به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زنان کویر ، بسیاری از واژه ها و یا رفتارها با گذشت تاریخ مفهوم و شکل جدیدی به خود گرفته اند، استعمار از جمله ی همان واژه ها و یا رفتارها است که به شیوه ی جدید ظاهر شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان کویر,در استعمار کهن شاهد بودیم که بعضی از کشورها بر برخی دیگر از کشورها تسلط داشتند که دلایل و منافع اقتصادی و سیاسی داشت، این استعمار با حضور فیزیکی و روش های نظامی از جمله حضور سربازان کشور استعمارگر در مستعمره و عواملی از این دست بود که از قدیمی ترین شکل استعمار محسوب می شود.
کم کم و با گذشت زمان جنبه ی دیگری از استعمار ظاهر شد که دیگر ملزوم به استفاده از روش های نظامی و حضور فیزیکی سربازان که سلطه فیزیکی را به وجود می آوردند نبود بلکه لازمه آن صدور سرمایه به کشورهای استعمارگر و در طی آن وابستگی اقتصادی کشور تحت استعمار بود. حضور فیزیکی در این نوع استعمار محدود بر حضور حامیان کشور استعمارگر است.
اما استعمار در جدیدترین نوع خود پرچم فضای مجازی را بالا برده و به دنبال این است که تا درگاه های فضای مجازی را از آن خود کند.
به واقع این نوع از استعمار بیش از هر چیزی به واسطه رسانه صورت می گیرد به طوری که می توان از این استعمار به عنوان استعمار رسانه ای نیز یاد کرد چرا که در این نوع استعمار هیچ حضوری (اعم از حامیان و نظامیان) دیده نمی شود.
به غارت بردن «هویت فرهنگی» کشورها هدفی است که از سوی استعمارگران آن هم با تعریف جدید دنبال می شود.
شاید به همین دلیل است که برخی معتقدند امروزه فضای واقعی را فضای مجازی به دست گرفته است، گاهی در فضای مجازی شاهد مد شدن برخی رفتارها و از بین بردن هنجارها هستیم و در کمتر از لحظه نمود آن را در دنیای واقعی جلوه می کند.
اما اکنون در بسیاری از کشورها شاهد هستیم گسترش استفاده از اینترنت و فضای مجازی در تعاملات روزمره منجر به ایجاد تغییر در زندگی روزمره افراد به ویژه قشر جوان شده است. جاذبه های این فضا منجر شده افراد ساعات زیادی از روز خود را در این فضا گذرانده و تعاملات در این فضا را جایگزین تعاملات با اعضای خانواده و همسالان خود کنند.
ایجاد نارضایتی های خانوادگی، اختلال در شکل گیری هویت نوجوانان، تعارض ارزش ها و انزوای اجتماعی از جمله آسیب هایی است که جامعه ی کنونی از آن رنج می برد و در میان راه حلی را باید یافت تا جامعه از این استعمار نجات پیدا کند.
یادداشت: مهران رحمانی
انتهای پیام/
در استعمار کهن شاهد بودیم که بعضی از کشورها بر برخی دیگر از کشورها تسلط داشتند که دلایل و منافع اقتصادی و سیاسی داشت، این استعمار با حضور فیزیکی و روش های نظامی از جمله حضور سربازان کشور استعمارگر در مستعمره و عواملی از این دست بود که از قدیمی ترین شکل استعمار محسوب می شود.
کم کم و با گذشت زمان جنبه ی دیگری از استعمار ظاهر شد که دیگر ملزوم به استفاده از روش های نظامی و حضور فیزیکی سربازان که سلطه فیزیکی را به وجود می آوردند نبود بلکه لازمه آن صدور سرمایه به کشورهای استعمارگر و در طی آن وابستگی اقتصادی کشور تحت استعمار بود. حضور فیزیکی در این نوع استعمار محدود بر حضور حامیان کشور استعمارگر است.
اما استعمار در جدیدترین نوع خود پرچم فضای مجازی را بالا برده و به دنبال این است که تا درگاه های فضای مجازی را از آن خود کند.
به واقع این نوع از استعمار بیش از هر چیزی به واسطه رسانه صورت می گیرد به طوری که می توان از این استعمار به عنوان استعمار رسانه ای نیز یاد کرد چرا که در این نوع استعمار هیچ حضوری (اعم از حامیان و نظامیان) دیده نمی شود.
به غارت بردن «هویت فرهنگی» کشورها هدفی است که از سوی استعمارگران آن هم با تعریف جدید دنبال می شود.
شاید به همین دلیل است که برخی معتقدند امروزه فضای واقعی را فضای مجازی به دست گرفته است، گاهی در فضای مجازی شاهد مد شدن برخی رفتارها و از بین بردن هنجارها هستیم و در کمتر از لحظه نمود آن را در دنیای واقعی جلوه می کند.
