به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پیام جغتای، آنچه که پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ رخ داد را می توان سالهای متمادی مورد تحلیل و کنکاش قرار داد و هر روز به یافته هایی چه بسا حیرت آور در این حوزه دست یافت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پیام جغتای,بله! حیرت آور و عجیب، به اندازه ای که شاید به زمین میخکوب بشوی و از آنچه که نمی دانستی و حالا فهمیده ای سرت گیج برود و انگشت حیرت به دندان بگیری، اما باید صبور بود و لایه های تازه این رویداد مهم را کشف کرد و به افکار عمومی تحویل داد.
,باید افکار عمومی و عوام مردمی که با صحنه سازی های عوام فریبانه و جنجال آفرینانه سرسپرده های ملکه الیزابت و کاخ سفید نشن ها طعم شیرین حماسه چهل میلیونی را به کام دوستداران انقلاب در سرتاسر دنیا تلخ کردند، در جریان دست های پشت پرده، نقشه های از قبل طراحی شده قرار بگیرند.
,باید به توهم ناشی از بخار گیلاس های ممتد شامپاین در کاخهای بلاد اروپا و آمریکا برای براندازی به اصطلاح نرم نظام حاکم بر ایران بعد از اوکراین و قرقیزستان پی ببرند و بدانند دلیل پرواز های یکطرفه لندن-تهران در روزهای اوج نا آرامی های تهران از کجا آب می خورد، باید بفهمند فریادهای آقازاده های حرمت شکن ریشه اش به کجا بر می گشت، باید بدانند مدیریت و سازماندهی جمعیت در شهرهای مختلف کشور و در خیابان های تهران اتفاقی نبوده و همه چیز طبق یک برنامه از پیش تعیین شده و بر حسب یک اسم رمز یعنی”تقلب” پیش می رفته است.
,اما سرانجام چه شد؟ کار به کجا رسید؟ آیا توهم مالیخولیایی جورج سُرس، طراح براندازی های نرم و انقلاب های مخملی به بار نشست؟ بلوای نهادهای ساختگی حمایت از حقوق بشری جاهلان مدرن به کجا کشید؟ نتیجه خنده های مستانه مریم و مسعود رجوی این قاتلان ۱۷هزار ایرانی چه شد؟ نتانیاهو را از قلم نیندازیم! او نیز آن روزها در بوق حمایت از معترضان خیابان های تهران دمیده بود، او از کِشته های آن روز خود چه چیزی درو کرد؟ موش های ضد انقلابی که از لانه های خود به کف خیابان های تهران و چند کلان شهر کشور خزیده بودند توانستند کاری از پیش ببرند؟
,نه، نشد، و نمی شود، اینجا، ایران است، در سایه سار ولایت فقیه و امامت امام زمان معادله ها فرق می کند، اینجا قال و قیل چند کفتار کاری از پیش نمیبرد، جوان ایرانی را شاید با جوسازی رسانه ای و فضا سازی فیس بوکی به خیابان بکشی و موج بسازی و موج سواری کنی اما قید و بند هایش را چه میکنی؟ اهانت به ولایت فقیه، بی حرمتی به صاحت پرچم عزای اباعبدالله را نمی تابد و از نیمه راه بر می گردد و سرآخر واقعه حماسی ۹ دی کار را از بیخ به هم می ریزد بازی را به شکست می کشاند.
,بصیرت انقلابی و دینی همانند پتکی بر پیکر جهالت مدرن نواخته می شود و دوباره آرامش به شهر بر میگردد و حالا نوبت اعتراف ها و افشای دستهای پشت پرده است: تقلب۱۳ میلیون رای فقط یک اسم رمز برای شورش بود، پروژه قطع برق پایتخت از خارج کنترل می شد، پروازها از لندن به تهران یکطرفه بود، تحرکات در شرق و جنوب شرقی برای ناامن کرد کشور چند برابر شده بود، بسیاری از عربده کش های خیابان های تهران شب ها برای استراحت به سفارت انگلیس پناهنده می شدند، آقازاده ها نه غم مردم که غم کوتاه شدن دستشان از بیت المال را داشتند که مردم را به شورش فرا می خواندند و….
,۹ دی دانشگاهی است سراسر عبرت و درس برای آنها که ما را اشتباه شناخته اند، توهم دارند، نمی فهمند، در عین بیداری در خواب هستند، روشن فکر نما هستند، برای نان رفیق می شوند، خوی اشرافی گری در مغز استخوان هایشان رخنه کرده است، چشمشان به لب و دندان دشمن دوخته است.
,باید عبرت بگیرند و برای نسل های از راه نیامده تعریف کنند که این مردم در ۹ دی سال۱۳۸۸ چه کردند، آری همین مردم کوچه و بازار، همین هایی که جایی در معادله های کاخ نشین های لندن، شمیرانات و نیاوران و … ندارند، همین پابرهنه ها و همین صاحبان اصلی انقلاب.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه