دو قطعه شعر ترکی و فارسی از شاعر تک بیتی ها+عکس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از تبریز بیدار،  میرزا محمدعلی صائب تبریزی (متولد حدود 1000 و متوفی 1080 هجری قمری) بزرگ‌ترین غزلسرای قرن یازده در سلسله صفوی است.

درباره محل تولد وی اختلاف نظر وجود دارد. عده‌ای او را متولد تبریز و برخی دیگر او را متولد اصفهان می دانند اما در اینکه پدر و اجدادش از تاجران و بازرگانان تبریز بودند شکی نیست.

خانواده صائب تبریزی جزء هزار خانواری هستند که به دستور شاه عباس اول از تبریز به اصفهان مهاجرت کردند و در اصفهان معروف به "تبارزه"(تبریزهای)  اصفهان شدند.

صائب مرد سفر بود و وقتی به سن جوانی رسید به حج رفت و در بازگشت به مشهد رفت. سپس به دیگر بلاد از جمله هندوستان، کابل و هرات رفت.

وقتی به اصفهان برگشت در زمان شاه عباس دوم به مقام ملک‌الشعرایی رسید. وی بعد از حدود 80 سال عمر در اصفهان از دنیا رفت و در باغ تکیه در کنار زاینده‌رود به خاک سپرده شد.

سبک هندی را صائب تبریزی به کمال رساند. او بیش ار هر شاعر دیگری اسلوب معادله یا مدعا مثل را به کار برده است. مثلاً در شعر زیر: "من از روییدن خار سر دیوار دانستم/ که ناکس، کس نمی گردد بدین بالا نشینی ها.

از صائب اشعار فراوانی در قالب‌های گوناگونی به جای مانده است. وی علاوه بر شعر فارسی، اشعاری نیز به زبان مادری خود سروده است. نازکی خیال و لطافت اندیشه و مضمون سازی های ظریف و معنی های بیگانه و باریک در شعر وی دیده می‌شود. ابیات غزل وی استقلال معنایی دارند و در یک غزل از چندین موضوع سخن گفته است و در نهایت اینکه صائب تبریزی شاعر تک بیتی‌ها است.

دو شعر از صائب به زبان ترکی و فارسی تقدیم می شود

نه احتیاج که ساقی ویره شراب سنه؟

نه احتیاج که ساقی ویره شراب سنه؟ ************* که ئوز پیاله سینی ویردی آفتاب سنه

شراب لعلی ایچون توکمه آبرو زنهار ************* که دمبدم لب لعلین ویرور شراب سنه

اگر ویرام داشه پیمانه نی گیچورمندن ************* شرابدن نیچه گوز تیکسه هر حباب سنه

قوروتما ترلی عذارین ایچینده باده ناب ************* که گل کیمی یاراشور چهره پرآب سنه

شرابدن نه عجب اولماسون اگر سرخوش ************* بودوزلو لبر ایلن نیلسون شراب سنه؟

بوآتشین یوز ایلن کیم دوتار سنین اتگین ************* حلال ایلر قانینی تایتر کباب سنه

دیدوم چیخاره سنی خط حجابدن، غافل ************* که خط غباری اولور پرده حجاب سنه

سنین صحیفه حسنین، کلام صائب دور ************* که داغ عیب اولور خال انتخاب سنه

حیات جاودان خواهی به صحرای قناعت رو

اگر نه مد بسم الله بودی تاج عنوان ها ************* نگشتی تا قیامت نوخط شیرازه، دیوان ها

نه تنها کعبه صحرایی است، دارد کعبه دل هم ************* به گرد خویشتن از وسعت مشرب بیابان ها

به فکر نیستی هرگز نمی افتند مغروران ************* اگر چه صورت مقراض لا دارد گریبان ها

سر شوریده ای آورده ام از وادی مجنون ************* تهی سازید از سنگ ملامت جیب و دامان ها

حیات جاودان خواهی به صحرای قناعت رو ************* که دارد یاد هر موری در آن وادی سلیمان ها

گلستان سخن را تازه رو دارد لب خشکم ************* که جز می رساند در سفال خشک، ریحان ها؟

نمی بینی ز استغنا به زیر پا، نمی دانی ************* که آخر می شود خار سر دیوار، مژگان ها

کدامین نعمت الوان بود در خاک غیر از خون؟ ************* ز خجلت بر نمی دارد فلک سرپوش این خوان ها

چنان از فکر صائب شور افتاده است در عالم ************* که مرغان این سخن دارند با هم در گلستان ها

مقبره صائب تبریزی در اصفهان