آزادسازی ارتفاعات چهل چشمه از لوث وجود گروهک های ضدانقلاب

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، پیشمرگ مسلمان کرد محمد کریمیان از بازماندگان سازمان پیشمرگان مسلمان کرد شاخه دیواندره، طراحی و اجرای عملیاتی را که در ارتفاعات کوه های چهل چشمه دیواندره صورت گرفته است را این گونه بازگو می کند:

در روز سیزدهم تیرماه سال 1363 به من اطلاع دادند که به ملاقات برادر ادوینی بروم. وقتی خدمت برادر ادوینی رسیدم، ایشان به من گفت: کاک محمد قلل مرتفع شهر دیواندره و علی الخصوص کوه چهل چشمه را روی نقشه مشخص کن، می خواهیم یک عملیات را طرح ریزی کنیم. من هم تمام نقاط حساس و سوق الجیشی را برای ایشان مشخص کردم. بعد هم با اعلام به توپخانه و شلیک چند گلوله به نقاط مشخص شده، نقشه عملیات آماده شد. بعد هم به من دستور دادند که از ارتفاعات دالاش به طرف دره گزان ـ قله های مرتفع کوه چهل چشمه دیواندره ـ حرکت کنم.

به دلیل اینکه به منطقه آشنایی کامل داشتم، با این نحوه حرکت مخالفت کردم و گفتم: با توجه به شناختی که از منطقه دارم، اگر از این مسیر حرکت کنیم، در صورت درگیری تلفات ما بسیار بالا خواهد بود. لازم است از مسیر «کل کش» عملیات را شروع کنیم. هنوز به نتیجه نرسیده بودیم که خبر رسید نیروهای مخابرات توانسته اند فرکانس بی سیم نیروهای ضد انقلاب را پیدا کنند. وقتی صحبت های آن ها را شنیدیم متوجه شدیم که گروهک ها در منطقه دالاش و دوله سیر ـ قله های مرتفع کوه چهل چشمه دیواندره ـ با آمادگی کامل مستقر شده اند و منتظر رزمندگان سپاه اسلام هستند.

فرمانده عملیات وقتی متوجه این موضوع شد به من گفت: حالا که وضعیت این گونه است، تصمیم انتخاب مسیر حرکت با خود شماست. من هم به اتفاق چند تن از برادران رزمنده به طرف کل کش حرکت کردیم و تعدادی نیرو هم به طرف دره گزان به راه افتادند. قرار بر این بود که پس از رسیدن نیروها به مکان مورد نظر، عملیات رأس ساعت 4 شروع شود.

یک ساعت قبل از زمان تعیین شده به محل مورد نظر رسیدیم. افراد کومله متوجه حضور ما شدند و بین ما و نیروهای دشمن درگیری مختصری شکل گرفت. ساعت 4 دستور آغاز عملیات صادر شد، وقتی جلوتر رفتیم متوجه شدیم که تیربار کالیبر 50 دشمن در نقطه حساسی مستقر شده و نیروهای ما مجال حرکت ندارند.

یکی از رزمندگان داوطلب شد که تیربارچی کومله را از کار بیاندازد. این رزمنده یک مسیر بسیار طولانی را سینه خیز طی کرد و توانست خدمه تیربار را هدف قرار دهد. با کشته شدن خدمه و تصرف سنگر تیربارچی، ما به طور کامل بر اوضاع مسلط شدیم و دشمن با به جا گذاشتن چند کشته و زخمی فرار کرد و ما توانستیم با یاری خداوند ارتفاعات کل کش را آزاد کنیم.

حین بازگشت متوجه شدیم که نیروهای ضد انقلاب، کوه را دور زده و می خواهد مجدداً ارتفاع را پس بگیرد. ما با پشتیبانی توپخانه توانستیم به قله برگردیم، اما دشمن با بسیج تمام نیروهایش توانسته بود زودتر از ما به قله برسد. این موضوع باعث شد سه شبانه روز در محاصره گرفتار شویم. در این مدت به شدت در تنگنا قرار داشتیم؛ نه آب، نه غذا، نه دارو و نه هیچ امکانات دیگری همراه نداشتیم. ظهر روز چهارم وقتی متوجه شدیم حلقه محاصره لحظه به احظه تنگ تر می شود، حمله کردیم و توانستیم مجدداً قله را از آن ها باز پس بگیریم.

انتهای پیام/