به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ائل، نوشتن از کتاب خود قلمی قطور و ورق هایی قطورتر می خواهد تا از جفایی که به این یار مهربان می شود، سخن برانیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ائل,اینکه چرا کتاب نمی خوانیم، خود یک اصل است و اینکه چرا کتاب نه می خریم و نه امانت میگیریم، خود یک اصل دیگر.
,کتاب غریبه ای است قریب!
,شاید آن زمان که محصل مدرسه و یا دانشگاه بودیم، خواندن همان کتاب های درسی هم برای اغلبمان سخت می آمد، ولی هم اکنون که بسیاری از ما از درس و مشق فارغ شده ایم، شاید ماه به ماه هم دستانمان کتابی را لمس نکرده باشند!
,باور کنید یا نکنید، کتاب برای همه ما غریبه ای است که سختمان می آید، به دستمان بگیریمش و آن زمان که مشق مهربانی را با آن یادآوری می کردیم، این یار دورافتاده مهربان را هم یادی کنیم و آرام بگیریم.
,افسوس که نتوانسته ایم آن طور که باید و شاید فرهنگ کتاب و کتاب خوانی را در کشوری که به فرهنگ و تمدنش می نازیم، جای بیاندازیم...
,افسوس که خواندن کتاب هایمان معطوف به کتاب های درسی مان شده که با خواندنشان مدرک بگیریم و بعد از سال ها، حتی آموزه های همان کتاب را هم به باد فراموشی بسپاریم!
,به سراغ شهروندان تبریزی می رویم که داشتن سرزمین تمدن و فرهنگ جهان، مفتخر هستند، می خواهیم ببینیم تا چه اندازی در حق "کتاب"، غریب نوازی کرده اند!
,در ابتدا، سراغ دختر جوانی می رویم و با وی متوجه می شویم که از دانشگاه فارغ التحصیل شده است.
,اگر کتاب نمی خوانیم، تقصیر فضای مجازی است
,شیما جوانی در گفتگو با خبرنگار ائل با تایید این موضوع که در حق کتاب ظلم کرده ایم، می گوید: فکر می کنم گسترده شدن فضای مجازی و بزرگ تر شدن دنیای اطلاعات در همین فضا، ما را از کتاب دور کرده است.
,وی ادامه می دهد: خود من در برخی موارد با دانلود کردن کتاب های مجازی، مطالب را از گوشی و لب تاپ می خوانم و به سراغ کتاب نمی روم.
,جوانی تصریح می کند: خود کلمه کتاب برای من آرامش دهنده است ولی باید فکر کنم چرا من با این کلمه آرامش دهنده انس نگرفته ام و فراموشش کرده ام! (میی خندد)
,به سراغ مرد میانسالی می روم که بر نیمکت پارک نشسته و روزنامه ای در دست دارد.
,خیلی وقت است که دیگر "کتاب" دوست ما نیست!
,وی در مواجهه با پرسش من که چقدر کتاب می خواند، می گوید: تا قبل از اینکه پیر چشمی به سراغم بیاید، سعی می کرد، هر ماه یک کتاب مورد علاقه ام را تمام کنم، اما هم اکنون سوی چشمانم اجازه نمی دهند با کتاب خلوت بیشتری داشته باشم.
,از وی می پرسم فکر می کنید جوانان ما با کتاب دوستی دارند یا خیر، قاطعانه پاسخ می دهد: تنها دوست جوانان ما در این دوره و زمانه، گوشی تلفنشان و شاید تبلت و لب تاپشان شده است، حتی گاهی یادشان می رودف مادر و پدری و یا خانواده ای دارند که باید با آن ها هم وقت بگذارنند.
,ادامه می دهد:... نمی دانم چرا فرهنگ ما در گذر زمان غنی تر نمیشود و هر چقدر که پیش می رویم، من با چشمان خود می بینم که فرهنگمان نابود می شود، چرا کتاب خریده نمی شود و چرا این قدر سرانه مطالعه کتاب در کشور ما و حتی در خود تبریز ما پایین است.
,از مرد میانسال روزنامه خوان خداحافظی می کنم و این بار سوژه گزارش میدانی خود را از پسر نوجوانی که دوچرخه در دست پیاده می رود، می پرسم.
,خواندن کتاب های درسی کافی است!
,سینا محمدی در گفتگو با من و در پاسخ به این سوالم که آخرین کتابی که تاکنون خوانده است، چه می باشد، دقایقی فکر می کند و می گوید: خیلی وقت است کتاب نخوانده ام! (می خندد...)
,از وی علت این نخواندن کتاب را جویا می شوم، تصریح می کند: خب! خواندن کتاب های درسی مان کافی است، نیازی به مطالعه اضافی نمی بینم.
,وی ادامه می دهد: در ضمن زمانی که وقت اضافه هم داشته باشم با گوشی و گروه هایی که در آن ها عضو شده ام، هستم و اطلاعات را از همین فضای مجازی دریافت می کنم!
,از سینای شهرمان تبریز خداحافظی می کنم...
,احساسی عجیب در مورد کتاب و قیافه غمین این یار مهربان، به من دست می دهد.
,وقتی نمک می خوریم و نمکدان می شکنیم
,خودمان را ظالمانی در حقش می پندارم که نمک خورده و نمکدان می شکنیم.
,چرا کتاب نمی خوانیم، رابطه مستقیمی با فرهنگ سازی ما در این حوزه دارد،در دسترس نبودن، گران بود، قطور بودن، جذاب نبودن وغیره، از دلایلی هستندد که عده ای از مصاحبه شوندگان این گزارش به آن اشاره داشتند.
,یادمان نرود، کتاب پله هایی برای اوج گرفتن در دنیای علم و دانش دارد که این پله ها را در فضای مجازی نخواهید یافت. کسی منکر اهمیت این فضا برای جوانان و فرهنگ سازی هایی که به کمک آن می توان انجام داد، نیست، اما شایسته است بیشتر به اصل خود برگردیم و باور کنیم که "کتاب" کماکان همان یار مهربان کودکی هایمان است، همانی که ما را با کلماتش به دنیاهای گوناگون برده و اکنون غریب در گوشه ای از کتابخانه و یا یک تاب فروشی خاک می خورد...
]
ارسال دیدگاه