از نجات یک بیمار سرطانی تا باور های غلط مردم سیستان در امورات پزشکی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛امید رضایی پزشک فوق تخصص خون و سرطان  انکولوژی در گفت و گو با پایگاه خبری ندای هیرمند؛ گفت: اهل تهران  هستم رتبه بنده در کنکور 160پزشکی، دانشگاه شهید بهشتی قبول شدم، علاقه خاصی به پزشکی نداشتم چون برادر بزرگترم در این رشته به ادامه تحصیل پرداخت من نیز  تحت تاثیر قرار گرفتم و به این رشته ورود پیدا کردم.

وی افزود: بهترین حسی که در دوره کاری داشته ام همان دورانی است که بیماران از عملکرد من راضی اند و ما را دعا می کنند، وقتی یک بیماری را تشخیص خوبی در مورد آن می دهید، حس خوبی به شما دست می دهد.

رضایی تصریح کرد: یکی از بهترین خاطرات دوران خدمت من بهبودی بیماری بود که پیوند مغز استخوان و خون بر روی او انجام شد ، و اکنون در خارج از کشور مشغول به تحصیل است ، او در گذشته به سرطان خون مبتلا بود اما اکنون  در سلامتی کامل به سر می برد.

پزشک فوق تخصص خون و سرطان  انکولوژی   بیان داشت: یکی از خاطرات بد هر پزشک می تواند از دست رفتن بیمار او باشد، وقتی یک بیماری به دلیل شدت بیماری از دست می رود برای پزشک خیلی درد آور است اما چند مریض نیز وجود داشتند که در چند سال اخیر بخاطر اینکه اضطراب و ناراحتی که در همراهانشان ایجاده شده بود در خاطراتم مانده است و جزو خاطرات بد محسوب می شود.

وی خاطرنشان کرد: به نظر من وظیفه ذاتی یک پزشک این است که اولین کاری که میکند علم داشته باشد،   به نظر من پزشک مدد کار اجتماعی نیست پزشک باید علم داشته باشد یک پزشکی که خوش اخلاق باشد و علم خوبی نداشته باشه فایده ای ندارد، وظیفه اصلی پزشک این است که تا وقتی طبابت میکند خودش را از نظر علمی در سطح خوبی نگه دارد و با بیمارانش رو راست باشد و وعده بیخودی به بیماری ندهد.

وی ادامه داد: حداقل در رشته ی ای که من در آن مشغول به خدمت هستم به این روال است ، با اولین قرار وضعیت بیمار به صورت شفاف توضیح داده شود تا خود شخص بداند وضعیت بیماری اش چگونه است و چون رشته پزشکی ما مربوط به سرطان می شود این مهم باید اجرایی شود.

رضایی گفت: هدف اصلی من در رشته پزشکی بیشتر زنده نگه داشتن بیماران خود نزد عزیزانشان است،یعنی شعارم این است که بخاطر یک روز بیشتر زنده ماندن بیمار تمام تلاشم را در این خصوص انجام دهم به طور کل شعارم این است تا هر عزیزی را بیشتر نزد عزیزانش نگه دارم.

پزشک متخصص بیمارستان امیرالمومنین زابل گفت: بنده کار بهداشت عمومی انجام نمیدهم ولی امکانات سخت افزاری بهداشت در شهرستان زابل  ضعیت است، من  در6 استان کشور خدمت کرده ام جنوب استان سیستان و بلوچستان نیز مشغول به کار بوده ام بودم اما وضعیت شهرستان زابل بسیار اسفناک است، دلایل آن نیز یکی بدی آب و هوا و دیگری فقر است، البته باور های غلط مردم در رشته پزشکی و همچنین دانش پایین آنها نیز در این وضعیت اثرگذار بوده است.

وی بیان داشت: فکر میکنم بهترین کاری که برای مردم سیستان می شود کرد این است که باور های غلطشان را در مسائل پزشکی اصلاح کنند یکی از مشکلات خیلی بزرگ که وجود دارد در زابل این است که مردم فکر میکنند همه پزشک هستند. بقال سر کوچه و همسایه و...بیماری که به بیمارستان مراجعه می کند هزاران باور غلط با خودش میاورد باید یک انرژی صرف کنیم تا مریض توجیح شود مثلا آیا می شود  انسولین تزریق کرد یا خیر؟  یا شیمی درمانی می توان انجام داد؟در  دوماه گذشته دوتا بیمار دیدم که سرطان پستان داشتند مثلا یک سر بیماریشون تشخیص داده شده بود ولی بخاطر همین باورهای غلط  شیمی درمانی نکرده بودند و الان به مرحله غیر قابل درمان رسیده اند.

رضایی گفت: مسئولین شهرستان و استان میتوانند تلاش کنند که علم مردم علم باور های عمومی آنها را تصحیح کنند اینکه استفاده کنند از ائمه جمعه و مدارس بالاخره یک تغییری باید ایجاد کنیم  نمی توان فقط به درمان پرداخت باید در مردم که اکنون برای آنها در حال خدمت هستیم یک تغییری ایجاد کرد.

انتهای پیام/