طالقان؛ قطب تولید پنیر محلی / اشتغال هزار و 400 نفر در 60 کارگاه تولید لبنیات سنتی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بسیج سازندگی، شهرستان طالقان در دره بزرگی میان رشته کوه های البرز و در فالصه 90 کیلومتری از شهر کرج قرار دارد. طالقان اگرچه از جاذبه های گردشگری متعددی چون سد معروف طالقان، رودخانه شاهرود، چشمه های آب گرم، آبشار و طبیعتی زیبا برخوردار است اما بسیاری از مردم ایران طالقان را به خاطر لبنیات خوش طعم و بی نظیرش می شناسند. در میان انواع محصولات لبنی با کیفیت و خوش طعم، پنیر طالقان از شهرت بیشتری برخوردار است.

پنیر محلی در واقع پدربزرگ همه پنیرهای ایرانی است و به روش سنتی تهیه می‌شود و طرفدارانی پر و پا قرص دارد. بیشتر این پنیرها به شکل چانه خمیر، قالب‌گیری می‌شود و چون آن را در پارچه می‌پیچند تا آب‌گیری شود، بافتی لاستیکی دارد و بعضا تار و پود پارچه روی آن نمایان است. پنیر محلی طعم ملایمی دارد و در مقایسه با سایر پنیرها آب بیشتری در بافت آن دیده می‌شود، به همین دلیل سرشار از ویتامین‌های محلول مانند B و C است. این پنیر به دلیل اینکه از شیر کامل دام تهیه می‌شود، بسیار پرچرب است.

شهرستان طالقان به دلیل برخورداری از مراتع وسیع و با کیفیت، یکی از قطب های اصلی تولید لبنیات در کشور است. در شهر طالقان 60 کارگاه تولید لبنیات و پنیر فعال است و هزار 400 نفر در این کارگاه ها مشغول به کار هستند. طالقان با تولید سالانه 640 تن پنیر سنتی یکی از قطب های اصلی تولید پنیر محلی در کشور است.

مهرداد صادقیان، یکی از تولید کنندگان و صادر کنندگان موفق پنیر در شهر طالقان است و بیش از 30 سال در این عرصه سابقه فعالیت دارد. او درباره علت گرایش طالقانی ها به تولید لبنیات و موفقیتشان، می گوید: «طالقان طبیعتی کوهستانی دارد و به همین دلیل زمین کشاورزی در این منطقه کم است. در عوض مراتع طالقان استعداد بسیار بالایی برای دامداری و گوسفندداری ایجاد می کند. به همین دلیل از گذشته های دور گرایش به کار دامداری در میان طالقانی ها قوی بوده است. در سال های دورتر از آنجایی که امکانی برای نگهداری طولانی مدت شیر وجود نداشت، مردم شیر را به پنیر، کشک و روغن تبدیل می کردند تا در فصول دیگر سال استفاده کنند و اضافه این تولیدات را هم در شهرهای بزرگ مثل تهران به فروش می رساندند. این روند به مرور طالقان را به قطب تولید پنیر درجه 1 محلی تبدیل کرده است.»

او می افزاید: «کارگاه تولید پنیر و لبنیات را سال 1364 تاسیس کردم. پنیر را به صورت سنتی تولید می کنیم و محصول ما صنعتی نیست. پنیر ماده غذایی مهمی است و باید درست و بهداشتی تولید شود. امروزه سلیقه مردم مثل قدیم نیست و تغییر کرده، بنابراین حتما باید بسته بندی شکیل را برای عرضه موفق مورد توجه قرار داد. برای تولید لبنیات لزوما نباید به کارخانه های بزرگ صنعتی تکیه کرد، می توان روی کارگاه های کوچک و زودبازده نیز حساب کرد.»

آقای صادقیان درباره راز تفاوت طعم پنیر طالقان با سایر پنیرهای محلی، می گوید: «گوسفندان طالقان در ارتفاعات و مراتع با کیفیت از گیاهان دارویی و معطر تغذیه می کنند و این مساله روی عطر و طعم شیرشان موثر است و به تبع کیفیت پنیر را هم افزایش می دهد. مشتری های پنیر طالقان هم عاشق همین عطر و طعم می شوند.»

مهرداد صادقیان اشتغالزایی برای جوانان طالقانی را یکی از لذت های مستدام زندگی اش می داند. او درباره علت موفقیتش می گوید: «زمانی که این مغازه را برای عرضه تولیدات افتتاح کردم، حاج میرزای اجلالی، معلم دوره دبیرستانم آمد تا به من تبریک بگوید. ایشان به من گفت مهرداد! جنسی تولید کن و مغازه ای بزن که هرکس از اتوبان تهران – کرج می گذرد، سر ماشینش را کج کند و بیاید طالقان تا از تو لبنیات و پنیر بخرد، باید اسمت مثل سوهان پزهای قم و تولید کنندگان گز در اصفهان معروف شود. این توصیه ملکه ذهن و آویزه گوش من شد.»

او خاطرنشان می کند: «از همه استان ها مشتری داریم و الحمدلله همگی راضی هستند. با افزایش کیفیت محصول و بسته بندی شکیل تلاش می کنیم حق مشتری به اندازه سر سوزن هم تضییع نشود. جوان های علاقمند برای ورود به این عرصه باید دانش و سلیقه روز را لحاظ کنند. چندین دانشکده علمی کاربردی در کشور وجود دارد که در آنها رشته تولید و نگهداری لبنیات تدریس می شود. برخورداری از تحصیلات علمی در این حوزه حتما راهگشا است.»