به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صدای خرامه، در یادداشت قبلی، این نکته بیان شد که شورای شهر، ترکیب فعال سیاسی، حقوقدان، معمار، ایده پرداز فرهنگی، اقتصاددان، برنامه ریز و صاحبان زبان را در دل خود جای دهد که اگر هر عضو شورای شهر در یکی دو مورد قوی باشد، کار تمام است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صدای خرامه, یادداشت قبلی,مطالب و یادداشت هایی به صورت سلسله وار تا روز انتخابات با عنوان "شورای شهر جایی برای متخصصین" منتشر می شود که بخش اول آن به اهمیت وجود فرد یا افرادی با ایده ها و دیدگاه های فرهنگی خواهد پرداخت:
,قطعا شناسایی، ارائه پیشنهادات و سیاستگذاری نقاط قوت و ضعف فرهنگی در یک مجموعه چندهزار نفره شهری، یکی از شعارهای نامزدهایی است که ادعا دارند به فرهنگ هم توجه خواهند کرد اما "پرمغز" بودن این شعارها نشان می دهد که به ایستگاه "عمل" می رسد یا خیر.
,برای ارتقاء کیفیت فرهنگ یک منطقه، ابتدا باید "داشته ها" و "نداشته ها" را شناسایی کرد؛ داشته ها را "نگهداری" و نداشته ها را "رشد" داد؛ نه اینکه پس از گذشت چهارسال ببنیم آنچه را همیشه به آن افتخار می کردیم را هم از دست دادیم.
,ارتقای فرهنگ، بیشتر از آنکه "هزینه" داشته باشد نیازمند "صبر و تلاش" است؛ یک مشکل فرهنگی، یک روزه به وجود نیامده که بخواهد یک روزه حل شود پس آنهایی که می خواهند همه مشکلات شهرستان را فوری حل کنند راستگو نیستند.
,مسئله بعد "اعتماد عمومی" است؛ افرادی با تفکرات خشک و متعصبانه وجود دارند که به هیچ عنوان قابل انعطاف نیستند و ارتقاء فرهنگ را در برخی موارد به عنوان "ناهنجاری" می شناسند؛ نامزدهای شورای شهر ابتدا ببینند عموم مردم به دنبال چه هستند بعدا قدم در این وادی بگذارند.
,نکته آخر اینکه، اعضای شورای شهر هر چقدر هم "نخبه" باشند باز هم "عقل کل" نیستند؛ استفاده از ظرفیت های فرهنگی، استقلال آنها را زیر سوال نخواهد برد، نامزدها باید به این مسئله ایمان پیدا کنند که "اگر فرهنگ درست شد، اقتصاد و سیاست هم درست می شود".
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه