به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ محمدعلی گلاب زاده در گفتگو با ناب نیوز ضمن عرض تسلیت به مناسبت ایام شهادت اباعبدالله الحسین (ع)، با اشاره به سنت ها و رسوم عزاداری مردم کرمان در این ایام گفت: دلبستگی و علاقه مردم کرمان در طول تاریخ به ائمه اطهار به ویژه اباعبدالله (ع) و شهدای کربلا نمونه ای مثال زدنی است و کسانی که از این خاک برخاستند، همواره افتخارشان این بوده که خدمتگذار اهل بیت و بزرگان باشند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ناب نیوز , ناب نیوز ,مدیر مرکز کرمان شناسی تصریح کرد: شاعران و نویسندگان برجسته ای در کرمان مانند فتح الله قدسی و فواد کرمانی سروده های بسیار زیبایی در رسای اهل بیت عصمت و طهارت گفته اند؛ این شعر فواد کرمانی که می گوید "زنده‌ی جاویدکیست کشته‌ی شمشیر دوست/ که آب حیات قلوب ، در دم شـمشیر اوسـت" تا آنجا که "عاشق دیدار دوست،اوست که هم‌چون حسین(ع)/ زردی رخـسـار او ، ســرخ ، زخـون گـلـوسـت" نشانه علاقمندی مردم کرمان به ائمه اطهار و حضرت اباعبدالله (ع) است.
, جاویدکیست,وی در خصوص رسومات مردم کرمان در محرم خاطرنشان کرد: مردم کرمان از دیرباز سنت هایی داشتند؛ یکی از آنها خضاب بستن مردان به ریش و موی سر و حنا بستن زنان به دستانشان است؛ که این امر را شگون خوب تلقی می کردند و معتقد بودند اینگونه باید به استقبال ماه محرم رفت.
,گلاب زاده ادامه داد: همچنین چند روز قبل از محرم، سیاه پوش کردن تکایا و سردر مغازه ها و خانه ها را با پرچم سیاه نشانه حلول ماه محرم و آغاز مراسم عزاداری اهل بیت می دانستند.
,این پژوهشگر مسائل تاریخی عنوان کرد: برپا کردن خیمه حضرت امام حسین (ع) در منازل و مکان هایی که روضه اباعبدالله خوانده می شد و ذکر مناقب اهل بیت بود، طی مراسم ویژه ای برگزار می شد؛ دیرک مخصوصی برای نگه داشتن چادر در نظر می گرفتند و معتقد بودند باید بالای آن قرآنی بسته شود.
,وی با بیان اینکه بعد از مراسم برپایی چادر و آماده سازی محل برای عزاداری، حتما شربت داده می شد، ابراز کرد: شربت امام حسینی معروف است و در برخی موارد، هنگام ظهر از کسانی که زحمت کشیده بودند و در برپاکردن چادر همراهی داشتند، پذیرایی می شد.
,گلاب زاده با اشاره به اینکه مراسم عزاداری به صورت های مختلفی برگزار می شد، یادآور شد: در شهر این مراسم معمولا با روضه خوانی و ذکر مناقب همراه بود؛ ازآنجا که اطلاع رسانی در گذشته به صورت امروز نبود و حتما باید دعوت رسمی ومکتوب انجام می شد، عده ای به نام نقیب مسئولیت رساندن دعوت نامه های وعاظ را به عهده داشتند.
,مدیر مرکز کرمان شناسی اذعان داشت: در برخی تکایا درشهر تعزیه هم برگزار می شد اما نه مانند شهرستان ها و روستاهای مختلف استان؛ جاهایی مانند بافت که سابقه طولانی تری دارد یا در برخی روستاهای سیرجان، تعزیه هایی برگزار می کردند که از جاذبه های خاصی برخوردار بود.
,وی با اشاره به اینکه نقیب دعوت نامه های روضه خوان ها و مداحان را می رساند، بیان کرد: در روستاها سنت دیرینه ای وجود داشت که برخی افراد مشخص با نواختن بوق مخصوصی در پشت بام مکان هایی که مراسم برگزار می شد، مردم را از شروع عزاداری آگاه می کردند و در واقع اطلاع رسانی در روستاها به وسیله بوق انجام می شد.
,گلاب زاده در ادامه تاکید کرد: در روستای سعدی نزدیک کرمان، این اشخاص به حمامی یا بوقی شهرت داشتند اما در واقع این کار حرفه آنها بود و آن را نوعی افتخار تلقی می کردند.
,این پژوهشگر مسائل تاریخی اظهار داشت: در شب شام غریبان مراسم چهل منبران بود که درآن چهل شمع به دست می گرفتند و از منازل و تکایایی که شب شام غریبان را برگزار می کردند، با پای برهنه در کوچه و خیابان می رفتند و شمع ها را روشن می کردند.
,وی به غذاهای مختلفی که در این ایام به عنوان نذری طبخ می شد، گفت: در ماه محرم غذاهایی از جمله بلغورو انواع آش ها در ماه محرم به عنوان نذری توزیع می کردند اما مهم تر از همه آبگوشت امام حسینی بود که غذایی چرب است و با گیاهان دارویی و میوه های خشک شده مانند پر هلو و زردآلو طبخ وهمراه با نان خانگی صرف می شود که حال و هوای ویژه ای دارد.
,گلاب زاده با بیان اینکه نذری دادن از زمان قاجاریه آغاز شد، تصریح کرد: زمانی که ابراهیم خان ظهیرالدوله به کرمان آمد، غذایی به عنوان نذری برای مردم در نظر گرفت که همان شله زرد بود؛ مردم کرمان به این شله زرد و ظرفی که در آن توزیع می شد، ابراهیم خانی می گفتند.
,مدیر مرکز کرمان شناسی خاطرنشان کرد: به دنبال آن انواع بلغور و آش ها و نهایتا آبگوشت امام حسینی رواج یافت که آبگوشت کرمانی شهرت کشوری و جهانی دارد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه