به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از پیک دانشجو مرتضی مهریار فعال دانشجویی گیلان در یادداشتی نوشت: حقیقتاً معتقدم اگر اعضای دولت یازدهم خصوصاً آقای روحانی و دکتر ظریف، با تحلیلی همه جانبه و مبتنی بر واقعیت به مردم در ارتباط با نقاط ضعف حقوقی و فنیِ برجام و متن آن، با مردم و منتقدان سخن می گفتند، شاید اکنون برخورد منطقی تر و عاقلانه تری از عموم مردم و منتقدان شاهد بودیم.
برجام که قرار بود به زعم ظریف جاده ای دوطرفه میان ایران-آمریکا در عرصه بین الملل باشد، و بازهم به قول ایشان موجب ایجاد روابط مبتنی بر احترام متقابل؛ اکنون توسط رییس جمهور آمریکا، به یک بیراهه تبدیل گشته، که با بیل و کلنگ به جان این جاده ی اعتمادسازی افتاده و نه تنها بارقه های امید را در دل مردم خاموش ساخت، بلکه رویکرد و مواضع دکتر روحانی و ظریف را نیز دستخوش تحولی ۱۸۰درجه ای کرد.
,
طوریکه دکتر ظریف که زبان گفتگو با آمریکا را به گفته ی حامیان دولت به خوبی بلد بود، و نظرشان در ارتباط با توافق، برد-برد و مبنی بر تعامل همه جانبه و حل همه ی مشکلات با سوختی همانند برجام بود؛ اکنون میگوید: «بند به بند برجام بر اساس بی اعتمادی به آمریکا نوشته شده است.»
,
شاید این ما بودیم که اشتباه شنیدیم، که آقای روحانی افاضه فرموده بودند:
« تحریم ظالمانه باید برداشته شود، تا آب خوردن ما حل شود، تا محیط زیست حل شود، تا سرمایه بیاید…» و هزاران «تا»ی دیگر که در چهارسال گذشته شنیدیم!
,
اکنون و در ابتدای دولت دوازدهم و مقارن شدن آن با گزافه گویی های خانم هیلی نماینده آمریکا در سازمان ملل متحد در ارتباط با بازدید از مراکز نظامی ایران، شاید خوب باشد در این وانفسای عدم انجام اقدام متقابل، سخنگوی دستگاه دیپلماسی و یا نماینده جمهوری اسلامی در سازمان ملل موضعی مقتدرانه اتخاذ نمیاند و دل همه ی موافقان و مخالفان را شاد نمایند. زیرا گویی برنامه ی اقدام متقابل تهیه شده در مجلس آقای لاریجانی نیز صرفاً یک نوشته و قانون همانند قانون های نوشته شده و خاک خورده در میان انبوه مصوبات دیگر است.
,انتهای پیام/
,
ارسال دیدگاه