شهر خوب را قربانی تعصبات قومی و قبیله ای نکنیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  اورامانات، قبل از ورود مخاطبان محترم به این مطلب به استحضار می رسانم با عنایت به قرار گرفتن در انتخابات پنجمین دوره شورای های اسلامی شهر و روستا در 29 اردیبهشت ماi سال 96 این تحلیل حاصل بیان دیدگاه خبرنگار ما در چارچوب مجموعه قوانین خبری و تحلیلی می باشد که در آن هیچ فرد، گروه، حزب، طایفه و بطور کلی شخص خاصی از نمایندگان محترم شورای اسلامی شهر سروآباد در ادوار گذشته و حال نمی باشد و البته مضافاً اینکه به عنوان یک تحلیل و با توجه به اینکه چند سالی سایر رویدادهای این شهرستان را ارزیابی مختصری نموده ام به نوشتن این مطلب پرداخته ام.

بررسی چالشهای خویشاوند مداری و ارائه راهکار مناسب با آن در این برهه زمانی ضرورتی قطعی و لازم است و دستیابی به آن کاری بس دشوار است و البته انکار این موضع علارغم ناخوشایندی آن برای برخی شهروندان و اعضای عزیز شورای شهر باعث پسرفت و عقب ماندگی شهر و تحقق این موضوع نیز زمان بر می باشد.

سرنوشت بیش از90درصد منتخبان ادوارگذشته شورای اسلامی شهر سروآباد را دوستان و بستگان طایفه ای و قومی آنها در روستاهای همجوار تعیین کرده اند! و این موضوع مختص یک یا چند کاندید خاص نیست بلکه متعلق به همه منتخبان شورا در ادوار مختلف بود.

اما در بحث تعصب و خویشاوند مداری تعصب در فرهنگ عامیانه یک باور و یا رفتار غلط و بی چون و چرا برای اهداف سیاسی و مذهبی میباشد و یا نوعی موضع گیری قبل از کسب اطلاعات میباشد همچنان که در اسلام به این نکته اشاره شده است که هر کس به اندازه دانه خردل دارایی تعصب قبیله ای باشد، با جاهلین محشور می شود هر چند که فکر مردم کوتاهتر و فرهنگ آن ضعیف تر باشد تعصب آن بیشتر و هر قدر سطح فکر بالاتر رود توجه به منطق و نفی تعصب بیشتر میشود.

گاهی اوقات با انتخاب متعصبانه افرادی به شورا راه پیدا میکنند که متاسفانه از سلامت اخلاقی برخوردار نیستند و این منجر به دزدی و اختلاس و مسائل همراه با آن میشود و در این میان افرادی که صاحب فکر و تخصص هستند و میتوانند مثمر ثمر باشند کنار گذاشته میشوند که تبعات منفی آن بعد از انتخابات نمایان میشود در انتخابات خویشاوند مداری و عشیره بازی در به کرسی نشاندن کاندیداها از نوع خود هستند که بعنوان هدف تقسیم پستها به عنوان غنیمت به آن می‌نگرند و از طرفی فرد نیز بعد از انتخاب می کوشد تا سایر اعضا و بستگان خود را در مناصب دیگر برخوردار کند و این یعنی نفی شایسته سالاری.

در این اوضاع و احوال افراد صاحب فکر و فرهنگی و صاحب رسانه موظف هستند که افراد شایسته را که می توانند نقش مثبتی ایفا کنند به  جامعه خود معرفی کنند  و کاندیدا های  محترم نیز باید برنامه های خود را بر پایه عقلانیت و عملی کردن آن در سطح شهرستان برنامه ریزی کنند نه در قالب شعار و پوستر های زیبا و غیر قابل عمل به امید روزی که شایسته سالاری به جای قوم گرایی گسترش گیرد و به امید ان روز که شهری عاری از تعصب در انتخابات داشته باشیم.

با یک نگاه اجمالی به شهرهای همجوار به این مسئله می توان پی برد که غالباً نگرش فرهنگی و هنری مدیریت شهری در آنجا حرف اول را می زند و بنابراین موفقیت هر شورا و شهرداری در وحله اول داشتن نگاه و سلیقه ی فرهنگی و هنری در بین آنها بوده و اگر می خواهند از منظر دید مردم شهر چهره قابل قبولی داشته باشد باید به مسائل فرهنگی توجه بیشتری داشته باشند.

