آنها احترام بگذارند و اگرگره ای به دست آنان در جهت کمک به خانواده این عزیزان باز می شود به جد این کار را انجام دهند.

وی افزود: رزمندگان در هشت سال جنگ تحمیلی برای دفاع حق از باطل و بدون هیچ گونه چشم داشت مادی پا به عرصه میدان گذاشتند و به همه ثابت کردند ملت ایران تن به هر ذلتی نخواهد داد.

از خاطرات جنگ و زندگیش با ترکش های توی بدنش می گوید.

وی افزود:یکی از خاطراتم بر میگردد به زمانی که پس از مجروح شدن به دلیل نبود امکانات به  تبریز اعزام و در آنجا پدرم همراه شخصی بنام حسن استبرقی پاسدار انقلاب به ملاقاتم آمد،متاسفانه پدرم بعد از دیدن من حالش منقلب و چند روز را در بیمارستان بستری شد.

جانبازو رزمنده دفاع مقدس خاطر نشان کرد: بنده درآن زمان دلیل منقلب شدن پدرم را متوجه نشدم، بعد از بهبودی پدرم به دیدارم آمد و از آنجا که من فرزند بزرگ خانواده بودم با دلتنگی شدید مرا در آغوش گرفت.در آن زمان از قطع شدن پایم چیزی به من نگفتند ولی کم کم متوجه شدم.

جوزمی افزود:آن زمان در شهر کوچک هرات هنوز فرهنگ قطع عضو و صفت جانبازی جا نیفتاده بود و کسی که پا نداشت از نظر مردم یک شخصی است که نه پول دارد و نه توانی برای کار کردن چرا که آن زمان کار کردن نیاز به پا داشت و کاری به جز کشاورزی و دامداری وجود نداشت.

جانباز و رزمنده دفاع مقدس در ادامه از برداشتن کلیه خود سخن گفت و اظهار داشت:به دلیل جراحت های زیادی که در جنگ برداشته بودم بعد از چند سال کلیه ام را از دست دادم و بعد مجبور به برداشتن حنجره و ناراحتی های ستون فقرات، دیسک کمر و ناراحتی کمردرد و تنگی کانال نخاع شدم واکنون تنها با قرص هایی آرامبخش زندگی را میگذرانم.

جوزمی افزود: امروزه برای اینکه بتوانیم واقعیات جنگ را به نسل جوان انتقال دهیم باید از رزمندگان مطلع دفاع مقدس استفاده و در اردوهای راهیان نور خاطرات را به درستی بازگو و حقایق را برای نسل جوان شفاف انتقال دهیم.

رزمنده و جانبار سرافراز در پایان خاطر نشان کرد:دفاع مقدس یادآور رشادتھا و ایثار بزرگ مردانى است که در لبیک به فرمان مقتداى خویش «امام خمینی (ره)» در راه دفاع از سرزمین اسلامى، ناموس و دین از ھمه وجود خود گذشتند و استقلال و سربلندى ایران اسلامى را رقم زدند و از این میدان امتحان پیروز و سربلند بیرون آمدند.

انهای پیام/