به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ محرم غفاری در اساتیدخبر نوشت:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اساتیدخبر ,این روزها تب‌وتاب انتخابات در گوشه و کنار کشورمان موج می‌زند و امسال انتخابات ریاست جمهوری با انتخابات شوراهای شهر و روستا و در برخی از حوزه‌های انتخابی انتخابات میان‌دوره‌ای مجلس شورای اسلامی را در پیش داریم که هر کاندیدایی در قالب برنامه‌های خود، وعده رشد توسعه در حوزه فعالیت خود را به مردم شریف می‌دهند. و دراین‌بین هستند کسانی که نسبت به این وعده‌ها عکس‌العمل نشان داده و آن‌ها را غیرممکن می‌دانند. و این سؤال پیش می‌آید که آیا انجام این وعده‌ها ممکن هست یا نه؟
,به‌عنوان‌مثال در مقابل وعده ایجاد اشتغال تعدادی از کاندیداها، رقبا و بعضی از مسئولان دولت فعلی چون خود در انجام وعده های دادشده خود به مردم موفق نبوده اند، با اتکا به جمله مگر می‌شود و یا مگر امکان دارد سعی در تلقین تفکر ما نمی‌توانیم در بین عامه ملت هستند و این وعده‌ها را غیرممکن و خیالی می‌پندارند.و
,برای پاسخ به این سؤال ابتدا به دوران قبل انقلاب اشاره می‌کنیم که عین همین جملات را در آن موقع چه در عرصه سیاسی و یا اقتصادی و در کل توسعه کشور می‌زدند به‌عنوان‌مثال می‌گفتند: چه می‌شد اگر در تمام روستاها؛ خدمات برق، آب بهداشتی و سالم –تلفن-گاز –جاده‌های مواصلاتی آسفالت و خیابان در داخل روستاها.. داشتیم؟ و یا مگر ممکنه حکومتی را که ژاندارم منطقه شناخته‌شده و دارای اولین ارتش در منطقه است سرنگون کرد؟
,اما دیدیم که با مدیریت مدبرانه حضرت امام (ره) و وحدت و خواست مردم، انقلاب به پیروزی رسید و در ادامه با مدیریت جهادی اکثر مسئولان و همت و تلاش همین جوانان و نیروهای متخصص و متعهد کشور همان غیرممکن‌ها انجام پذیرفت و در حال حاضر همان سؤال اخیر در مورد روستاها در اذهان همه به شوخی شبیه است تا واقعیت.
,به‌عنوان مثالی دیگر برای پاسخ و جواب همین افراد که قائل به تفکر ما نمی‌توانیم هستند به هشت سال دفاع مقدس نیز می‌توان اشاره نمود که مشابه همین افراد با سؤال مگر می‌شود در مقابل تهاجمی که تمام کشورهای دنیا به‌صورت مستقیم و یا غیرمستقیم در آن علیه شما جمع شده‌اند مقاله نمود؟ که باز مدیریت و راهبری امام فرزانه و همت و مدیریت جهادی همین جوانان غیور این کشور پاسخی دندان‌شکن به این سؤال و آن تهاجم دادند.
,در طی عمر چهل‌ساله این انقلاب به تعداد بسیار زیادی از این سؤال‌ها و پاسخ‌ها برمی‌خوریم که با بررسی آن‌ها درمی‌یابیم هر موقع مسئولان با تفکر ما می‌توانیم جلوآمده و به مدیریت جهادی روی آورده‌اند مردم نیز آن‌ها را تنها نگذاشته و غیرممکن‌ها را ممکن ساخته‌اند که برای این امر می‌توان موفقیت جوانان ما در انرژی هسته‌ای صنایع دفاعی و تحقیقات فضایی را گواه آورد.
,حال با دریافت این پاسخ که هر وعده‌ای در راستای توسعه این کشور و رفاه مردم ممکن است زیرا که مردم کشور ما لایق بهترین‌ها هستند و برای تحقق آن فقط باید باور کنیم که ما می‌توانیم، این سؤال پیش می‌آید که چرا بعضی از وعده‌ها محقق نمی‌شود و بعضی مسئولان در تحقق وعده‌های خود موفق نیستند؟
,در پاسخ این سؤال هم باید گفت در مواقعی ما نتوانستیم به موفقیت برسیم و یا وعده‌ای محقق نشده، تنها دلیل آن این است که ما توانایی‌های خود را باور نکردیم و خود را در مقابل بیگانگان ضعیف دیده و باخته‌ایم به همین خاطر هیچ حرکتی را انجام ندادیم یا اگر هم حرکتی نمودیم در جهت عکس و در جهت منافع دیگران بوده است.
,بنابراین تنها کاری را که مردم و مسئولان کشوری باید انجام دهند، تغییر باوراست. تغییر باور بدین معنی که برای حل مشکلات و تحقق وعده‌ها هیچ‌گاه نباید چشم به خارج از مرزها و اغیار دوخت بلکه دوستان با تکیه‌بر قدرت مردم و با یک مدیریت جهادی می‌توانستند این مشکلات را حل نمایند. و قطعاً راهکارهای بسیاری وجود دارد که به همت مسئولین محترم و مردم شریف کشورمان شدنی هستند. پس بهتر این است که گام اول را همین الآن برداریم و باور کنیم که ما می‌توانیم، فقط باید اراده کنیم و بخواهیم.
,در پایان این یادداشت بنده نیز چند سؤال را می‌پرسم و جواب آن‌ها را محول به خوانندگان عزیز می‌نمایم:
,- چه می‌شد اگر وعده‌ها عملیاتی می‌شدند. چه می‌شد اگر هر مسئولی در هر رده خدمتی و مسئولیتی خویش جوابگوی اعمال مدیریتی خویش می‌شد؟
- چه می‌شد اگر مردم، ناظر مسئولان می‌شدند و رشد سواد رسانه‌ای به آن حدی می‌رسید که به‌صورت همگانی نسبت به حل مشکلات کشور گام برمی‌داشتیم؟
-
به نظر شما چه می‌شد اگر جوانان برای تولید و کارآفرینی به روستاها مهاجرت می‌کردند و مهاجرت معکوس از
شهرها به روستاها عملی می‌شد؟
شهرها به روستاها عملی می‌شد؟
,
]
ارسال دیدگاه