به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از پیک دانشجو سید رضا حسینی دانشجوی دانشگاه گیلانی در یادداشتی نوشت: دیروز روز ملی یوز آسیایی بود ؛ حیوانی زیبا و با ابهت که امروز تنها در ایران یافت میشود، آن هم به تعداد کمتراز ۵۰ قلاده !
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پیک دانشجو, پیک دانشجو,شکارچیان و ناقضان حقوق محیط زیست گویا ولع بسیاری دارند تا بعد از شیر ایرانی و ببر مازندران ، نسل این گربه سان زیبا را هم منقرض نموده و به نیات سوء خود برسند . شاخص محیط زیستی در ایران جزء فجایع است . مرگ صد قلاده پلنگ آسیایی در ایران فاجعه ای است که باید گریست و کسانی که به مالیخولیای شکار مبتلا هستند را باید به اشد مجازات کشاند و تنها جریمه چند میلیونی توهین به خلقت خداوند محسوب میشود .
,جالبتر آنکه محیط بان بی نوا اگر جلوی شکار را بگیرد و منجر به قتل شود ، قاتل شناخته شده و اعدام میشود ! گویا تفنگ محیط بان تنها نقش تزئینی داشته و اینگونه قوانین دون از شان طبیعت و موهبات الهی هرروز وضع محیط زیست ایران را اسفناک تر می کند .شاید برای مسولین مرگ حیوانات کمیاب مهم نیست ، همانطور که مرگ هامون و ارومیه و شادگان و پریشان هم مهم نبود ؛ همانطور که کم آبی و مرگ سفره های زیر زمینی هم مهم نبود وتنها باید تاسف اندک شان را بپذیریم که اه چراچنین شد ؟!
,اما اینکه دیروز چرا روز یوز آسیایی نام گرفته است برمی گردد به واقعه ای در بافق یزد ؛ در روزِ ۹ اُمِ شهریورماهِ سال ۱۳۷۳ در شهرستان بافق و در گرمای تابستان ، یک یوزپلنگ ماده به همراه سه توله‌اش برای نوشیدن آب به سوی نخلستان‌های اطرافِ بافق آمد ، اما در میانِ تعدادی از مردم محلیِ نا آگاه محاصره میشود و مادر پس از مدتی مقاومت در برابر حملات و ضربات مردم که با سنگ و چوب به او وارد میشود ، فرار می‌کند اما سه توله‌اش گرفتار می‌شوند.
,یکی از شاهدان ، خود را به ادارهٔ محیط زیستِ بافق می‌رساند و مأمورانِ محیط زیست را آگاه می‌کند. هنگامی که مأموران اداره به محل می‌رسند با لاشهٔ بی جانِ یکی از توله ها مواجه می‌شوند اما دو تولهٔ دیگر با وجودِ جراحاتِ شدید همچنان زنده بودند و به یزد منتقل می‌شوند . شدتِ ضربات وارده بر سر و روی یکی از توله‌ها باعثِ مرگ او در میانهٔ راه میشود. تولهٔ سوم در یزد بوسیلهٔ دامپزشک درمان سطحی میشود اما برای نجات از مرگ بلافاصله به تهران منتقل میشود.
,طبق گزارش‌های محیط بانانِ بافق، ماده یوزِ مادر، هر روز به نزدیکیِ شهر و نخلستان می‌آید تا توله‌های خود را جستجو کند اما بعد از یک هفته جستجویِ ناکام ، دیگر در محیط دیده نشد. تولهٔ بازمانده، ماریتا نام گرفت و بعد از مدتی بهبود یافت. اما تا دی ماه ۱۳۸۲ در پارک پردیسان تهران باقی ماند و در همان‌جا پس از ۹ سال مُرد.. هر چند دو توله جان باختند و ماریتا نجات یافت اما ماریتا بازمانده‌ای بود که به دلیلِ تنهایی و نبودِ جفت، هرگز نتوانست کمکی به رفعع انقراضِ یوز پلنگ‌ها کند .
,این روز با ابتکار انجمن یوزپلنگ ایرانی در سال ۱۳۸۶ و باتوجه به اینکه یوزپلنگ از مهم‌ترین گونه‌های جانوریِ درمعرضِ انقراض در ایران می‌باشد و در ایران نیاز به حفاظت دارد به این نام نامگذاری شد و حسرتی ابدی بر دل مردم بافق یزد باقی ماند که چرا با این مخلوق خدا این چنین رفتار کردند و به پاس این اشتباه میدانی با تندیس یوز آسیایی ایجاد و در بافق منطقه حفاظت از یوز آسیایی احداث شد باشد که روزی سرزمینم مرگ هیچ یک از اعضای محیط زیست را به خود نبیند .
]
ارسال دیدگاه