در شهر کوچکی مانند سروآباد که زمینه ی بسیاری از کارهای فرهنگی و پتانسل بالایی در این عرصه وجود دارد متاسفانه شوراهای ادوار گذشته در این راستا بسیار کم رنگ ظاهر شده اند و شهری با سلیقه ی فرهنگی یا همان زیبا سازی شهری را در معرض دید شهروندان با فرهنگ و زیبابین این خطه قرار نداده اند چرا که مخاطب فرهنگ از راه فرهنگ سایر خدمات را می بیند.

در عصر امروزی که فرهنگ مقوله اول آن است معضلی به نام نگاه قومی و قبیله ای دامن گیر اتاق فکر شهر سروآباد شد.

متأسفانه نگاه طایفه ای و قومی یکی از مهم ترین و اساسی ترین هدف های از پیش وعده داده شده شوراهای اسلامی در ادوارگذشته بود؛ تفکرغلط و نابجایی که نه تنها هیچ کمکی به توسعه وعمران شهری نکرده است بلکه ضربات جبران ناپذیری به این شهر وارد کرده است. نگاه طایفه ای و در نتیجه آن انتخاب شهردار طایفه ای بدون هیچ فن و تخصصی و حتی بدون هیچ گونه سابقه و توان مدیریتی اصلی ترین معظل شورا و شهرداری در این شهر بوده است که برای ریشه کن کردن این فرهنگ ناصحیح و غلط تلاش گسترده ای از طرف نخبگان و سیاسیون در جهت از بین بردن فرهنگ انتخاب شورای طایفه ای و رواج شایسته سالاری فردی لازم وضروری است.

با تکیه بر این نکته که تصور می شود مردم به طور کلی از انتخاب شوراهای گذشته رضایت خوبی نداشته اند باید پذیرفت که ما مردم در انتخاب شورا تاکنون هیچ کمک به خواسته های بحق شهری خودنکرده ایم و تازمانی که شهروند منتظرمعرفی کاندید از طرف طایفه ، قوم و ایل وتبار خود است ما نمی توانیم شاهد رشد و شکوفایی شهر خودباشیم چرا که انتخاب فامیلی و طایفه در مقابل شایسته سالاری فردی قرارمی گیرد و در نتیجه شاهدحضور افرادی ضعیف و ناتوان در شورا و نهایتا درشهرداری می شود، بنابراین مردم باید در انتخاب شورا از نگاه طایفه ای و قومی خارج شده و به کسانی رأی دهند که توانایی اداره شهر در ابعاد مخلتف فرهنگی- اجتماعی، عمرانی و مدیریتی راداشته باشند. هرچند این امیدواری در انتخابات آینده شورا احساس می شود.

سرنوشت بیش از90درصد منتخبان ادوارگذشته شورای اسلامی شهر سروآباد را دوستان و بستگان طایفه ای و قومی آنها در روستاهای همجوار تعیین کرده اند! و این موضوع مختص یک یا چند کاندید خاص نیست بلکه متعلق به همه منتخبان شورا در ادوار مختلف بود.

با طرح این سوال که سرنوشت شهر خود را چرا اطرافیان مشخص نمایند باید این نگاه و تفکر غلط که متأسفانه در خیال کنونی همه کاندیدهای آینده شورای اسلامی حکمفرما شده است را ریشه کن کرد امری که منجر به نابودی شایسته سالاری و حاکمیت ناکارآمدی فردی در شورا می شود.

از طرفی، انتظاری  که در این دوره از متولیان برگزاری انتخابات می رود این است که سازوکارهای نظارتی خود را به نحوی مدیریت نمایند که از ورود افراد از بیرون شهر و روستاها جلوگیری نمایند تا سرنوشت سروآباد را ساکنان این شهر  مرزی تعیین نمایند و روستاییان عزیز به آبادانی روستای خود بیاندیشند، چرا که چهره فعلی سروآباد چهره شهری است ما حصل رأی های روستا های همجوار است.

شهروند خوب  پایه گذار شهر خوب است و شهر خوب ساختنی است نه یافتنی.

انتهای پیام/