به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کاشان اول، تغییرات سیاسی و اقتصادی کشور موجبات تغییرات فرهنگی و اجتماعی را نیز فراهم می آورد و تأثیر و تأثر این دو عامل بر هم، دوری است بی پایان.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کاشان اول,نظام اقتصادی و سیاسی در سالهای متمادی، توسعه امکانات بهداشتی، آموزشی و فرهنگی در کلان شهرها را رقم زده است و در عین حال، این امکانات در سطح پایین‌تری در روستاها و شهرهای کوچک در دسترس است.
,جوانانی هم که برای تحصیلات یا سربازی و هر دلیل دیگری به شهر می روند، جذب زرق و برق شهر شده و بنا به طبع جوانی و تنوع طلبی از بازگشتن به محیط بسته و بی امکانات روستا خودداری می کنند. در اینجا یکی از عواملی که هم موجب مهاجرت و هم ادامه دهنده تبعات مهاجرت است، بررسی می شود؛ «رسانه» یکی از این عوامل است؛ عنصر که به سبب دشواری مهار و جهت‌دهی آن، موجب ایجاد ذهنیت تنفر از زندگی در روستا در ذهن جوانان می شود.
,جوانانی که به شهر آمده اند؛ چه تنها و چه با خانواده خود، از قیودات روستای خود رها شده اند. آنان در محیط جدید، خود را نیز ملزم به رعایت آداب و رسوم محل جدید نمی دانند و این نسل به زودی خلأهای فرهنگی را به نسل بعد خود منتقل می کند و جوان این نسل و نسل های بعدی اش برای پر کردن و جبران نیاز فرهنگی خود به دنبال الگویی می گردد، آنچه که در این میان وارد معرکه می شود و تمام معادلات را به نفع خود تغییر می دهد، چیزی نیست جز رسانه (شامل تلویزیون، ماهواره و فیلم های آنها)؛ این عنصر الگوهایی زیبا و سریع و باور پذیر را در اختیار جوان می گذارد و چنان واقع نماست که از گرد راه نرسیده، ذهن خالی جوان را پر می کند.
,آنچه در اینجا تعیین کننده و سرنوشت ساز است، محتوایی است که رسانه به مخاطب خود القا می کند و مهاجران و مهاجرپذیران قربانی سرنوشتی هستند که رسانه برای آنها تعیین می کند! مهاجران چونان سحرشدگانی به دنبال الگو های ارائه شده به راه می افتند و گاهی از مسحور شدن خود بی خبرند!
,اتفاقی که به عنوان نتیجه رخ می دهد و نشان دهنده محتوای ارائه شده رسانه هاست، چیزی جز بالا رفتن آمار خشونت و اعتیاد و رفتارهای پرخطر نبوده است! رسانه؛ به عنوان والدین دوم جوانان، هر آنچه را که برای او دغدغه و هیجان انگیز است، در مدت زمان کوتاه از آغاز تا انجام به نمایش می گذارد و در این میان، جوان بی تفکر در باب «واقعی» و «واقع نمایی» به ورطه عمل پای می گذارد.
,حال شهر مهاجر پذیر مالامال است از این جمعیت مهاجر افسون شده. مهاجرپذیران باید نگران فرزندان خود باشند که در ارتباط با این گروه قرار می گیرد. چندی نمی پاید که جوانان مهاجرپذیر نیز رنگ مهاجران را به خود می گیرند. آنها نیز در معرض همان رسانه هایی هستند که مهاجران هستند. شاید آنچه که این جسارت را برای مهاجرپذیران فراهم می آورد تا به مشاهدات رسانه ای خود، جامه عمل بپوشانند، چیزی نباشد جز رفتار مهاجران.
,اینک یک شهر می ماند و جوانانی که هر روز دردسر جدیدی برای شهر ایجاد می کنند. از آنجایی که اینگونه مهاجرتها به قدری بوده است که می توان گفت جمعیت روستایی کشور به کمتر از 50 درصد رسیده و این جمعیت در شهرها ساکن شده اند، اینک یک کشور می ماند و هر روز دردسر جدیدی! این مهاجرت هنوز هم در حال انجام است و جریان بارگذاری اطلاعات ناسالم رسانه ها در ذهن هایی که کشور برای آنها نقشه ای در نظر نگرفته در حال انجام است .
,این تنها کشور ما نیست که از گذشته تا کنون با این مشکل روبه روست. بلکه این پدیده جهانی است. آیا رسانه اژدهایی غیر قابل کنترل است یا می توان از مردم اژدها سوارانی قهار ساخت؟ آیا می توان به طور قاطع انگشت اتهام را به سوی رسانه گرفت و آن را هم به علت مهاجرت دانست و بعد از آن هم ادامه دهنده آسیب های ناشی از مهاجرت نسبت داد؟
,آیا می توان با افزودن توانایی به نام سواد رسانه ای به سوادهای پایه ای خواندن، نوشتن و حساب کردن از آسیب های رسانه کاست؟ آیا تا کنون به این مقوله به عنوان یک سرفصل درسی و فوق برنامه توجه شده است؟
,باید گفت رسانه به عنوان یک سلاح دوربرد و کشتار جمعی از عهده نابودی فرهنگ های خرد و سنن مناسب وظیفه خود را انجام داده است. شاید از وقت آن گذشته باشد؛ اما هنوز هم می شود از تبعات آن که یکی مهاجرت و اختلالات فرهنگی و اجتماعی ناشی از آن است کاست وگرنه باید بدانیم که مشکلات آن هر دم به رنگی در خواهد آمد و هر دم از این باغ بری خواهد رسید!
,حکیمه سلحشوری بهزادی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه