تحول با باندبازی و حزب گرایی ممکن نخواهد بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از دلفان امروز؛  به نظر می رسد روال تغییر و تحول در آموزش و پرورش تابع قاعده نظام مند ومبتنی بر اصول تعریف شده قابل دفاعی نیست.

اصولا زیر ساخت های آموزش و پرورش در سطح کشور نیازمند تحول اساسی و زیر و زِبَر شدن دارد و یک اراده همگانی و عقل قدرتمند و عزم نیرومندی می طلبد که این روند را به طور اساسی منقلب نماید.

شما اگر با دیده ژرف نگر به بنیان های این وزارت بسیار مهم بنگرید؛ خواهید فهمید که با این روندی که پیش میرویم نه تنها درآینده شاهد تحول وپیشرفت نخواهیم بود بلکه مدام با چالش های بیشتری روبرو خواهیم شد.

اولین اقدام اساسی در نجات این وزارتخانه ؛ نجات این موجود از دست سیاست بازی ها و سیاست ورزی های غلط است. تا زمانی که انتخاب های ما بر مبنای سیاسی کاری هاست و دغدغه باند و جناح؛ حرف اول و آخر را میزند؛امیدی به ایجاد تحول نیست و چشم انداز مثبتی نمیتوان داشت.

پس با این روند آب در هاون می کوبیم و بیهوده منتظر تحول و پیشرفت هستیم.

آموزش و پرورش را زمانی میتوانیم با نظام آموزشی کشورهای پیشرفته مقایسه کنیم که بهترین و نخبه ترین نیروها را در بخش معلمان و کادر ستادی برای این وزارتخانه مهم انتخاب کنیم و آنگاه بودجه های لازم برای این کار را هم واریز کنیم.

البته در خود دستگاه عریض و طویل آموزش و پرورش فعلی هم راه های زیادی برای استفاده صحیح از بودجه های موجود و جلوگیری از ریخت و پاش ها وجود دارد که با مدیریت مدبرانه و غیر سیاسی میتوان به این مهم دست یافت.

اما مهمترین اصل، چگونگی انتخاب معلمین است که باید از نخبه ترین و متعهدترین افراد باشند و آنگاه این نخبگان متعهد بهترین برنامه ها را خواهند داد و در آینده شاهد تربیت نسلی کارآمد و کاردان و با انگیزه و خلاق خواهیم بود که در ایجاد کشوری بزرگ و صاحب فکر و صنعت و تکنولوژی قدرتمند تلاش خواهد کرد و صاحب همه چیز خواهیم بود.

اگر آموزش و پرورش اصلاح شود، مملکت اصلاح خواهد شد، در غیر این صورت ضمن احترام به مدیر کل جدید آموزش و پرورش استان لرستان این تحولات و آمدن و رفتن ها فایده چندانی نخواهد داشت، چرا که اصلاح زیر ساخت ها و مبناهای نظری و عملی آموزش و پرورش در اولویت است.

اما به هر حال از نظر فردی برای یک مدیر آن چیزی که مایه عبرت است این است که هرآمدنی را رفتنی است پس چه بهتر که از فرصت مدیریت به نحو احسن استفاده کنیم تا به هنگام رفتن حسرت کارهای نکرده را نخوریم و همکاران خود را بی جهت از خود ناراحت نکنیم.

ابراهیم سبزیان

 انتهای پیام/