اما اکنون در بسیاری از کشورها شاهد هستیم گسترش استفاده از اینترنت و فضای مجازی در تعاملات روزمره منجر به ایجاد تغییر در زندگی روزمره افراد به ویژه قشر جوان شده است. جاذبه های این فضا منجر شده افراد ساعات زیادی از روز خود را در این فضا گذرانده و تعاملات در این فضا را جایگزین تعاملات با اعضای خانواده و همسالان خود کنند.
ایجاد نارضایتی های خانوادگی، اختلال در شکل گیری هویت نوجوانان، تعارض ارزش ها و انزوای اجتماعی از جمله آسیب هایی است که جامعه ی کنونی از آن رنج می برد و در میان راه حلی را باید یافت تا جامعه از این استعمار نجات پیدا کند.
یادداشت: مهران رحمانی
انتهای پیام/
در استعمار کهن شاهد بودیم که بعضی از کشورها بر برخی دیگر از کشورها تسلط داشتند که دلایل و منافع اقتصادی و سیاسی داشت، این استعمار با حضور فیزیکی و روش های نظامی از جمله حضور سربازان کشور استعمارگر در مستعمره و عواملی از این دست بود که از قدیمی ترین شکل استعمار محسوب می شود.
کم کم و با گذشت زمان جنبه ی دیگری از استعمار ظاهر شد که دیگر ملزوم به استفاده از روش های نظامی و حضور فیزیکی سربازان که سلطه فیزیکی را به وجود می آوردند نبود بلکه لازمه آن صدور سرمایه به کشورهای استعمارگر و در طی آن وابستگی اقتصادی کشور تحت استعمار بود. حضور فیزیکی در این نوع استعمار محدود بر حضور حامیان کشور استعمارگر است.
اما استعمار در جدیدترین نوع خود پرچم فضای مجازی را بالا برده و به دنبال این است که تا درگاه های فضای مجازی را از آن خود کند.
به واقع این نوع از استعمار بیش از هر چیزی به واسطه رسانه صورت می گیرد به طوری که می توان از این استعمار به عنوان استعمار رسانه ای نیز یاد کرد چرا که در این نوع استعمار هیچ حضوری (اعم از حامیان و نظامیان) دیده نمی شود.
به غارت بردن «هویت فرهنگی» کشورها هدفی است که از سوی استعمارگران آن هم با تعریف جدید دنبال می شود.
شاید به همین دلیل است که برخی معتقدند امروزه فضای واقعی را فضای مجازی به دست گرفته است، گاهی در فضای مجازی شاهد مد شدن برخی رفتارها و از بین بردن هنجارها هستیم و در کمتر از لحظه نمود آن را در دنیای واقعی جلوه می کند.
اما اکنون در بسیاری از کشورها شاهد هستیم گسترش استفاده از اینترنت و فضای مجازی در تعاملات روزمره منجر به ایجاد تغییر در زندگی روزمره افراد به ویژه قشر جوان شده است. جاذبه های این فضا منجر شده افراد ساعات زیادی از روز خود را در این فضا گذرانده و تعاملات در این فضا را جایگزین تعاملات با اعضای خانواده و همسالان خود کنند.
ایجاد نارضایتی های خانوادگی، اختلال در شکل گیری هویت نوجوانان، تعارض ارزش ها و انزوای اجتماعی از جمله آسیب هایی است که جامعه ی کنونی از آن رنج می برد و در میان راه حلی را باید یافت تا جامعه از این استعمار نجات پیدا کند.
یادداشت: مهران رحمانی
انتهای پیام/
در استعمار کهن شاهد بودیم که بعضی از کشورها بر برخی دیگر از کشورها تسلط داشتند که دلایل و منافع اقتصادی و سیاسی داشت، این استعمار با حضور فیزیکی و روش های نظامی از جمله حضور سربازان کشور استعمارگر در مستعمره و عواملی از این دست بود که از قدیمی ترین شکل استعمار محسوب می شود.
کم کم و با گذشت زمان جنبه ی دیگری از استعمار ظاهر شد که دیگر ملزوم به استفاده از روش های نظامی و حضور فیزیکی سربازان که سلطه فیزیکی را به وجود می آوردند نبود بلکه لازمه آن صدور سرمایه به کشورهای استعمارگر و در طی آن وابستگی اقتصادی کشور تحت استعمار بود. حضور فیزیکی در این نوع استعمار محدود بر حضور حامیان کشور استعمارگر است.
اما استعمار در جدیدترین نوع خود پرچم فضای مجازی را بالا برده و به دنبال این است که تا درگاه های فضای مجازی را از آن خود کند.
به واقع این نوع از استعمار بیش از هر چیزی به واسطه رسانه صورت می گیرد به طوری که می توان از این استعمار به عنوان استعمار رسانه ای نیز یاد کرد چرا که در این نوع استعمار هیچ حضوری (اعم از حامیان و نظامیان) دیده نمی شود.
به غارت بردن «هویت فرهنگی» کشورها هدفی است که از سوی استعمارگران آن هم با تعریف جدید دنبال می شود.
شاید به همین دلیل است که برخی معتقدند امروزه فضای واقعی را فضای مجازی به دست گرفته است، گاهی در فضای مجازی شاهد مد شدن برخی رفتارها و از بین بردن هنجارها هستیم و در کمتر از لحظه نمود آن را در دنیای واقعی جلوه می کند.
اما اکنون در بسیاری از کشورها شاهد هستیم گسترش استفاده از اینترنت و فضای مجازی در تعاملات روزمره منجر به ایجاد تغییر در زندگی روزمره افراد به ویژه قشر جوان شده است. جاذبه های این فضا منجر شده افراد ساعات زیادی از روز خود را در این فضا گذرانده و تعاملات در این فضا را جایگزین تعاملات با اعضای خانواده و همسالان خود کنند.
ایجاد نارضایتی های خانوادگی، اختلال در شکل گیری هویت نوجوانان، تعارض ارزش ها و انزوای اجتماعی از جمله آسیب هایی است که جامعه ی کنونی از آن رنج می برد و در میان راه حلی را باید یافت تا جامعه از این استعمار نجات پیدا کند.
یادداشت: مهران رحمانی
انتهای پیام/
در استعمار کهن شاهد بودیم که بعضی از کشورها بر برخی دیگر از کشورها تسلط داشتند که دلایل و منافع اقتصادی و سیاسی داشت، این استعمار با حضور فیزیکی و روش های نظامی از جمله حضور سربازان کشور استعمارگر در مستعمره و عواملی از این دست بود که از قدیمی ترین شکل استعمار محسوب می شود.
کم کم و با گذشت زمان جنبه ی دیگری از استعمار ظاهر شد که دیگر ملزوم به استفاده از روش های نظامی و حضور فیزیکی سربازان که سلطه فیزیکی را به وجود می آوردند نبود بلکه لازمه آن صدور سرمایه به کشورهای استعمارگر و در طی آن وابستگی اقتصادی کشور تحت استعمار بود. حضور فیزیکی در این نوع استعمار محدود بر حضور حامیان کشور استعمارگر است.
اما استعمار در جدیدترین نوع خود پرچم فضای مجازی را بالا برده و به دنبال این است که تا درگاه های فضای مجازی را از آن خود کند.
به واقع این نوع از استعمار بیش از هر چیزی به واسطه رسانه صورت می گیرد به طوری که می توان از این استعمار به عنوان استعمار رسانه ای نیز یاد کرد چرا که در این نوع استعمار هیچ حضوری (اعم از حامیان و نظامیان) دیده نمی شود.
به غارت بردن «هویت فرهنگی» کشورها هدفی است که از سوی استعمارگران آن هم با تعریف جدید دنبال می شود.
شاید به همین دلیل است که برخی معتقدند امروزه فضای واقعی را فضای مجازی به دست گرفته است، گاهی در فضای مجازی شاهد مد شدن برخی رفتارها و از بین بردن هنجارها هستیم و در کمتر از لحظه نمود آن را در دنیای واقعی جلوه می کند.
اما اکنون در بسیاری از کشورها شاهد هستیم گسترش استفاده از اینترنت و فضای مجازی در تعاملات روزمره منجر به ایجاد تغییر در زندگی روزمره افراد به ویژه قشر جوان شده است. جاذبه های این فضا منجر شده افراد ساعات زیادی از روز خود را در این فضا گذرانده و تعاملات در این فضا را جایگزین تعاملات با اعضای خانواده و همسالان خود کنند.
ایجاد نارضایتی های خانوادگی، اختلال در شکل گیری هویت نوجوانان، تعارض ارزش ها و انزوای اجتماعی از جمله آسیب هایی است که جامعه ی کنونی از آن رنج می برد و در میان راه حلی را باید یافت تا جامعه از این استعمار نجات پیدا کند.
یادداشت: مهران رحمانی
انتهای پیام/
در استعمار کهن شاهد بودیم که بعضی از کشورها بر برخی دیگر از کشورها تسلط داشتند که دلایل و منافع اقتصادی و سیاسی داشت، این استعمار با حضور فیزیکی و روش های نظامی از جمله حضور سربازان کشور استعمارگر در مستعمره و عواملی از این دست بود که از قدیمی ترین شکل استعمار محسوب می شود.
کم کم و با گذشت زمان جنبه ی دیگری از استعمار ظاهر شد که دیگر ملزوم به استفاده از روش های نظامی و حضور فیزیکی سربازان که سلطه فیزیکی را به وجود می آوردند نبود بلکه لازمه آن صدور سرمایه به کشورهای استعمارگر و در طی آن وابستگی اقتصادی کشور تحت استعمار بود. حضور فیزیکی در این نوع استعمار محدود بر حضور حامیان کشور استعمارگر است.
