هم دلی نیروهای سپاه، ارتش و سازمان پیشمرگان مسلمان کرد در پاکسازی سقز

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، روحانیون و مردم انقلابی شهرستان سقز در اولین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی، با بیعت با امام خمینی(ره) و انقلاب اسلامی، وفاداری خود را نسبت به انقلاب اسلامی و امام خمینی(ره) به اثبات رساندند. اما گروهک سیاسی مخالف با نظام نوپای ایران اسلامی، همزمان و همگام با سایر شهرهای مناطق کردنشین، در شهرستان سقز نیز بلوا و آشوب به پا کردند.

شهرستان سقز که به عنوان یکی از شهرهای سیاسی استان کردستان شناخته می شد، همواره مورد توجه گروهک های سیاسی بود. حضور روحانیون و ماموستایانی که با هویت انقلاب اسلامی آشنایی داشتند، باعث نزدیکی و پیوند مردم با نظام نوپای ایران شده بود.

یکی از چهره های فعال در این زمینه مرحوم ملا سید احمد حسینی بود. نقش ایشان در برپایی تظاهرات های مردمی در دوران ستم شاهی برای مردم این شهرستان کاملاً آشکار است. ملا سید احمد بعد از پیروزی انقلاب اسلامی مسئولیت کمیته انقلاب اسلامی شهرستان سقز را عهده دار می شود و در روز برگزاری همه پرسی 12 فروردین ماه سال 58 مسئولیت برگزاری همه پرسی را در یکی از صندوق های اخذ رأی شهرستان سقز را عهده دار می شود.

حضور چهره های مورد قبول مردم در صحنه همه پرسی شهرستان سقز، باعث می شود خیل عظیم جمعیت و با عشق و علاقه پای صندوق های اخذ رأی حاضر شوند. همین حضور حداکثری مردم در پای صندوق های اخذ رأی، خشم گروهک های سیاسی را شعله ور می سازد و نیروهای ضدانقلاب با حمله به محل جمع آوری آرای مردم، تعدادی از صندوق اخذ رأی را به آتش می کشند و تعدادی از صندوق ها را نیز با خود می برند.

با خروج نیروهای سپاه پاسداران از شهرهای کردستان و از طرف دیگر مسلح شدن نیروهای ضد انقلاب، جوانان انقلابی شهرهای استان کردستان مجبور به مهاجرت به استان های هم جوار می شوند. با خروج نیروهای انقلابی از شهرهای کردستان؛ نیروهای ضد انقلاب شروع به قتل و غارت مردم مظلوم کردستان می کنند. جولان 7 الی 8 ماهه نیروهای ضد انقلاب در شهرها و روستاهای کردستان ارمغانی جز ویرانی، غارت اموال و کشتار مردم بی گناه را به دنبال ندارد.

استقرار پادگان تیپ ارتش در شهرستان سقز یکی دیگر از دلایل توجه نیروهای ضد انقلاب به این شهرستان بود. نیروهای ضد انقلاب برای به دست آوردن سلاح و مهمات، چندین بار به قصد تصرف پادگان ارتش به این محل حمله کردند و چند تن از نیروهای پادگان را به شهادت رساندند، اما نیروهای مستقر در پادگان ارتش علی رغم اینکه از درگیری مستقیم با نیروهای ضد انقلاب خودداری می کردند ـ نیروهای ضد انقلاب از سپر انسانی برای دفاع از خود استفاده می کردند ـ مانع از سقوط پادگان شدند.

در اواخر فروردین ماه سال 1359، گروهک های ضد انقلاب پادگان ارتش را محاصره کردند و با سنگر بندی در اطراف آن مانع تردد نیروهای ارتش به داخل و خارج پادگان شدند. نیروهای ضد انقلاب قصد داشتند با تنگ تر کردن حلقه محاصره و وارد آوردن فشار روانی به نیروهای مستقر در پادگان ارتش، پاردگان ارتش را به تصرف خود درآورند، اما نیروهای ارتش با دفاع جانانه از پادگان مانع از سقوط پادگان شدند.

رزمندگان سپاه اسلامی بعد از پاکسازی شهرستان دیواندره نقشه پاکسازی شهرستان سقز را طراحی کردند و نیروهای سپاه، بسیج، ارتش و سازمان پیشمرگان مسلمان کرد در آخرین روز از اردیبهشت ماه سال 1359 به طرف سقز حرکت کردند و در روز دوم خردادماه سال 1359 به شهر سقز رسیدند. رزمندگان سپاه اسلام برای شکستن محاصره پادگان ارتش با صدور اطلاعیه از شورشیان خواستند تا سلاحشان را تحویل دهند و مورد عفو عمومی قرار گیرند.

نیروهای ضد انقلاب که از حضور رزمندگان سپاه اسلام در شهرستان سقز شوکه شده بودند در صدد مقاومت بر می آیند و با حمله به ستون نظامی جنگ خونینی را آغاز می کنند. با مقاومت نیروهای ضد انقلاب عملیات پاکسازی شهرستان سقز تا روز هفتم خردادماه به طول می انجامید؛ اما در نهایت نیروهای ضد انقلاب با دادن تلافات سنگین ناچار به عقب نشینی می شوند. نیروهای ضد انقلاب که هرگز نمی پنداشتند کنترل شهر سقز به سرعت از دست آن ها خارج شود، به روستاهای اطراف شهر پناه می برند و با ناامن کردن محورهای مواصلاتی به غارت اموال و دارایی های مردم مشغول می شوند.