دوگانه‌ی نشاط و فاصله‌ی طبقاتی/ به رئیس‌جمهور بگویید الکی خوشیم!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، برخی‌ها نشاط و امید را در دوردور کردن اقلیت نوکیسه‌گان تازه به دوران رسیده و پریشان مویی برخی دختران خیابانی می‌دانند که بدمست از جام می فاصله طبقاتی، آتش بر خرمن دل و دین جوانان اکثریت می‌کنند.

شاید این مدعیان امید گناهی ندارند و سرکوچه آن‌ها مردمشان به همدیگر نشاط می‌‌‌دهند و امید پس می‌‌‌گیرند، اصلا آن‌ها چه تقصیری دارند که خانه‌‌شان در کوچه‌‌‌‌ای است که آن کوچه در بالای شهر قرار گرفته است، اما کاش می‌دانستند که این شادی و نشاط و امید به همین صورت به پایین دست‌‌ها روانه نمی‌شود. این نشاط وقتی سوار بر پورشه بر چشم و دل پایین نشین‌ها آوار می‌شود کینه می‌کارد و دشمنی درو می‌کند.

شاید برای شما هم اتفاق افتاده باشد و دیده باشید ماشین مدل بالای گرانقیمتی با سرعت بسیار بالا از کنارتان می‌گذرد و پس از انحراف از مسیر و پریدن از جدول کنار خیابان در گوشه‌ای متوقف می‌‌گردد، در حالیکه هنوز صدای موسیقی گوش خراش از داخل آن شنیده می‌شود.

به نظر می‌رسد دختر موبلند دماغ عملکرده‌ای در داخل ماشین آسیب دیده باشد و به‌خاطر همین خیل بیکاران مشتاق امداد رسانی! به سمت ماشین هجمه می‌برند که معلوم می‌شود آقازاده پسر هستند، در این لحظه عکس العمل بینندگان و رهگذران دیدنی است.

یکی می‌گوید: حقش است ای کاش آن دماغ عمل کرده‌اش از جا کنده می‌شد و دیگری عنوان می‌کند آنها چیزی شان نمی‌شود و به مال حرام عادت کرده‌اند، آن دیگری کلید به دست نزدیک شده و طول و عرض ماشین را به یک خط جانانه مهمان می‌کند و اینگونه است که از مسیر کینه و نفرت برای پایین دستی‌ها، نشاط تولید می‌شود!

آیا از رانندگی در خیابانی که در آن پول رینک لاستیک یک خودرو از قیمت ماشین بغل دستی‌اش گران‌تر است می‌توان لذت برد؟ آیا از سوار شدن بر روی تویوب کهنه در پیست اسکی که چند صدمتر بالاتر از آن عده‌ای بر چوب‌های چند میلیونی پا نهاده‌اند می‌شود به نشاط رسید؟

متاسفانه فاصله طبقاتی روز به روز در جامعه ما در حال افزوده شدن است و سرعت آن حتی بیشتر از کشورهایی است که رسما سیستم اقتصادی آنها بر پایه سرمایه‌داری آزاد اداره می‌گردد.

نوجوانی را دیدم که به دوستش می‌گفت: «دیگران پدر دارند و ما هم پدر داریم ، صبح تا شب کارش دویدن و له له زدن برای چندرغاز پول است و شب که برمی‌گردد جز ندارم و نمی‌توانم حرف دیگری ندارد.»

فاصله طبقاتی نشاط اجتماعی که امید و نشاط را از خانواده‌ها سلب کرده و روابط خانوادگی افراد را مختل نموده است و هزاران تاسف که رفته رفته دیگر خانواده‌های ما هم مثل برخی محلات شهر دیگر جای امنی نیستند و آمار مشاجرات و درگیری‌ها و زد و خوردها رو به افزایش است و امثال رامبدها هر چقدر هم خودشان را برای خنداندن یکی دوساعته مردم هلاک کنند، آخر شب که مرد و زن بعد از خاموشی چراغ‌ها که شاید چند دقیقه‌ای فرصت حرف های خودمانی را دارند، باز هم حرف‌های غیر خودمانی می‌زنند!

از خریدهایی که خواهر مرد یا زن انجام داده و از خرج‌هایی که باید مرد خانه به‌زودی انجام دهد و حرف‌های این زوج عاشق را بغض پنهان و سکوت مملو از خجالت مرد و حرف‌های زن را اشک پنهان بر روی گونه‌هایش خاموش می‌کند و متاسفانه اینجا رئیس جمهوری نیست که قضاوت کند امید و نشاط در زندگی مردم جاری است یا اشک بر گونه‌هایشان و بغض در گلوهایشان!

گزارش از: یونس یوسفی