به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از میناب جنوب، صنایع دستی از دیرباز در فرهنگ ایرانیان جزء اصالتهای خاص بوده است. بی شک هنر و هنرمند جایگاه ویژه ای در تاریخ ایران داشته و متاسفانه در هزار توی تاریخ شاهد هستیم که هر از گاهی و در هر زمانی قسمتی از هنر و صنایع تاریخی ما به شکلی به تاراج رفته و یا بر اثر کم لطفی ها به فراموشی سپرده شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, میناب جنوب,با گذشت دو دهه از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلا‌می و تغییرات بنیادی که در زمینه های مختلف علمی و فنی بوجود آمد ولی متاسفانه در زمینه صنایع دستی تغییرات بنیادی و اساسی صورت نپذیرفته، این صنعت و هنر که مواد اولیه آن آسان، در دسترس و خیلی ارزان تهیه می گرددمی تواند در زمینه اشتغال و جذب افراد بیکار نقش موثری ایفا کند.
,صدها سال قبل در روستا های شهرستان میناب نوعی بازار انحصار در تولید کالای بومی و محلی آن منطقه بوجود آمده بود و صنعتگران هر روستا موظف بودند فقط یک کالای انحصاری تهیه نمایند و در روز پنج شنبه همه روستاییان محصولا‌ت خود را به شهر می آورند و در پنجشنبه بازار میناب به صورت پایاپای و یا خرید و فروش عرضه می کردند.
,روستای شهوار فقط صنایع سفالگری، روستای بهمنی سینی (سپ)تهیه می کرد، بادبزن کاری از روستای قاسم جلا‌لی، صندوق لباس (کنتله ) کاری از روستای چلو و ... بود که به سایر شهرستان کشور، جزایر و کشورهای حاشیه خلیج فارس صادر می شد.
,صادرات کالاهای بومی مردمان میناب به بازارهای خارجی آنها را تشویق می کرد که از لحاظ خلق ابتکارات و مهارتها سر آمد دوران خود شوند و اگر روزی دیگر بار عرصه ای برای فعالیت های نوین پیدا نمایند بدون شک جایگاه از دست رفته خود را باز خواهند یافت.
,
هرمزگان با جاذبه های تاریخی واصالتهای ماندگارش زبانزد همگان بوده و تا بوده آنرا به صنایع دستی میناب و پنجشنبه بازار میناب می شناخته اند، هنر دست هنری است ماندگار که جابذبه های گیرای آن همچو چشمانی سیه هر بیننده ای را به تامل و درنگ از این فرهنگ بومی منطقه میناب وا می دارد.
,
روستای بهمنی در 3 کیلومتری شهرستان میناب با 200 خانوار و به عبارتی 1000 نفر جمعیت یکی از روستاهای دارای باغهای انبوه مرکبات، نخیلات وانبه بوده که تمام مسیر با بوی خوش ودل انگیز درختان انباشته شده است.
,از مجموع 200 خانوار ساکن در روستای بهمنی بیش از 150 خانوار در زمینه های مختلف در کار گاههای خرده مالکی خود مشغول به کار می باشند.
,در بررسی اجمالی معلوم می شود که مقدار زیادی از صنعت و هنر اجدادی مردمان شهرستان میناب به دست فراموشی سپرده شده و هیچ اثری از بعضی از سازندگان ،صنعتگران و یا کارهای قدیمی آنها جهت بازدید و مطالعه در دست نمی باشد که این نیازمند توجه و حمایت مسئولان برای احیاء مجدد صنعت بومی و محلی این شهرستان است.
,امروزه با تغییر در بینش، روش و آموزش، ارتباط وسیع با نمایشگاههای داخلی و خارجی، حمایتهای بازار یابی برای صنعتگران، کمک برای وررود به بازار های داخلی و خارجی، وجود برنامه های رفاهی و تامین اجتماعی برای کلیه صنعتگران وهنرمندان، راه اندازی خبرگزاری صنایع طراحی،خلق مهارتهای و نوآوری دستی، حمایت از کار آفرینان و به روز در آوردن صنایع دستی، تسهیل در اخذ اعتبارات وامی برای صنعتگران توانستند بازارهای دنیا را تسخیر کنند.
,تجاری سازی دست بافته های مردم میناب جذب گردشگر را آسان، در صد بیکاری را بشدت کاهش داده، شبیه سازی و ارائه کالاهای نامرغوب بجای کالاهای بومی، حمایت مستقیم از تولید کنندگان و آسان و در دسترس بودن منابع بانکی باسود کم، آنها را به عنوان یکی از قطبهای گردشگردی جهان معرفی کرده است.
,از دیگر ویژگیهای بازار استان هرمزگان وجود انواع و اقسام صنایع اعم از حصیر بافی، سفالگری، زری بافی، نساجی، خوس دوزی، توربافی و ... می باشد که شرح هر کدام از این مجموعه ها خود کتاب قطور و یا داستانهای بلند و جذابی دارد.
,حصیر بافی و صنایع نساجی که خود قدمتی هزار ساله دارد و قبل از عصر فلز و ماشین در شهرهای جنوبی خلیج فارس بخصوص استان هرمزگان که مرکز اصلی فعالیت بانوان و مردم ، شهرستان میناب بوده فعالیت گسترده ای داشته اند.
,ساخت سینی (سپ)، جامیوه ای، جانانی، صندوق لباس (کنتله )و یا مرکز نگهداری اشیاء قیمتی، دمکش، جانماز، بادبزن، جارو، پاپوش (سواس ) و ... که همه اینها از برگ درخت خرما و انواعی از علفهای هرز (کاش )ساخته می شود
,از صنایع نساجی دست بافته های مردمان میناب می توان به "کیس کلیی" و "لنگ گروگی" (پارچه های بسیار زیبایی که توسط کارخانجات کوچک در این دو روستا ساخته می شد ) اشاره نمود که سازندگان طی یک هفته وسایل ساخته شده خود را از روستاهای دور و نزدیک جهت معاملا‌ت پایاپای یا خرید و فروش به مرکز شهر به نام پنجشنبه بازار می آوردند.
,خوس(خوص) دوزی، شک بافی، بادله دوزی و طناب بافی از دیگر صنایع دستی استان به شمار می رود که به صورت پراکنده صنعتگران در سطح استان به آن اشتغال دارند.
,گلابتون دوزی(کمه دوزی)، خوس دوزی، شک بافی و بادله دوزی، کی دیگر از صنعت دست بافتنی زنان شهرستان میناب است که طرفداران زیادی دارد.
,شهرستان میناب با 300 نفر جمعیت در 95 کیلومتری بندرعباس قرار دارد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه