به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ اگر مروری بر سخنرانی‌های اخیر آقای رئیس جمهور داشته باشیم، نکات جالبی هویدا می شود. سیاستی که در این ماههای پایانی در پیش گرفته شده عمدتاً بر این دو اصل است:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,1- بزرگنمایی از گزارش آماری از اقدامات دست چندم و روتین دولت
, 1- بزرگنمایی از گزارش آماری از اقدامات دست چندم و روتین دولت,2- مظلوم نمایی با پررنگ منتقدان رسانه ای و کارشناسی
, 2- مظلوم نمایی با پررنگ منتقدان رسانه ای و کارشناسی,,
در سیاست اول، که نمونه بارز آن در سفر روز چهارشنبه آقای روحانی به کرج محسوس تر به چشم می خورد، سعی بر این است که در همه حوزه ها به غیر از حوزه های اساسی و وعده داده شده( مانند اشتغال، تولید و.. ) آمار عملکردی فراوان داده شود و چون حوزه های زیادی در اختیار دولت است، کوچکترین اقدامات نیز شامل گزارش های رئیس جمهور شده و از این طریق پوششی گسترده بر سوء عملکرد دولت در حوزه های اساسی که چشم امید جامعه به حل مسائل آنها بود شود. آمار خودروهای از رده خارج شده و جایگزینی خودروهای نو، تجهیز بیمارستان‌ها، صدور ویزا برای زائرین عتبات عالیات و ... گزارش دولت به مردم را شامل می شود و با بزرگنمایی از آنها، قصد پنهان کردن خود پشت آن دارد و از طرفی به خاطر مطالبات گسترده جامعه پیرامون اشتغال، امروز اقدام دیگری که از دولت بر مبنای همین سیاست می بینیم این است که با اشاره به معضل بیکاری، دولت به جای پاسخگویی از چرایی عدم وجود اقدام خاص در این حوزه، خود به عنوان مدعی و منتقد فقدان اشتغال کافی معرفی می‌شود و به احتمال قوی درصدد است تا از این معضل که از سال 92 به عنوان یک وعده اساسی به مردم داده شد و تاکنون محقق نگردیده، بتی ساخته شود تا با ستایش‌های مکرر و وعده دادن های پوچ و بی اساس پیرامون آن، اقبال عمومی را به سمت خود جذب و تحقق آن را به 4 سال دیگر موکول کند که این در حالیست که عدم حل معضل اشتغال، خود یک نمره منفی برای دولت است و به تنهایی می تواند پاشنه آشیل دولت شود.
,,
در سیاست دوم که از روز اول از باب عدم تحمل منتقدین و فقدان ظرفیت نقد شوندگی در دولت، رفتار توهین، تهمت و نادیده گرفتن منتقدین دیده می شد ولی در این ماههای پایانی منتهی به انتخابات 96، دولت قوی تر این سیاست را دنبال می کند و از این منظر درصدد است تا خود را محصور در جبهه ای از منتقدین که معرفی و یک مظلوم نمایی گسترده از خود را به جامعه تزریق کند و این در کنار مقصر دانستن دولت گذشته، به یک سیاست اساسی در دولت یازدهم تبدیل شده تا با فرار رو به جلو هم هویت محتوای مطالبات منتقدین را از بین ببرد و هم توجیه سوء عملکرد خود را گردن دشمنی های منتقدین بیاندازد و راه فراری از این بابت برای خود هموار کند.
,,
واقعیت اما این است که جامعه پس از سال 92 منتظر شکوفایی اقتصاد در حوزه های اساسی است. اغراق نمایی از آینده برجام و مذاکرات هسته ای، تبدیل به یک چالش در دولت شده است. وضعیت بدعهدی های دولت اوباما از یک طرف و انتخاب دونالد ترامپ از طرف دیگر، بنیان دلبستگی های دولت و امید به مثمرثمر بودن برجام را سست کرده است و دولت چاره ای ندارد که رو به سوی اتخاذ سیاست های نخ نما بیاورد در حالی که باید بداند، جامعه هنوز از این هوای تازه و این آفتاب تابان برجام! که آقای رئیس جمهور مدعی آن است، بهره ای نبرده‌اند و تا بهره ای محسوس نباشد، با آمار و گزارش های نامحسوس نمی شود اقبال عمومی ایجاد کرد.
,پایان پیام/
,]
ارسال دیدگاه