روستانشینانی که در حاشیه شهر دلگان، روزگار خوشی ندارند/ حقوق شهروندی، واژه ای بی معنی در این حوالی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  دلگان پرس؛ این روزها که در هیاهوی خیابان‌های چراغانی شهرمان قدم می‌زنیم شاید باورمان نباشد که هنوز هستند مردمانی  که در حاشیه شهرها که تمام دغدغه‌شان داشتن حداقل‌ترین امکانات اولیه برای گذران زندگی است، مردمی که هنوز هم دستیابی به راه، آب آشامیدنی سالم، مرکاز بهداشتی و مسجد برایشان به یک آرزو تبدیل‌ شده است.

با وجود اینکه از اوایل انقلاب اسلامی در بخش زیر ساخت خدمات ارزنده‌ای به مردم شهرستان دلگان در جنوب غرب سیستان و بلوچستان ارائه‌شده است، اما هنوز در گوشه و کنار این دیار مردمی به خاطر نبود راه آسفالته، آب آشامیدنی سالم و بهداشتی و دیگر امکانات اولیه زندگی، سختی های زیادی را متحمل می شوند.

هندل آباد، روستایی از یاد رفته با مردمانی نجیب، خدوم و کم توقع که گویی در دل تاریخ جا مانده است راستی مردم بالادست چه صفایی دارند، بعد از 37 سال از پیروزی انقلاب اسلامی هنوز از جاده ارتباطی و امکانات اولیه زندگی محروم است و مردم در شرایط بسیار اسف باری زندگی می کنند. 

مردم این روستا آب آشامیدنی سالم ندارند و این باعث شده است که از آب موتور پمپ های کشاورزی  استفاده کنند که مشکلات بهداشتی زیادی برای آنها ایجاد کرده است. 
روستایی که گاز ندارد و مردم برای گرم کردن خانه خودشان به قطع کردن درختان روی آورده اند که خطر بسیار بزرگی آنها را تهدید می‌کند.

یکی از اهالی این روستا در گفتگو با خبرنگار دلگان پرس با بیان اینکه ما در روستای هندل آباد هیچ جاده ارتباطی و امکانات اولیه زندگی نداریم، گفت: در مواقعی که فردی از اهالی دچار بیماری می شود نمی توانیم آن را به آسانی به مراکز درمانی برسانیم.

وی با با اشاره به اینکه از نعمت آب شرب سالم و بهداشتی بی بهره هستیم افزود: از آبی که برای کشاورزی است برای آشامیدن استفاده می کنیم.

یکی دیگر از اهالی روستای هندل آباد شهرستان دلگان در گفتگو با خبرنگار ما اظهار کرد: ما هیچ امکانات رفاهی نداریم و درد بزرگ ما این است که مسجد و جاده ارتباطی نداریم.

وی با اشاره به اینکه خانه بهداشت، آب لوله کشی و راه روستایی حداقل امکاناتی است که ما در این محل از آن بی بهره هستیم خاطر نشان کرد: از مسئولان تقاضا داریم که نسبت به رفع معضلات مردم روستای هندل آباد اقدام کنند.

سخن آخر:
امیدواریم مسئولان استان با تلاش و تدبیر، و با فراهم نمودن زیرساخت ها و شناسایی و رفع نیازهای روستائیان، شادی و زندگی سرشار از امید را دوباره به این منطقه کهن بازگردانند.

گزارشی از مجید بامری

انتهای پیام/