عبه حبیب عاملی برای جذب نیروهای مردمی به بدنه انقلاب

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، شهید عبدالله طرطوسی ـ معروف به عبه حبیب ـ در اولین روز از فروردین ماه سال 1329 در شهرستان مریوان به دنیا آمد. پدرش حبیب الله چند ماه قبل از تولد عبدالله، دار فانی را وداع گفت و مادرش بانو طوبا سرپرستی عبدالله را عهده دار شد.

عبدالله بزرگ شد و مراحل سخت زندگی را با سربلندی پشت سر گذاشت. عبدالله که از همان بدو تولد آثار دیانت و صداقت در وجودش هویدا بود و عشق به دین و عمل به دستور شرع مقدس اسلام در تمام وجودش موج می زد، مسجد را مأمن و مأوای خود قرار داد. ایشان پیوسته با علمای دین در ارتباط بود و در خصوص موضوع امر به معروف و نهی از منکر حساسیت بسیاری داشت. عبدالله پیوسته جوانان را تشویق می کرد که در مساجد حضور یابند و توجه به مسائل مذهبی و عبادی را در رأس برنامه های خود قرار دهند.

عبدالله لحظه ای از کمک به محرومان غافل نبود. تلاش و تکاپوی عبدالله در زمینه مسایل دینی از ایشان چهره ای سرشناس و مورد اعتماد در میان مردم ساخته بود که مورد قبول خاص و عام بود.

هنگام اوج گیری مبارزات مردمی در راستای پیروزی انقلاب اسلامی، کاک عبدالله گمشده اش را در وجود رهبر و مقتدای فرزانه اش امام خمینی(ره) پیدا کرد و در اطاعت امر ایشان لحظه ای درنگ نکرد. ایشان در راهپیمایی ها و تظاهرات های مردم مسلمان مریوان علیه حکومت پهلوی پیوسته حضور داشت، تا اینکه کشتی انقلاب به ساحل فلاح و پیروزی رسید.

زمانی که انقلاب اسلامی ایران به پیروزی رسید، کاک عبدالله برای حفاظت از دست آورد عظیم ملت ایران خطرها را به جان خرید و همراه تعدادی از همفکرانش، منویات رهبر کبیر انقلاب را سرلوحه برنامه های خود قرار دادند و مسجد را سنگر مبارزه با دشمنان انقلاب اسلامی قرار دادند.

شهید طرطوسی با راه اندازی کلاس های قرآن و احکام جمع زیادی از شیفتگان طریقت محمدی(ص) را به دور شمع وجود قرآن کریم جمع کرد و از همانجا هسته اولیه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را در شهر مریوان پی ریزی کرد. شهید طرطوسی و هم فکرانش با تلاش فراوان توانستند سد مستحکمی در مقابل هجوم گسترده گروهک های محارب ایجاد کنند.

شهید طرطوسی به خاطر شجاعت، شهامت، دیانت و پایگاه اجتماعی قوی که نزد مردم داشت، قوت قلب بسیار خوبی برای نیروهای مستقر در سپاه مریوان محسوب می شد. از طرف دیگر گروهک های ضدانقلاب که در پی جذب شهید طرطوسی بودند، به شدت از ایشان وحشت داشتند. حضور شهید طرطوسی در میان نیروهای وفادار به انقلاب اسلامی دلیلی برای جذب نیروهای مردمی به انقلاب اسلامی و نهادهای برآمده از دل انقلاب بود.

روز 23 تیرماه سال 1358 نیروهای ضد انقلاب با حیله و نیرنگ خود را به ساختمانی که نیروهای سپاه مریوان در آن مستقر بودند، رساندند و با هجوم وحشیانه به ساختمان سپاه تعداد هشت تن از بهترین فرزندان معتقد به انقلاب اسلامی را به شهادت رساندند.

یکی از همرزمان شهید نقل می کند:

شهید طرطوسی از نظر جسمی بسیار قوی بود و شکوه و هیبت خاصی داشت؛ اسلحه اش را به دست می گرفت و با تجهیزات کامل نظامی در خیابان های سطح شهر حرکت می کرد.

یک روز که شهید طرطوسی از چهار راه اصلی  شهر به طرف محله دارسیران حرکت می کرد ـ عوامل کومله در آن مسیر مقری داشتند ـ. ظاهراً وقتی نگهبان از دور شهید طرطوسی را می بیند به افراد حاضر در مقر اطلاع می دهد و آنها به خیال اینکه شهید طرطوسی برای خلع سلاح آن ها به مقرشان می رود، قبل از رسیدن شهید طرطوسی به نزدیکی مقر، آنجا را تخلیه و متواری می شوند.

انتهای پیام/