به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای گناباد، حوزه علمیه قم در سال ۱۳۰۱ با حضور آیت‌الله حاج شیخ عبدالکریم حائری آغاز به فعالیت کرد و در دوره مرجعیت ایشان، با تأسیس بیمارستان و اقدامات دیگر بخشی از کارهای عمرانی قم رونق گرفت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از , ندای گناباد, ، حوزه علمیه قم در سال ۱۳۰۱ با حضور آیت‌الله حاج شیخ عبدالکریم حائری آغاز به فعالیت کرد و در دوره مرجعیت ایشان، با تأسیس بیمارستان و اقدامات دیگر بخشی از کارهای عمرانی قم رونق گرفت.,با فوت این مرجع بزرگ در سال ۱۳۱۵، مرجعیت در قم آقایان سید صدرالدین صدر٬ سیدمحمدحجت و آقا محمدتقی خوانساری و مرجعیت جهانی سید ابوالحسن اصفهانی بودند که ایشان نیز در سال ۱۳۲۵ درگذشتند و سپس نیز آیت‌الله قمی فوت نمودند و مرجعیت مجدداً به ایران برگشت و در اختیار آیت‌الله بروجردی قرار گرفت.
,مراجع و فضلای قم و بازاری‌های تهران تلاش زیادی برای بازگشت ایشان به قم کردند اما در این حرکت حضرت امام خمینی (ره) نقش محوری داشتند و با آغاز مرجعیت آیت‌الله بروجردی حوزه قم قوامی تازه یافت چراکه با تلاش ایشان به تعداد طلاب علوم دینی افزوده می‌شد به‌گونه‌ای که در گزارش ساواک در سال 1335 تعداد طلاب قم به بیش از 5 هزار رسید.
,مرجعیت شیعه در دوره رهبری آیت‌الله بروجردی دامنه نفوذش را در جامعه گسترش داد و به‌تدریج نسل جدید دانش‌آموختگان قم بدنه نیرومندی شکل داد که یک دهه بعد توانست نقش فعالی را در سیاست عهده‌دار شود اما آیت‌الله بروجردی در سال ۱۳۴۰ فوت کردند و به‌رغم تشتتی که در وضعیت مرجعیت پیش آمد٬ مواضع امام راحل مرجعیت را بیش‌ازپیش وارد مرحله نوینی کرده و سیاست پرهیزی در حوزه علمیه را به سیاست پذیری محدود تبدیل کرد.
,با فوت آیت‌الله بروجردی رژیم شاهنشاهی احساس کرد فرصت طلایی به دست آورده و تصمیم گرفت برنامه‌هایی که با مخالفت ایشان روبه‌رو بود را اجرا کند، لذا تلاش خود را برای اجرای اصلاحات موردنظر امریکا آغاز کرد اما با تصویب طرح انجمن‌های ایالتی و ولایتی و حذف اسلام از شروط انتخاب شوندگان در مجلس، امام به‌شدت موضع می‌گیرند و مخالفت خود را طی تلگرامی به شاه اعلام می‌کنند.
,ایشان طی اعلامیه‌ای اصول شش‌گانه را غیرقانونی خوانده و در جلسات مختلف به وعاظ توصیه می‌کردند که در جلسات سخنرانی به تصمیمات حاکمیت حمله کنند و طی اعلامیه از مردم خواست برای رفراندوم از خانه خارج نشوند و مردم هم رعایت کردند.
,درنهایت در روز دوم فروردین ۴۱ مجلس سوگواری از طرف آیت‌الله گلپایگانی به مناسبت شهادت امام صادق برگزار شد که موردحمله نیروهای دولتی قرار گرفت و عده‌ای از طلاب مضروب شدند و از این تاریخ به بعد مقابله با شاه جدی شد.
,در ادامه امام در نظر داشت که روز عاشورای همان سال را به‌روز مبارزه با شاه تبدیل و با دعوت از مردم عصر عاشورا مصادف با ۱۳ خرداد 42 برای سخنرانی عازم فیضیه شدند و در سخنرانی خود مستقیماً به شاه و اسرائیل حمله کردند این در حالی بود که سازمان امنیت توصیه کرده بود که درباره اسرائیل صحبت نشود.
,مأموران رژیم شب ۱۵ خرداد ساعت ۲ و نیم بامداد به منزل امام آمده و ایشان را به تهران بردند و صبح روز بعد مردم به تظاهرات پرداختند و درگیری تا عصر ادامه داشت و تعداد زیادی کشته و مجروح شدند.
,دستگیری امام با واکنش علما و مراجع در ایران و عراق شد و آیات عظام میلانی ٬نجفی٬ محمدتقی آملی و شریعتمداری با آمدن به تهران و اعلام مرجعیت ایشان٬ راه اعدام امام و آیت‌الله قمی و محلاتی را سد کردند لذا رژیم شاه به‌ناچار مرداد ۴۲ امام را به داودیه تهران منتقل کردند که مردم مرتب به دیدار ایشان می‌رفتند و مجدداً محدودیت چهارماهه اعمال و درنهایت امام در 5 فروردین ۱۳۴۳ آزاد و مردم در همین راستا جشن‌های باشکوهی در قم و سایر شهرهای کشور برگزار کردند.
,این پایان ماجرا نبود و حوادث ۱۵ خرداد و طرح لایحه کاپیتولاسیون در مجلس باعث واکنش شدید روحانیت شد و امام اعلام کرد که در ۴ آبان سخنرانی خواهد کرد لذا دولت نماینده‌ای را برای بازداشتن امام از سخنرانی فرستاد اما امام نپذیرفت و سخنرانی تاریخی خود را ایراد کرد و همین سخنرانی باعث شد که رژیم شاه در ۱۳ آبان ۱۳۴۳ ایشان را به ترکیه تبعید و پس از حدود یک سال در تاریخ ۱۳ آبان ماه ۴۴ به نجف انتقال و دور جدیدی از نهضت اسلامی آغاز شد.
,ابوالقاسم شفیعی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه