فرسودگی کارخانه،بلای جان کارگران سیمان دورود/چند نفر دیگر باید قربانی شود تا مسئولین بیدار شوند؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بازتاب گهر؛ مرگ حمیدرضا رسول خانی و سوختگی 60 درصدی محمد لشنی مساله ای دلخراش و دردناک بود و از آنجایی که حقوق و حق حیات انسان‌ها بسیار محترم است، لذا انتظار می رود مسئولین اقداماتی اتخاذ کنند تا دیگر شاهد چنین حادثه های ناگواری نباشیم.

این تذکر در گذشته ی نه چندان دور بلافاصله بعد از مرگ یکی دیگر از کارگران کارخانه سیمان از سوی نماینده و مسئولین استانی داده شد ولی هیچ اقدامی صورت نگرفت و امروز 2 ماه از مرگ مظفر پاپی می گذرد و شاهد مرگ یکی دیگر از کارکنان این شرکت هستیم و فردا و روزهای دیگر هم .................!

امام جمعه دورود در خطبه های این هفته با تاکید بر رسیدگی هر چه سریعتر به فرسودگی مجموعه سیمان دورود گفت: عمر کارخانه سیمان به بالای 60 سال رسیده است و تمامی تجهیزات این شرکت فرسوده و خطر آفرین شده است،اگر مسئولین به فکر نباشند این کارخانه باز هم قربانی خواهد داد.

سودهای میلیاردی و حقوق های نجومی گذشتگان این کارخانه، فرصت و مجالی برای پرداختن به فرسودگی کارخانه نداده است و این مجموعه سالهاست که در انتظار تحقق وعده ها مانده است،دلش از کلنگ و شعار و دروغ گرفته است،او هم مانند ما به فکر جان کارگران است.

بر اساس شنیده ها برخی افراد به دنبال جایگزین کردن کارخانه سیمان خرم آباد به جای سیمان دورود هستند و با این استدلال که با توجه به رکود بازار و عدم رونق اقتصادی وجود دو کارخانه سیمان در لرستان غیر ضروری می باشد سعی دارند کارخانه ی سیمان دورود را از چرخه صنعت لرستان خارج کنند و کارخانه ی خرم آباد که تمامی تجهیزاتش آماده است را جایگزین کنند.

اگر این شنیده ها صحت داشته باشد با توجه به حوادث ناگواری که هر 2 ماه یکبار در سیمان دورود اتفاق می افتد،کمتر از 5 سال دیگر کارخانه تهی از کارگر است و آنوقت با خیال راحت نقل و انتقال صورت می پذیرد!

خبر حادثه ی کارخانه سیمان دورود جدای از اینکه خانواده ای را داغ دار کرده است دل یک شهر را به درد اورده است،برخی تنها به دنبال سهم خواهی و سود بیشتر از این کارخانه هستند ولی چاره ای برای رفع فرسودگی نکرده اند،از تعداد کارگر ها کم می کنند و به پول جیبشان اضافه تر/مگر غیر از این است که هنگام مرگ،جز عمل صالح چیزی با خود نمی بریم،پس چرا صدای مظلومیت کارگران این کارخانه را کسی نمی شنود و در جهت رفاه حال آنها اقدامی صورت نمی پذیرد؟

به گفته ی یکی از نزدیکان مصدوم، میزان سوختگی محمد لشنی کارگر حادثه دیده ی کارخانه سیمان دورود 60 درصد اعلام شد،بنا بر این اظهارات، مداوا برای این مصدوم که به دلیل سوختگی بالا در بیمارستان سوختگی امام موسی کاظم(ع) اصفهان بستری شده؛ هنوز ادامه دارد.

مصدوم منتقل شده به بیمارستان امام موسی کاظم(ع) اصفهان 40 ساله بوده و دچار سوختگی عمیق و سطحی شده است.

بی تدبیری مسئولین در رفع مشکلات کارخانه سیمان دورود صحبت امروز و دیروز نیست،کارگران کارخانه سیمان امنیت جانی ندارند.خانواده هایشان دلهره ی مرگ عزیزانشان را دارند.

چه کسی پاسخگوی این حوادث است؟

آیا تنها دادن حق و حقوق فرد حادثه دیده حیات او را دوباره بر خواهد گرداند؟

چند نفر دیگر باید قربانی این شعار های پوچ و واهی شوند تا چاره ای برای برون رفت از این معضل اندیشیده شود؟

ابراهیم پولادوندی*

انتهای پیام/م