اما استعمار در جدیدترین نوع خود پرچم فضای مجازی را بالا برده و به دنبال این است که تا درگاه های فضای مجازی را از آن خود کند.
به واقع این نوع از استعمار بیش از هر چیزی به واسطه رسانه صورت می گیرد به طوری که می توان از این استعمار به عنوان استعمار رسانه ای نیز یاد کرد چرا که در این نوع استعمار هیچ حضوری (اعم از حامیان و نظامیان) دیده نمی شود.
به غارت بردن «هویت فرهنگی» کشورها هدفی است که از سوی استعمارگران آن هم با تعریف جدید دنبال می شود.
شاید به همین دلیل است که برخی معتقدند امروزه فضای واقعی را فضای مجازی به دست گرفته است، گاهی در فضای مجازی شاهد مد شدن برخی رفتارها و از بین بردن هنجارها هستیم و در کمتر از لحظه نمود آن را در دنیای واقعی جلوه می کند.
اما اکنون در بسیاری از کشورها شاهد هستیم گسترش استفاده از اینترنت و فضای مجازی در تعاملات روزمره منجر به ایجاد تغییر در زندگی روزمره افراد به ویژه قشر جوان شده است. جاذبه های این فضا منجر شده افراد ساعات زیادی از روز خود را در این فضا گذرانده و تعاملات در این فضا را جایگزین تعاملات با اعضای خانواده و همسالان خود کنند.
ایجاد نارضایتی های خانوادگی، اختلال در شکل گیری هویت نوجوانان، تعارض ارزش ها و انزوای اجتماعی از جمله آسیب هایی است که جامعه ی کنونی از آن رنج می برد و در میان راه حلی را باید یافت تا جامعه از این استعمار نجات پیدا کند.
یادداشت: مهران رحمانی
انتهای پیام/
در استعمار کهن شاهد بودیم که بعضی از کشورها بر برخی دیگر از کشورها تسلط داشتند که دلایل و منافع اقتصادی و سیاسی داشت، این استعمار با حضور فیزیکی و روش های نظامی از جمله حضور سربازان کشور استعمارگر در مستعمره و عواملی از این دست بود که از قدیمی ترین شکل استعمار محسوب می شود.
,کم کم و با گذشت زمان جنبه ی دیگری از استعمار ظاهر شد که دیگر ملزوم به استفاده از روش های نظامی و حضور فیزیکی سربازان که سلطه فیزیکی را به وجود می آوردند نبود بلکه لازمه آن صدور سرمایه به کشورهای استعمارگر و در طی آن وابستگی اقتصادی کشور تحت استعمار بود. حضور فیزیکی در این نوع استعمار محدود بر حضور حامیان کشور استعمارگر است.
,اما استعمار در جدیدترین نوع خود پرچم فضای مجازی را بالا برده و به دنبال این است که تا درگاه های فضای مجازی را از آن خود کند.
,به واقع این نوع از استعمار بیش از هر چیزی به واسطه رسانه صورت می گیرد به طوری که می توان از این استعمار به عنوان استعمار رسانه ای نیز یاد کرد چرا که در این نوع استعمار هیچ حضوری (اعم از حامیان و نظامیان) دیده نمی شود.
,به غارت بردن «هویت فرهنگی» کشورها هدفی است که از سوی استعمارگران آن هم با تعریف جدید دنبال می شود.
,شاید به همین دلیل است که برخی معتقدند امروزه فضای واقعی را فضای مجازی به دست گرفته است، گاهی در فضای مجازی شاهد مد شدن برخی رفتارها و از بین بردن هنجارها هستیم و در کمتر از لحظه نمود آن را در دنیای واقعی جلوه می کند.
,اما اکنون در بسیاری از کشورها شاهد هستیم گسترش استفاده از اینترنت و فضای مجازی در تعاملات روزمره منجر به ایجاد تغییر در زندگی روزمره افراد به ویژه قشر جوان شده است. جاذبه های این فضا منجر شده افراد ساعات زیادی از روز خود را در این فضا گذرانده و تعاملات در این فضا را جایگزین تعاملات با اعضای خانواده و همسالان خود کنند.
,ایجاد نارضایتی های خانوادگی، اختلال در شکل گیری هویت نوجوانان، تعارض ارزش ها و انزوای اجتماعی از جمله آسیب هایی است که جامعه ی کنونی از آن رنج می برد و در میان راه حلی را باید یافت تا جامعه از این استعمار نجات پیدا کند.
,یادداشت: مهران رحمانی
,انتهای پیام/
,,
,
,
]
ارسال دیدگاه