راهپیمایی های مردم انقلابی سنندج مسالمت آمیز برگزار می شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ یکی از بازماندگان سازمان پیشمرگان مسلمان کرد در گفت و گو با پیشمرگ روح الله، با اشاره با جنایات رژیم پهلوی در سنندج گفت: تظاهرات مردم سنندج در عین حال که بسیار با شکوه برگزار می شد، عاری از هر گونه خشونت و خرابکاری بود. مردم با نظم و ترتیب خاصی در مراسم شرکت می کردند و علی رغم اینکه با تمام وجود خواهان برچیدن پایه های حکومت پهلوی بودند، اما از به اغتشاش کشیدن مراسم هم جلوگیری می کردند.

اکثر تظاهرات های مردم سنندج با خواندن نماز جماعت در خیابان ها به اتمام می رسید و مردمی که در راهپیمایی ها با وضو شرکت می کردند، به هیچ وجه قصد اغتشاش و خرابکاری در شهر را نداشتند. مردم سنندج به ساختمان ها و اموال عمومی کاری نداشتند و تنها خواسته اشان استقرار حکومت اسلامی بود.

اما نیروهای شهربانی و ساواک سنندج سعی می کردند با ایجاد مزاحمت برای شرکت کنندگان در تظاهرات های مردمی، راهپیمایی مسالمت آمیز مردم را با حاشیه همراه سازند تا خواسته به حق مردم سنندج به گوش جهانیان نرسد.

شرایط خاص کردستان باعث شده بود که در روزهای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی، نیروهای ـ شهربانی و ساواک ـ غیر بومی زیادی از سایر استان ها به طرف کردستان سرازیر شوند و در سرکوب مردم شرکت کنند. در روزهای منتهی به پیروزی انقلابی اسلامی، اکثر تظاهرات های مردمی با دخالت نیروهای امنیتی رژیم پهلوی به درگیری تبدیل می شد و مردم سنندج برای اینکه از وارد آمدن خسارت به بیت المال بکاهند، خیلی سریع صحنه را ترک می کردند.

یک روز مردم سنندج در میدان آزادی تجمع کرده بودند و بر علیه رژیم پهلوی شعار سر می دادند. نیروهای شهربانی و ساواک که از قبل در محل ساختمان شهربانی در خیابان پاسداران تجمع کرده بودند، به یک باره به طرف خیل جمعیت هجوم آوردند. مردم برای جلوگیری از هر گونه درگیری با نیروهای شهربانی و ساواک، قدم به قدم به طرف میدان انقلاب عقب نشینی می کردند.

نیروهای امنیتی رژیم پهلوی که از وارد آمدن خسارت به منازل و مغازه های سطح شهر هیچ ابایی نداشتند، منازل و مغازه ها را به آتش می کشیدند. شهر کاملاً در غرق نیروهای امنیتی بود و مردم حاضر در مراسم راهپیمایی قدم به قدم به طرف مسجد امین عقب نشینی می کردند.

حتی حسینیه شهر سنندج هم از آتش کین مزدوران پهلوی در امان نماند و بخشی از حسینه در آتش سوخت. مردم انقلابی شهر سنندج که قصد درگیری با مزدوران پهلوی را نداشتند، به طرف مسجد امین که محل تجمع نیروهای انقلابی و هم چنین محل شکل گیری تظاهرات های مردمی بود، در حال عقب نشینی بودند.

مزدوران رژیم پهلوی قصد داشتند با به آتش کشیدن مسجد امین سنندج، ـ به خیال واهی خودشان ـ  به تظاهرات های مردم سنندج پایان دهند. جوانان انقلابی سنندج در چهار راه خیابان شهدا به نیت پلید نیروهای امنیتی رژیم پهلوی پی بردند و در همان نقطه با نیروهای شهربانی و ساواک درگیر شدند. با درگیر شدن نیروهای مردمی با مزدوران رژیم ستم شاهی، تعدادی از نیروهای امنیتی کتک مفصلی از دست نیروهای انقلابی خوردند و به همین خاطر خیلی سریع از محل متواری شدند.

علی رغم اینکه در تمام تظاهرات هایی که در سایر کشورهای جهان اتفاق می افتد و مردم در پی وارد آوردن خسارت به بانک ها، ادارات و سازمان های دولتی هستند، اما مردم سنندج حتی حاضر نبودند کوچکترین خسارتی به اموال عمومی وارد شود. و در عوض این مأموران امنیتی رژیم ستم شاهی بودند که می خواستند با به اغتشاش کشیدن مراسم راهپیمایی و وارد آمدن خسارت به اموال عمومی از رژیم پهلوی دفاع کنند.

در واقع مردم خودشان را صاحب مملکت می دانستند و معتقد بودند بعد از رفتن شاه از مملکت و استقرار حکومت اسلامی، باید به زندگی خود ادامه دهند و نباید به واسطه مخالفت با رژیم پهلوی، به اموال و سرمایه های مملکت آسیب و خسارت وارد کنند. ولی در مقابل مزدوران رژیم به هر ریسمانی پوسیده ای چنگ می زدند تا از رژیم ساقط شده پهلوی دفاع کنند.

انتهای پیام/