سیاستِ عالی‌جناب بنفش‌پوش برای حفظ ریاست

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، از حق نگذریم، روحانی سیاست‌مدار زیرکی است و خوب می‌داند چگونه در دلِ مردم جا باز کند. او بی‌آنکه زحمتِ زیادی به خرج دهد اولویت‌ها را تغییر می‌دهد و با بزرگ‌نمایی مسایل پیش‌ پا افتاده پایگاه‌ اجتماعی‌اش را نگه می‌دارد. درحالی که همه از وضعیت نابسامان اقتصادی گله می‌کنند، رئیس جمهور به‌خاطر عدم برگزاری یک کنسرت آشوب به پا می‌نماید.

روحانی با این کارها دو مقوله را کنار هم قرار می‌دهد تا به مردم بگوید اگر دولت تدبیر نتوانست مشکلات اقتصادی را حل نماید، در عوض به‌منظور تحقق آزادی و ایجاد نشاط، مجوز برگزاری کنسرت در شهرهای مذهبی را هم گرفت و یا حداقل برای رسیدن به این امر تلاش کرد.

قطعاً همه می‌دانند که قشر خاصی از جامعه با مسئله‌ی کنسرت درگیر هستند و تعداد کنسرت‌های لغو شده به یک صدم نیز نمی‌رسد، اما روحانی به علت همان زیرکی‌اش از این یک درصد نهایت استفاده را می‌نماید. 

روحانی در انتخابات سال 96 با جمله‌ی «من سرهنگ نیستم» توانست ذهنیتی کذب در بین عوام ایجاد نماید و طوری رفتار کند که همگان بر این باور باشند، سرهنگ‌ها آدم‌هایی تندرو و دارای شخصیت منفی هستند، لذا به درد ریاست‌جمهوری نمی‌خورند.

حالا رئیس دولت یازدهم دقیقا همین سیاست را در انتخابات 96 دنبال می‌نماید و تا می‌تواند به دستگاه‌های حاکمیتی و قضایی طنزوار هجمه می‌برد. بعید نیست روحانی برای آنکه رقبایش را از میان بردارد، در انتخابات آتی بار دیگر شخصیت اشخاص را هدف نگیرد.

کانال‌های تلگرامی حامی رئیس دولت یازدهم از هم‌اکنون سیاستِ تخریب شخصیتی رقبای روحانی را آغاز کرده‌اند و آن‌ها را قاتل و جلاد می‌نامند. این مقوله چیز جدیدی نیست و استمرار همان رویه‌ای می‌باشد که رئیس‌جمهور از سال 92 کلید زده است.

روحانی با گفتن جملاتی کوتاه اما بی‌اساس ذهنیت جامعه را تغییر می‌دهد و خود را فرشته‌ی نجات می‌نامد، او طوری می‌گوید: «مردم باید آزادی را لمس کنند» که انگار هیچ‌کس در این کشور آزاد نیست و همه را به میله بسته‌اند!

سیاستی که رئیس‌جمهور برای پیروزی در انتخابات انتخاب کرده، کارساز اما کثیف است. روحانی به‌جای آنکه از عملکرد خویش دفاع نماید و برنامه‌هایش را ارائه دهد، به هرکسی یه لقبی می‌دهد و آن‌ها را تمسخر می‌نماید.

انتهای پیام/