با نخ پوسیده ای تاب خوردیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از اروم نیوز، با تصویب یک بسته سنگین تحریم علیه ایران به مدت ۱۰ سال در کنگره، آمریکایی‌ها در صریح‌ترین شکل ممکن از زمان امضای برجام تاکنون، این توافق را نقض کردند و در دولت آقای اوباما نیز این اتفاق افتاد. اوبامایی که آقای روحانی او را مودب و باهوش یافت و کمالوندی سخنگوی سازمان انرژی اتمی پا را فراتر گذاشت و گفت حساب او از نظام آمریکا جداست.

کاش آقایان روحانی و ظریف یک بیانیه مشترک بدهند؛ نه اینکه از ملت عذرخواهی کنند... فقط یک کلمه بگویند "درباره آمریکا اشتباه کردیم. آمریکا قابل اعتماد نیست".
یقین بدانند ملت آنها را بابت گرفتن این درس بزرگ تحسین خواهد کرد. اگر این درس را گرفته باشند، خساراتی که بابت دلدادگی به آمریکا به کشور وارد شد، قطعا قابل جبران است.
این حرف دلیلی بر مخالفت با اصل برجام نیست و اینکه برجام میتوانست خیلی بیشتر از اینها بهره و ثمر داشته باشد که به دلایل زیر نشد:
1- گره زدن همه مشکلات کشور به برجام و اورژانسی القا کردن امضای برجام برای کشور؛ به آمریکا فرصتی داد که نهایت بهره برداری را از نکته ضعف ایران داشته باشد در مقابل بجای چاره اندیشی در خصوص مشکلات کشور؛ منتظر بشینند تا یکی یا چیزی از بیرون بیاید و مشکلات را یهویی حل کند مثلا با توافق همه پول ها به ایران برمیگرده و چون مبنای فکری این افراد این بود که پول بیاد با پول همه مشکلات رو حل خواهند کرد و اینقدر عجله کردند که به نکات کلیدی در برجام هم دقت نکردند.
2- بزرگترین آسیبی که هر دولتی را تهدید کرده و میکند اینست که بجای حل مسئله؛ صورت مسئله را پاک کنند و طرح اون مسئله سخت و مشکل رو لاینحل و اشتباه و تقصیر دیگری القا کنند هست
متاسفانه در این دولت بجای اتکا به توانایی های داخلی برای حل مشکلات؛ حصاری دور مشکلات و متخصصینی که خودشان داشتند کشیدند یعنی خودرا برتر و متخصص تر از دیگران دیدند و حتی به مشورت ها و انتقادها هم توجه نکردند چون همیشه همه چیز را با دید سیاسی و جناحی نگاه کردند؛ مثلا منتقد یعنی کسی که از ما نیست و از رقیب است و با راه انداختن واژه هایی چون اصلاح طلب و اصولگرا و تندرو و انقلابی یا مخالف و موافق از مسیر اصلی دور شدند در ظاهر شور اجتماعی ایجاد کردند ولی شعورهای اجتماعی را به سخره گرفتند. 
3- دولت قبل کلا اشتباه قبول ؛ دولت های قبل کلا اشتباه ؛ اینهم قبول ؛ ولی با کمی دقت می بینیم که این دولت هرجا کم آورد بجای یک عذرخواهی یا ارائه راه حل یا دعوت به همفکری؛ همه چیز را به گردن دولت قبل انداخت و با اینکار عملا وقتی میتوانست از حداقل اقدامات خوبی که در دولت قبل بود نیز بهره برداری کند ولی عملا این شانس را از خودش گرفت.
4- بجای اینکه مردم را در کنار هم حفظ کنند در مقابل یکدیگر قرار دادند و اسیر بازی با واژه هایی کردند که خود اون آقایون بهتر از همه میدانستند که تنها تفاوتشان بر سر منافع است.
5- نخبگان را در وابستگی سببی و نسبی تعریف کردند نه در شایستگی و تخصص؛ مگر غیر از اینست که میگویند 
پسر کو ندارد نشان از پدر .... 
فرزندان یا آقازادگانی که فقط از پدرانشان فرهنگ خودبرتر بینی و غنیمت شماری را دیده اند چه گلی میخواهند به سر مردم بزنند چرا اجازه ظهور پدیده ها یا ظرفیت های جدید داده نشد ؟ 
نکته آخر اینکه 4 سال مردم و کشور و مشکلات را با نخی تاب دادند که خودشان از ابتدا می دانستند نخ قلابی هست و اصل کاری رو ندادند بهشون و حالا موندم این همه سینه چاکی ها و دفاع هایی که از برجام میشد را چطوری میخواهند بشورند .
والله المستعان 
خداوند برای همه ما خیر و نیکی و روزگاری شاد و افکاری پاینده عطا نماید.

علی مصطفی زادگان

انتهای پیام/